Serene Quotes Romane & Geschichten

Damn! Hindi alam ni Serene kung gaano na siya katagal na nakadilat at nakatitig sa kisame. Kanina pa sana niya gustong matulog pero ayaw pumikit ng kaniyang mga mata dahil hindi pa rin tumitigil ang kaniyang isip sa pag- iisip. Hindi niya kasi lubos akalain na sa isang iglap lang ay malalaman na kaagad ni Luther ang tungkol sa dalawa.

sagot niya. "Mag rest ka kahit ilang oras lang para mabawi mo yung energy mo kapag nasa shooting ka," sabi ni Serenity. Tumango lang si Javier at ngumiti. "I miss you, miss," Niyakap niya si Serenity ng mahigpit at inamoy ang leeg nito.

“Hindi ko rin gusto na isipin mong binabantayan kita. Gusto ko lang na makauwi kang maayos. Marami ka nang iniisip, huwag ka nang madagdagan ng pag-aalala.” Bahagyang lumambot ang puso ni Sera sa binasa. Walang halong pagpilit, tanging pag-aalala lang ang laman ng bawat salita. Sumagot siya ng payak ngunit tapat: “Na-appreciate ko ’yan.” At bago niya maisara ang chat, muling nag-vibrate ang kanyang telepono. “Sera… enjoy mo ang gabi mo. You deserve to breathe.”

She even imagine him walking side by side with her. Serene thoughts was all about Dylan. Wala man lang itong kaalam-alam na ng mga sandaling iyon ay nakasunod pa rin ang mga mata ni Jervis rito, at puno iyon ng lamlam. Tumalikod lang ito ng tuluyan ng nawala sa paningin nito si Serene. SERENE let out a deep sigh as she saw their quarters meters away. Napakatahimik na ng paligid. Seems like everyone else except her, has already drown in slumber of their dreams.

Wala sa pagkatao pa naman niya ang salita na kaba at nerbiyos. "Go away, Tristan! I said I don’t want to talk." Muli ay salita ni Serenity kahit na hindi pa rin lumilingon sa kan'ya. He released a deep breath, cleared his throat, and proceeded to say, "But I think you need someone to talk to."

“Serene!” …

Serene said saka mahinang hinatak ang kamay nya. "I really enjoyed our date Irish, let's do this next time but let's come back here with Lucas na" Nakangiting sabi ni Serene habang namimili nang mga gulay "Me too mom, Sana nga kaso baka hindi ako gusto kasama ni Lucas, mom" Ani naman ni Irish, ang alam nya kasi ay uncomfy sakanya si Lucas "It takes time baby, everything will be fine in the end" Serene's words are like a poem it's so deep and meaningful it comforted her.

"Damn, that perfume is especially made for you? Kaya naman pala ang tapang." Kumunot ang noo ni Zeleste. "And what do you mean by that?" Serene innocently smiled. "You know, matapang para alam ng mga taong makakaamoy sa'yo kung gaano ka katapang." Keizel snickered. "Why do you look so calm, Serene? Na sa mga kamay na namin ang buhay mo... at ang magiging anak mo."

Kung hindi lang sila kinulang ng hangin ay wala pa silang balak bumitaw ng halik. “Thank you for loving me, Mr. Arison Armani Gray,” piyok na bulong ni Serene, nangingislap na ang mga mata. “Salamat at dumating ka sa buhay ko, hindi nagdalawang-isip na tanggapin ako, at gawing parte ng buhay mo.” Umiling si Arison.

“Grabe ang natamo niyang sugat. Ang daming dugo sa ulo niya.” “Kaya nga. Halos matakpan na ng dugo ang kanyang mukha. Nakakatakot.” sabi ng isa. “Oo tapos nilapitan mo pa at tiningnan. Ang lakas naman ng loob mo, ako hindi ko kayang tingnan.” sabi naman ng isa. Dahil sa pakikinig niya sa kwentuhan ng mga ito ay naramdaman ni Serene na parang halos mawalan na ng lakas ang kanyang mga tuhod. Halos ang kanyang isip din ng mga oras na iyon ay naging blangko na. Habang naglalakad ay halos matumba na siya.