Short Story In Tagalog Novels & Stories

Muling pagkukwento ko saka natawa na naman. "Out of curiosity, pumuslit ako sa likod ng Van namin. Sina Yaya ang kasama ko, nag grocery sila nang araw na iyon. Para akong bata na ngayon lang isinilang sa mundo. Manghang mangha ako sa nakikita ko. Ang daming tao, ang taas ng building. Hanggang sa nakita ako nang isang lalaki. Si Martin. Ikinuwento niya sa akin na dati kaming magkasintahan. Noong una, hindi ako naniwala kasi diba baka nag gagawa lamang siya ng kwento, noong nakita kita, ewan ko pero ang gaan ng loob ko sa iyo, siguro dahil tama ka, tama kayo"

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Lol "Oh mabuti naman. Tara na't umalis baka ma-late pa tayo sa byahe." Sagot ni Dad saamin at kinuha mga gamit nya sa kwarto ganon rin kame ni kuya. Habang nasa byahe kame papuntang Airport hindi ko lubos maisip na babalik pa pala ako ulit ng Pilipinas. Kamusta na kaya siya? _______________ After 7 hours.

Tumango ito na nakangiti sa kan'ya at wala naman s'yang nararamdaman na panganib dito kaya ipinagpatuloy n'ya ang pakikipag-usap sa lalaki. "Yup! Para sa anak ko, iha. Mahal na mahal ko ang anak ko kahit masakit sa ulo minsan. Nag-iisang anak ko s'ya at kahit ako ay parang hindi din matanggap na matatalo lamang s'ya ng isang batang babae. When I found out that you are an Altagracia ay nakaramdam ako ng pagkapahiya sa sarili. Altagracia is richer than us—the Carson at hindi basta-basta ang assets na iniwan ng mga magulang n'yo ng kuya mo sa inyo. Itinigil ko na agad ang pagpapaimbestiga sayo ng malaman ko na isa kang Altagracia at sinabi ko na lang sa sarili ko na sa susunod na mag krus ang l

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Ngayon ko lang naramdaman na ibang-iba talaga ang Maynila sa Tarlac. “Good morning po, Ate.” bati ng isang batang naglalako ng sampaguita. Napangiti ako at binigyan siya ng limang piso. “Ingat ka palagi,” sabi ko bago ako sumakay sa jeep.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”