Novel & Cerita Short Drama Script Friendship

Sakto lang ang timing. Pagdating sa labas, tinanong niya, “So, boba ba?” He nodded. “As long as it’s under 50% sugar.” “Deal.” Habang sabay silang naglalakad sa parking lot, Cesca glanced at him. Good morning, Grumpy. Good night, Maybe Something. Hindi man nila binanggit nang direkta, pero may silent understanding. It started with a text. At kung totoo man ang sinasabi nilang the best relationships start with friendship… or light bullying…

Pag hindi na nagtatanong ang mga ito ay hindi na niya kailangan pang maghagilap ng isasagot dito at hindi na rin niya kailangan pang magsinungaling pa. Belinda groaned. "And here I am already planning a vacation in my mind with just the three of us and our boyfriends! Akala ko pa naman ay friendship goals na, olats pala!" Kylie laughed. "That's good then! You're free to flirt with the bartender who's walking towards us." All three of them watched the gorgeous piece of meat walking towards them. "Mamaya mo na ikuwento yung about sa one night stand mo na yan."

Dumating na din sila. magkasabay silang dumating. . Masaya kaming nag uusap na tatlo. Matagal na kming magkaka ibigan. Nagsimula ang friendship naming tatlo sa Highschool.. Si Jerome lang ang nag iisang binata sa amin. Dahil si Nathan kasal na . At ganon din ako Kasal na din ako sa babaing hndi ko naman gusto. Pero nitong mga nagdaang araw na kasama ko ang asawa kung si Cathryn.

"Hindi ako bitter, 'no. Natatawa nga ako kasi... kahit papaano, ramdam kong normal ang friendship natin. There are times na ang mga magkakaibigang babae kasi ay nagkakagulo dahil sa lalaki, and I thought I would never experience that because I have a guy-best friend. Iyon pala'y mangyayari rin sa atin." Hindi na siya sumagot at dinala na lang sa bibig ang bote ng root beer. Ang tingin niya'y nanatili sa screen, hinihintay ang paglitaw ng killer sa pelikula. Si Trini naman ay umusog pa palapit sa kaniya. Sadya nitong ini-dikit ang braso sa braso niya, ikiniskis, bago nito ini-hilig ang ulo sa kaniyang balikat. And he knew what it meant. She was cold again.

"Opo! Kaya please, habang wala siya sana payagan mo ako na kahit makausap man lang kita ng ganito, masaya na ako sa ganito. Wag kang mag alala hindi ako gagawa ng anumang gulo promise. "Ok! Kung hindi lang ako naawawa sa iyo eh, hindi kita talaga kakausapin. Mabuti at mabait ka naman pala!" ani Trisha na napangiti na dahil medyo gumaan na rin ang loob niya kay Tristan. "Friends?" tanong ni Tristan at inabot ang kamay niya tanda ng pakikipag kaibigan. Inabot naman iyon ni Trisha at nag shake hands sila. Sa sobrang saya ni Tristan dahil pumayag si Trisha na makipag kaibigan sa kaniya ay niyakap niya ito habang tumatawa.

phone rang. It was her best friend, Frankie. Rachel hesitated for a moment, not wanting to talk about it, but Frankie's persistent calls made her answer. "Hey, Franz! What's up?" Rachel tried to sound casual, but Frankie wasn't buying it. "Spill the beans, Rach. What's wrong?" Frankie asked, her voice full of concern. Rachel sighed, tears welling up. "It's Liam. He... he doesn't feel the same way." Frankie's voice softened. "Oh, sweetie. Come over. We'll talk." Rachel nodded, even though Frankie couldn't see her. "Okay, I'll be there." Rachel arrived at Frankie's place, a mess of emotions. Frankie opened the door, took one look at her, and pulled her into a hug. "Let's get you a drink", Fra

Yet, every small victory mattered, the first steps, the first words, the first time their child looked at them like they were the safest place in the world. Friendships changed too. The kind of closeness they once shared, spontaneous trips, endless conversations, shifted into something quieter but deeper. Now, love was measured in understanding missed calls, postponed plans, and check-in messages that simply said, “Kamusta ka?” They learned that real friendship doesn’t demand constant presence, it survives distance, silence, and time.

***** Author's POV: It's Thursday, it's still the week of the School Fair at matatapos rin ito kinabukasan. Puno ng activities ang school, nasa students na yun kung anong program ang gusto nilang tingnan. Kung gaano ka-enjoy ang ibang studyante ganoon rin ka bored si Lia. It has been the 3rd day since Kendra haven't showed herself in school, ganoon rin si Fernan. Si Ethan naman busy in assisting the program and the basketball practice.

Bigla naman nag palak-pakan ang mga tao sa aming paligin kanina pa pala na nonood sa aming Ka dramahan at nakapalibot pa sila saamin, Si Lolo at Lola si Clarissa at Joud at ang tatlong kasambahay ang hardinero pati narin ang yaya ng mga bata, biglang akong nakaramdam ng hiya kaya naman na mula ang aking pisngi "CONGRATULATIONS" sabay bati nila saamin si Lola ang unang lumapit saakin at niyakap ako pag katapos nun si lolo at ang aking kaibigan na si Clarissa pati si Joud naka ngiti habang nakatingin saakin "Hoy wag mong titigan ang fiancé ko" sigaw ni Yorick kay Joud " Ang drama mo! wag kang mag alala hindi ko aagawin ang fiancé mo!" sagot naman ni Joud kay Yorick

sabi ni Ysabella nang matapos nitong basahin ng malakas ang script. Dahil isang mabuting kaibigan si Ysabella, madali niya itong makumbinsi. Fourth year college na sila. May theater silang sinalihan at siya ang gumawa ng script na ipe-play nila. Natawa si Charlotte. Pero sa likod ng tawa nito at pasasalamat sa kaibigan ay ang masamang balak na napagtagumpayan. Pero lahat ng iyon ay nawalang parang bula. Nabura lang dahil sa isang pagkakamali niya.