Señor Mga Nobela at Kwento

Well, these are one of a traits he inherited from his father. Tumango ang ama sa kaniya bilang pagsang-ayon at muling ibinaling ang tingin sa matandang kausap. "By the way Joaquin. This is Mr. Rowell Meneses and his gorgeous daughter Carla Meneses." Jack approached the old man. They both shook hands. "Nice to meet you Mr. Meneses" He politely said. "You too, young man." An old man also greeted him with a warm smile.

Ayokong makita niya ang anumang nararamdaman ko para sa lalaking yun. "Alam mo Apo, bagay kayo ni Senyorito. Mabait na bata na bata at magalang. Parehas pa kayong dalawa na mapagmahal sa mga lolo at lola. Alam mo ba may sakit pala ang lolo niya. Kakabalik niya lang daw dito dahil kailangan niya munang asikasuhin ang lolo niya. Okay na daw ngayon, mabuti naman."

"Sigurado po ba kayo? Pwede naman akong tumulong muna, pagkatapos ay saka ko na lamang gigisingin ang senyorito." "Hindi na, iha. May darating kasing bisita kaya mainam na handa na ang senyorito para sa agahan." "Bisita po?" "Darating ngayon ang sikat na pinsan ng senyora. Kilala mo ba iyong actor na bumida sa 'The Stealer' na teleserye?" excited, hindi maitago ang ngiti sa labi ng mayordoma. Mukhang inaasam-asam rin nitong makilala ang nasabing aktor sa personal.

ALIPIN C17 ANTHONY POV “S-Senyorito, maniwala ka, h-hindi po ako ang may gawa niyan sa kanya…J-Judy, ‘d-di ba? hindi ako ang may gawa niyan sa ‘yo? Sabihin mo kay Senyorito Judy?” “S-Senyorito, maniwala po kayo sa akin, h-hindi ko po kayang saktan si Judy..” I think she’s telling the truth.

Hindi ko tuloy alam kung ano ba ang aking sasabihin dahil nilamon ang aking dibdib ng kaba at takot. “I’m sorry for startling you, but Mio Signore Orion wanted to speak with you,” sambit niya. Lalaking-lalaki ang kaniyang boses at mayro’ng bahid ng accent ang kaniyang pagsasalita. Tumango naman ako at medyo nahiya. “Ah, sige, salamat. . . I mean thank you nga pala. Hindi ko kasi alam kung saan ba ang kaniyang silid kaya’t pagala-gala ako sa paligid.”

"Nakakatuwa naman po, sir." "France, stop calling me sir. Just call me Andrade. Masyado namang pormal kung may sir pa. Isa pa, kahit h'wag ka ng mag-po at opo sa 'kin. Hindi naman nagkakalayo ang edad natin, 'di ba?" sabi niya. Natawa naman ako na kunwari ay kinikilig.

Well, buti na rin 'yun para hindi kami awkward sa isa't-isa. "Ano nga ulit ang pangalan mo, Señor?" tanong ko na lang. Gets naman na namin kung ano ang pinagtatawanan namin, e. "Ako nga pala si Ramon Concepcion pero Mon na lang ang itawag mo sa 'kin. Alisin mo na ang Señor," nakangiting sabi ko.

"Ano ba ang kailangan mo?" tanong ng lalaki sa kabilang linya. "Si Mr. Alejandro Garcia Monteverde, isa ka sa pinakamayaman sa buong Espanya, ang pinakasikat na prinsipe noon at nagmamay-ari ng iba't-ibang ari-arian at malalaking building sa iba't-ibang mundo. Sino ba naman ang taong hindi matatakot sa'yo? Ngunit hindi na ako simpleng taong katulad noon, hindi na ako natatakot na mamatay ngayon---"

“Sasakay po ako eleybeytor. Hintayin ko si Mimi ko pero sinara mo na po. Hindi ko naman abot ang number na pipindot doon.” “I’m Sebastian.” Agad niyang nahulaan kung sino ito habang si Reirey naman ay nanghahaba ang nguso. “Ayaw ko sa pangalan mo po, Sir. Tunog old.” “Oh, sweetheart. I am old.” “Lolo na ikaw po?” “Yeah. You can call me Uncle or…grandpa.” Lumamlam ang mga mata nito nang matagal-tagal na nakatitig sa anak niya.

Sebastian. "May nasabi ba akong hindi maganda at bigla yatang nag-iba ang mood niya?" nagtatakang tanong ng kasama ni Mr. Sebastian na si Mayor Dondi Magdayang na tumatakbong senador para sa darating na eleksiyon. Malinis naman ang pangalan nito bilang politician ngunit nagkamali lamang ito ng taong naging kaalyado ngayong darating na botohan.