Short Fictional Story の小説・ストーリー

“Walang problema. May isang maganda at maliit na jewelry boutique ilang hakbang lang mula rito. Bilhin n’yo ang singsing—at itutuloy natin agad pagbalik n’yo.” Para kaming dalawang karakter sa isang fairytale nang sabay kaming tumakbo ni Wilbert papunta sa kalsada. Ang gabing hangin na mas malamig na ngayon ay lalo pang nagpapatingkad sa tensyon at kasabikang bumabalot sa amin.

"Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita." Tiningnan ko si Lidie, hanggang ngayon ay napapaisip pa rin ako kung limang taon talaga ang batang ito, iba siya magsalita para sa edad niya. Hindi siya tulad ng ibang bata na iba mag-isip at magsalita. Minsan ay iniisip ko ngang matanda na ito na natrap lang sa katawa ng isang paslit. "Kinukwento niya ako sa iyo?"

"Mama can you tell me a short story?" "The usual one, please?" I started to stroke her hair as I breathed out. "Once upon a time there's a princess named cinderella, she lived a very comfortable life with her parents, until her parents died and her step mother made her suffer. One time, in the middle of the night her wicked step sister killed her, but a prince saved her and gave her a new life. The prince told cinderella that she needs to marry him because of the contract but, cinderella choose to run away from the prince, until one time something happened that made cinderella chooses to accept the contract and return to the prince... they almost live a happy life and almost attain their hap

May magagawa pa ba ako kung marami sila't mag-isa lang ako? “Okay,” pagpayag ko. Gumuhit naman ang saya sa mga mukha nila. Paano nga ba tanggihan ang mga cute na mga batang ito? “My love story wasn't perfect nor fairytale like. Wala naman kasing perpektong pag-ibig dahil dadaan talaga kayo sa pagsubok. Hindi naman kasi pwedeng puro lang saya dahil kailangan din nating lumuha. Wala kasi tayong matututunan kung hindi tayo masasaktan o mahihirapan. Noong una talaga ay hindi ko inaakala na magiging boyfriend ko ang lalaking kinaiinisan ko. Sinong mag-aakalang diring-diri kami sa isa't isa dati pero ngayon kilig na kilig na, ‘di ba? Kaya naman ingat kayo sa mga nakakaaway niyo dahil baka siya pal

"I kukwento ko ba?" "Pwede din." Tiningnan ko muna iyong oras sa relo nya kung may oras ba akong I kukwento sa kanya to. "Sige, summarize ko lang lahat." "Makikinig ako." "Long story to short; Pasahero ako at sya iyong tricycle driver ko, ngayon isang kasambahay na ako, at sya naman itong amo ko. At kagabi sa hapunan, ako iyong guess, sya iyong nag prepare sa kakainin. Sya itong nag open up sa babaeng gusto nya at sa isang gabi naging instant taga advice na kaibigan nya ko at hindi isang kasambahay lang. The end."

Isa siya sa di nakapasok sa hall dahil sa baguhan lamang at sa maliit lamang na kompanya siya konektado. "Sigh!" buntong - hininga ng babaeng freelance writer. "Saan kaya ako makakahanap ng bagong kwento na maisusulat sa article? Nakakainis naman at di ako nakapasok. Magandang kwento na sana ang tungkol kay Ms. Maggie at ng kanyang soon to be husband. Sigh!"

tanong nito na hinila siya papunta sa hinihigaan nilang mag-ina. "Okay baby, gusto mo bang makarinig ng bagong kwento?"tanong ni Minnie na hinaplos pa ang ulonan ng anak. "Of course mom, ano pong klaseng kwento?"tanong naman nito. "Ito ay tungkol sa isang lalaki na matagal na nawala. Bago mangyari iyon ay may naiwan siyang asawa at mga anak, sa lumipas na araw, buwan at taon ay hindi nagbalik ang lalaki; ang ama ng kanilang tahanan. Ngunit, hindi pa rin naman nawawalan ng pag-asa ang asawa niyang babae sa paghihintay. Hanggang sa dumating na nga ang kinatatakutan nito ang magtanong ang anak niya kung nasaan na ang ama nito. Ang sabi lang naman ng ina niya ay may mahalaga lang pinuntahan ito.

Hindi pa naman mainit malamig pa ang simoy ng hangin. Kinuha ko naman ang laptop ko. Binuksan ko yung microsoft at nagsimula ng magtipa. Kapag kasi wala akong ginagawa ay nagsusulat ako ng mga short story. Marami akong followers na nagbabasa ng mga gawa ko. HIndi rin nila alam na ako ang nagsusulat non.

Naintriga ako kung anong klaseng libro ito, kaya agad akong nagtungo roon at kinuha ito. I knew it! Isa itong short story . Sa tagal kong lumibot para tumingin ng librong babasahin, I ended up finding this book with wrinkled cover and pages eaten by termites I guess. Gayunpaman, I have no other choice but to read it, since I already spent half of my remaining time searching for a book. Kaya naman nagtungo na’ko sa isang vacant table at simulan ko ng basahin ang librong pinamagatang “Till the Right One Comes” While reading it, seems like I don’t like to continue it for as I kept reading it, my tears would be falling any moment.

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”