Serenity Quotes Novels & Stories

Dali dali akong niyakap ni Serene, mahigpit ang yakap niya na parang ayaw na ayaw niya akong pakawalan. Niyakap ko siya pabalik. Sinubsob ko ang mukha ko sa kanyang balikat habang pinapanood naman kami ni Azriel nang naka ngiti. “I love you tita, I can’t live without you now,” Bahagya akong natawa sa sinabi ni Serene. Hinaplos ko ang likuran niya. “Yes you can, Serene. But I will never leave you unless you’re the one who wants to leave me, okay?”

Hindi ko rin alam kung ano nanaman ang trip niya at gusto niya ako maka-usap at kung bakit ang seryoso niya kung makatingin siya sa akin. “May nililihim ka ba sa’kin, Serenity?” “Luh? Close tayo para pagsabihan kita ng secrets ko? At bakit naman ako maglilihim sa'yo?” “Huwag mo akong pinipolosopo, Serenity. Kapag nalaman ko na may kinalaman ka sa nangyari kay Juliette Quinn, I won't show mercy.” Natahimik ako at napayuko. Malakas ang kabog ng aking dibdib at hindi makatingin sa kaniya ng maayos.

Kahit gaano pa kahirap, kailangan kong tiisin. Isang gabi na puno ng tanong at pag-aalinlangan, isang gabi na puno ng sakit at kalituhan. Sana bukas, may makita akong kasagutan. Sana bukas, magising akong may lakas na harapin ang lahat. Pero ngayon, kailangan ko munang magpahinga. Kailangan kong muling buuin ang sarili ko, kahit paunti-unti. Dahil kahit na anong mangyari, ako pa rin ito—ako pa rin si Serenity na kailangang magpatuloy, kahit gaano kahirap.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Mahal niya si Serenity kaya naman hanggang kaya niyang itago ang nararamdaman niya ay itatago niya hanggang sa nakatulog na nga siya ng tuluyan. Hindi naman na dinalaw ng antok si Serenity dahil sa pangyayari alam niyang hindi iyon sinasadya ni Stanley ngunit may kung anong nabuhay na damdamin sa dibdib niya. Bumangon siya at naglakad patungong veranda n akadugsong ng silid na iyon. Mula sa kinaroroonan ay tanaw niya ang napakagandang dagat at ang magandang kapaligiran. Manaka nakang sinusulyapan niya si Stanley.

And it ended. No one talked nor moved. We remained in our positions. I can't help but to smile as tears roll down my eyes. No crimes? Healthy nature? No wars? No discrimination and inventions? She's making me laugh. It's impossible to happen. That will never happen. Just a single step outside your estate already has thousand of dangers in different ways. Your wish will never happen, Xerene. 'PEACE' is just a word. JUST A WORD. *wheezes*

"You're saying that like it is your last day on earth today. Nagsisimula pa lang akong ilabas ang kulit ko sa'yo, so don't go yet." "Baliw, saan naman ako pupunta?" natatawang tanong ni Serene." "Somewhere, I think?" Jethro glanced at her and their eyes met. "A piece of advice, Serene. Don't chase, and beg for happiness. Kapag nasasaktan ka na, let go. Hindi naman sa kaniya umiikot ang mundo mo. You should lead your own world because it's exclusively you who owns it. Not your parents, not your friends, and not even Javion."

“Serene!” …

“That's exactly why I'm telling you: money can't buy everything.” Tipid na ngumiti si Serene at tumango. “Oo na po, panalo ka na. Pero lagi mo sanang tatandaan na mas maswerte ka pa rin kesa sa iba. Maaaring hindi mo makuha lahat ng gusto mo, pero meron kang mga bagay na pinapangarap din ng marami. Doon ka na lang magfocus sa mga positibo at sa mga magagandang nangyayari sa buhay mo.” paliwanag pa niya.