Short Story On Friendship นิยาย & เรื่องราว

ANG Boses ng mga Kaibigan – Mga Hibla ng Legasiya Ang kwento ng "Naging Akin Siya Matapos Ng Isang Gabi" ay hindi lamang kwento nina Ayanna at Zeus. Ito ay kwento rin ng mga tao na naging bahagi ng kanilang buhay, mga kaibigan na naging pamilya, at mga kaalyado na naging kasama sa pagbuo ng isang legasiya. Sa paglipas ng isang siglo, ang kanilang mga boses ay nagpapatunay sa kapangyarihan ng pag-ibig at pagkakaisa.

But everything went upside down. Totoo nga ang sinasabi nila. There will always have a thin line between love and friendship. Nasa iyo na ang desisyon if you'll take the risk o hahayaan mo na lang na manatiling ganoon because once you cross the line, you can never go back. Sabi nila, love starts in friendship. At naniniwala ako doon.

There are already a few people in the living room, chattering with each other and drinking champagne. "Mom, I thought this will be a party? Bakit ang konti lang ng tao?" Tanong ko ngayon kay mom habang humahawak sa kanyang braso. She turned her attention to me. "The real party will starts in the evening but she invited her close friends earlier. Kaya naman kaunti lang ang tao ngayon at mamayang gabi pa magdadagsaan." "I see." What I remembered about my mom and Trevor's mom started their friendship during their high school days so I guess their friendship is too deep. I want a friendship like that too. A friendship that will run for too long.

Ang hamon ay dumating, ngunit sa halip na wasakin sila, ito ay naging daan upang mas patibayin ang ugnayan ng bawat isa. Ang kwento ng Alyansa ay patuloy na umuusad, dala ang aral na ang pinakamatibay na pananggalang laban sa anumang pagsubok—maging ito man ay bagyo, tagtuyot, o pagkakaiba ng pananaw—ay ang pagkakaisang nakaukit sa puso at isipan ng bawat kasapi.

That's a whole new level of self-destruction. ​Ganito pala kahirap kapag lalaki ang best friend mo. O baka ako lang talaga 'to? Kasi sa totoo lang, wala naman talaga akong ibang matakbuhan. Wala akong ibang masasandalan sa buhay kundi siya, at sobrang sanay na ako na laging nandiyan ang presensya niya para iligtas ako. I relied on him so much that the boundary between friendship and love blurred without me even noticing.