Señor Mga Nobela at Kwento

Nagtanggal ang lalaki ng sumbrero at kinamayan ako. "Good morning, Mr. Suarez, I'm Alejandro Clemente, Kainer's father," saad niya. "Good morning Mr. Clemente, please have a seat," saad ko ngunit napansin kong mayroon pang grupo ng mga lalaki sa labas ng office ko kung kaya't lumabas ako. "Uhm, sino ho kayo?" tanong ko sa mga lalaki na nasa labas. "Oh uhm, well, I'm Adam, I'm Don Clemente's Consigliere, it was nice meeting you Sir," saad ng isang lalaki at nilahad ang palad niya sa akin upang makipag-kamay.

As if naman na may makakaaalala sa akin. Maya maya pa ay bigla na silang nagsi ayos ng upo matapos magsalita ng isang boses lalaki. "Hindi kasi para sa buntis yung kape. gatas ang kailangan mo sa umaga. Hindi totoo yung dahil nasamid ka ay may nakaalala na sa 'yo." wika ng lalaking tinatawag nilang Señorito na siya ring tumulong sa akin na mapasok dito. Bigla silang napatayong tatlo na kala mong nakakita ng leon. "Sen---" wika ni ate Sally na hindi ba natuloy dahil pinanlakihan siya ng mata ng ginoo.

Lalo na noong maliit pa ako dahil lagi akong karay ni inay dito. "Amira hija, ikaw ba yan?" Anang isang maawtoridad na boses ng isang matandang lalaki na pamilyar sa akin. Nilingon ko ito at napangiti. Si Señor Arsenio. Ang ama ng Hacienda Alejos.

Tsk! Isang linggo na ang nakalipas. Tatlong linggo na rin ako sa mansiyon ng mga Alcantara. Alas-nwebe na ng gabi nang matapos ang trabaho. Papasok na sana ako ng kwarto namin ng marinig ko ng isang malakas na sigaw mula sa sala. Si Señior. Señior Roberto, ang padre de pamilya ng mansiyon. Napaitlag ako nang makita ng dalawa kong mata ang pagsampal ni Señior sa binata anak nitong si Nicolo. Napatakip ako ng aking bibig.

"Hindi mo ba ako ipagtatabi? Nais kong matikman ang iyong nilutong putahe. Pakisabi sa kanila tirhan nila ako." "Relax ka lang, Señor." "Relaks? Ano 'yun?" "Ah ibig kong sabihin, huminahon kayo. Akong bahala. Matitikman niyo iyon." Paliwanag ko at ngumiti. Habang kumakain si Señor ay nakapansin ako ng anino sa may pinto. Di nga ako nagkakamali, may nakasilip doon, si Manang.

“Sold to Mr. Sebastian Montefalco!” Naramdaman ko ang pagbagsak ng puso ko. Hindi ko alam kung sino ito si Mr. Sebastian Montefalco pero narinig ko na ang pangalan niya dati pa. Isa siya sa pinakamayamang tao sa buong Pilipinas may ari ng maraming negosyo mula sa barko hanggang sa mga hotel. Pero hindi ko alam kung bakit siya narito sa ganitong lugar at bakit siya bumili ng isang babae tulad ko.

“Ma’am, apologize for the disturbance, but our young master wants to talk to you. He has something important to say to you." Galit na bumaling si Elton sa lalaki at tiningnan niya ito nang matalim. “Who’s your young master? If he really wants to talk to someone, siya dapat ang pumunta rito,” agad na kontra ni Elton. Agad namang tumango ang lalaking nasa harapan nila. “My young master’s name is Sebastian Villafuerte. Please, come with me, ma’am." Napanganga si Elton nang marinig ang pangalan na iyon.

Wika ni Sir Seb pagkarating at inagaw ang pwesto ko sa cashier. “Sigurado po ba kayo?” “Yeah. I know how to do this. Bilang owner dapat alam mo lahat ng trabaho sa business mo.” Kalmadong wika niya kahit naka poker face. Ibang-iba talaga siya kay Samuel. Mas kalmado ang awra ni Sir Seb kahit pa na mukhang masungit siya. Si Samuel kasi may pagkademonyo minsan. Biro lang.

"Bakit? Ano ba 'yang si Don Sebastian? Mayor ng bayan? Ano'ng karapatan niyang magpaalis ng mga tindera dito? Porket ba na-delay ang bayad ay ganyan na ang gagawin niya?! Aba, matagal na akong nagtitimpi diyan—" Muling tinakpan ni Gina ang bibig niya kaya't inis niya ring inalis. "Hindi siya mayor pero land owner siya, Averie. L. A. N. D. O. W. N. E. R—" "Alam ko! Nakaka-intindi ako ng Ingles. Nanggigil na talaga ako sa matandang 'yan! Sino ba siya sa akala niya, ah?!" Gigil niya pang dinakot ang isang isda at tinutok sa kawalan.

"Huwag ka ng mahiyang punasan ang pawis niya." "A-ah hindi naman ho saka kaya naman na niyang gawin." "Pero gusto mong ikaw ang gumawa hindi ba?" natahimik ako sa sinabi niya. "Si Señorito Seig ang maituturing kong pinakamabait sa kanilang magpipinsan, bukod kay Señorito Senne." hindi ako nagsalita dahil gusto kong marinig ang susunod niyang sasabihin.