Serene Quotes Novels & Stories

“Surprises everywhere. Surprised!” Pero kahit anong kirot, kahit gaano kasakit, hindi siya puwedeng mag-break down. Hindi dito. Hindi ngayon. "Bye, Hon. Puntahan mo na lang ako sa condo," malambing na sabi ni Serenity, sabay halik pa sa gilid ng labi ni Antoine—hindi pa lips, pero halos. Hon? Condo? Parang may sumabog na granada sa dibdib ni Zarina.

sagot niya. "Mag rest ka kahit ilang oras lang para mabawi mo yung energy mo kapag nasa shooting ka," sabi ni Serenity. Tumango lang si Javier at ngumiti. "I miss you, miss," Niyakap niya si Serenity ng mahigpit at inamoy ang leeg nito.

Wala sa pagkatao pa naman niya ang salita na kaba at nerbiyos. "Go away, Tristan! I said I don’t want to talk." Muli ay salita ni Serenity kahit na hindi pa rin lumilingon sa kan'ya. He released a deep breath, cleared his throat, and proceeded to say, "But I think you need someone to talk to."

Hindi niya miwasang maluha sa matinding lungkot at kawalan ng pag-asa. Hindi nagtagal ay bigla na lamang may isang nakakasilaw na liwanag ang tumama kay Serene. Bigla niyang naisip ang mga ganung tagpo sa mga pelikula na pinapanuod niya at hindi niya maiwasang mapapikit sa matinding takot. Ilang sandali pa ay naramdaman niya na tumigil ito sa harap niya kaya bigla din naman siyang napamulat ng kanyang mga mata.

Serene said saka mahinang hinatak ang kamay nya. "I really enjoyed our date Irish, let's do this next time but let's come back here with Lucas na" Nakangiting sabi ni Serene habang namimili nang mga gulay "Me too mom, Sana nga kaso baka hindi ako gusto kasama ni Lucas, mom" Ani naman ni Irish, ang alam nya kasi ay uncomfy sakanya si Lucas "It takes time baby, everything will be fine in the end" Serene's words are like a poem it's so deep and meaningful it comforted her.

“Hindi ko rin gusto na isipin mong binabantayan kita. Gusto ko lang na makauwi kang maayos. Marami ka nang iniisip, huwag ka nang madagdagan ng pag-aalala.” Bahagyang lumambot ang puso ni Sera sa binasa. Walang halong pagpilit, tanging pag-aalala lang ang laman ng bawat salita. Sumagot siya ng payak ngunit tapat: “Na-appreciate ko ’yan.” At bago niya maisara ang chat, muling nag-vibrate ang kanyang telepono. “Sera… enjoy mo ang gabi mo. You deserve to breathe.”

"Damn, that perfume is especially made for you? Kaya naman pala ang tapang." Kumunot ang noo ni Zeleste. "And what do you mean by that?" Serene innocently smiled. "You know, matapang para alam ng mga taong makakaamoy sa'yo kung gaano ka katapang." Keizel snickered. "Why do you look so calm, Serene? Na sa mga kamay na namin ang buhay mo... at ang magiging anak mo."

Kung hindi lang sila kinulang ng hangin ay wala pa silang balak bumitaw ng halik. “Thank you for loving me, Mr. Arison Armani Gray,” piyok na bulong ni Serene, nangingislap na ang mga mata. “Salamat at dumating ka sa buhay ko, hindi nagdalawang-isip na tanggapin ako, at gawing parte ng buhay mo.” Umiling si Arison.

Napakurap ako ng sumigaw si Serene sa tenga ko kaya naitulak ko siya dahil sa sakit sa tenga ng kaniyang boses. “Ano ba naman Serene! Panira ka ng senti eh!” Nandito kami ngayon sa tabing dagat at nakatanaw sa malawak na karagatan. I love the view especially the moon above it. Nakaka-hypnotismo, napakaganda. I miss this, ‘yung nasa tabing dagat ka at nakatitig sa buwan. “Paanong hindi e, kanina pa ako salita ng sakita ‘dika naman nag-rereact!” inirapan ko nalang siya.

Kusa itong nagpatuloy, kalmado pa rin ang boses pero malamig na parang yelo. “Mukhang magaan pa rin ang kamay ni Athena. May lakas ka pa palang magmura.” Biglang lumamig ang tono nito. Bawat salita ay malinaw at matalim. “Hindi pa tapos ang parusa mo sa pagkalat ng tsismis at paninira sa akin.” “Humanda ka sa kasunod.” Kakabagsak pa lang ng mga salitang iyon, at bago pa makarecover si Serene sa malamig na hatol na iyon, biglang.