Selena Abyss Skin の小説・ストーリー

Wika ni Selene kaya napapahugot na lang ng malalim na buntong hininga si Axel para kalmahin ang nag-iinit niyang katawan. “I’m sorry baby, I just can’t help it.” Aniya saka niya ibinaba ang zipper ni Selene nang nakapikit ang mga mata niya dahil baka mas lalo lang siyang maakit kapag nakita niya ang mala-labanos na kulay ng balat ni Selene.

Isinukbit niya ito sa likod ng tainga, ibinunyag ang buong mukha ni Selestina. "Beautiful," bulong ni Rogue bago ituon ang kanyang mga mata sa mga labi nito. Dahan-dahan niyang hinaplos ang mga ito. Napadaing siya sa malambot at nakalulugod na pakiramdam. Inisip niya kung ano kaya ang lasa ng mga ito. Inilayo niya ang sarili sa tukso na halikan ito sa kanyang bahay noon, ngunit ngayon ay labis na siyang nagtataka.

At idagdag pa na noong hinaplos niya ito sa ulo hanggang batok ay nahawakan niya roon ang tahi ng skin na suot nito. Her eyes contracted and nimbly dodge when she felt that something was coming her way. She bent her body and afterwards caught that thing and threw it back where it came from. Narinig niya ang nang-iinsultong tawa ng isang babae. “Selena!” tatlong beses na tawag nito sa pangalan niya. “Do you know, since you were younger, I really admire how powerful you are? I always follow you in the dark like a shadow. I watch how you crazily murdered those innocent humans. You skinned them alive and even wore them to protect your body from the sun. Ah… those days were the time when I also w

Iniisip niya dati na dahil siya ay malamig ang ulo, walang pakialam sa lahat at may maliit na ugnayan, na mukhang mas bata siya kaysa sa kanyang mga kapantay, ngunit ngayon, biglang nalaman ni Sebastian na talagang malusog ang balat ni Sabrina. Lalo na pagnaalagaan, ang kanyang maliit na mukha ay puno ng collagen. Ang kanyang natural, walang makeup na mukha ay sapat na upang siya matulala sa punto sa kung saan siya ay hindi na tumitingin sa malayo. Nang makita si Sebastian na nakatingin sa kanya ng ganoon, namula agad si Sabrina. Ang pula niyang pisngi ay parang dalawang hinog na mansanas, hindi alam ni Sabrina kung ano ang sasabihin, bahagyang umuubo. "Uhm ..."

Lumabas siya ng banyo at naupo sa harap ng dressing mirror at nagsimulang maglagay ng kanyang mga skin care products sa kanyang mukha. "Secretary Averilla, saan ka pumunta kaninang hapon?" biglang sambit ni Davron. Tumigil sandali si Selene sa ginagawa, "Nag-shopping lang ako." aniya habang patuloy na naglalagay ng kolorete sa mukha. "Bumili ako ng ilang pares ng mataas na takong." dagdag niya.

Gusto kong sabihing ganoon din siya sa akin pero tinamad akong magsalita sa magiliw na himig sa taong ito. “I am Selena Gomez,” I joke in a serious attitude. Now I can examine his face more closely in accurate illustrations. He has these wicked ebony eyes, the great brown skin na tila hindi normal dahil namumula-mula ito, the defined body, the semi-bashful smile around his ginger-tinted growing beard. He just gives off a certain…vibe. He seems soulful and a tease in the part I can’t determine. “Oh!” nasambit niya. “How could I not recognize you right away? The backed out wonder woman!”

Si Sylas lang naman kasi ang nag-udyok sa akin, nagaya lang din ako at hindi ko naman inaasahan na mapapansin nila ang pagiging makinis ko ngayon. “Oh my gosh, Keilani, your skin is glowing,” sabi nung isang CEO ng sikat na brand ng bag. “Thank you! I think it’s from stress and success,” biro ko na may kasamang tawa. Hanggang sa biglang humupa ang saya ko dahil sa nakakairang tao na dumating. May narinig akong pangalan mula sa isang grupo sa may gilid ng ballroom. “CEO ng isang sikat na cosmetic brand sa Europe… she’s bringing the brand here. Avina Veron. Ate ni Davina, ‘di ba?”

"What?" My eyes widened with what Silvana said. Siya si Sexira? How? Paano nangyari yon? She looks so innocent and sweet! Napaka hinhin niya at Hindi siya mukhang bampira. Isa pa ay naarawan din siya at naapkanormal niya kumilos kumpara sa mga ibang bampira katulad ng iba. Wait, she can go outside and get direct sunlight because they are modern vampires but her skin looks glowy with the sunlight.

To be ready to sacrifice herself when the time came. She was pampered, yes—given the finest silks, the softest bed, the sweetest fruits—but she was never free. As she grew older, she met Sorean, the prince of Elysium. A warrior draped in silver and steel, his sword an extension of his very soul. He was the kingdom’s shield, the one who battled the monstrous abominations that plagued their lands. At first, he was kind to her. "You should see the world outside the temple, Elyssia," Sorean had once said, his sharp blue eyes softening. "The sun feels different when you're not behind glass."

Hindi nila kami napansin na pumasok dahil abala sila. "Ano tapos na ba kayo lahat? Marami na tayong kustomer na matataba ang bulsa," may pagkagalak na aniya ng isang sopistikadang matandang babae nakasuot ng makinang na bestida na kurbang-kurba sa sexy niyang katawan na hanggang hita. She has a perfect Coca-Cola body. Her skin is fair and also her glass skin face was too good to be true like those Korean celebrities. Her eyes, nose, lips, eyebrows, cheekbones, are well defined. She's too seductive and flirty.