Stories Of Friendship 소설 & 이야기

"For two years, you stayed with me. You've been with me through better and worst. You've been my comfort, J. May mga panahon na may hindi tayo pagkakaintindihan pero magkaibigan tayo eh, kaya at the end of the day, may nagsosorry sa'tin." "We value our friendship very much. No'ng panahong nawala ang family ko at iniwan ako ni Zach, you suddenly came into my life. Who would've thought that we'll be bestfriends? Kahit na lumipad ako sa Canada, you're constantly checking on me. You're constantly visiting me just to make sure that I'm okay." And with that, nagsimula akong hawakan ang lapida na nasa harap ko. Hindi pa rin matanggap ng sistema ko na si Jacob ang nakabaon dito.

Ang weird lang talaga niya minsan. Nabuo ang friendship naming apat noong Christmas Eve fifteen years ago. Nagkataong walang-wala kami noon ni Papa. Sobra kaming sinubok ng tadhana, natanggal ba naman sa trabaho si Papa tapos pinaalis pa kami sa nirerentahan naming bahay. Wala naman kaming choice kundi ang umalis na lang dahil wala naman talaga kaming pangbayad. Dala-dala namin ang mga kagamitan namin habang paalis sa tinitirhan naming bahay.

Sa unang pagkakataon, bukod sa kuya n’ya at sa mga Steinfeld ay nagkaroon na s’ya ng girl bestfriend. It’s fun hanging out with Nova. Katulad n’ya ay malakas din ang trip nito at palaban. Para ngang mas magaling pa ito sa kanya sa bakbakan. Well, hindi pa naman n’ya ito nakikitang nakikipag-away pero sa kwento palang nito ay alam na n’yang matibay at palaban ang kaibigan.

I have acquaintances, pero hindi ko sila binibigyan ng panahon. Friendship is my very least priorities. Hindi magastos, walang issue. I've heard lots of stories na maraming magkakaibigan ang nag-aaway at naghihiwalay dahil sa iba't ibang mga dahilan. At ayokong ma-drain ang lakas o oras ko sa ganoong mga bagay.

That's how they keep their friendship stay alive for long years since they are in secondary education. "Kung noon pa sana nagising si Pareng Tommy at niyakap ang tunay na siya baka hindi niya narasan ang hirap na dinanas niya mula pagkabata," sabi ni Rommy habang nakatanaw sa kaibigan.

“Iyong sinabi mong huwag ng ipilit kasi pareho lang tayong masasaktan?” “A-Ano kasi eh, k-kwan,” utal niyang sagot. “Never mind,” awat ng binata. “basta tayo magkaibigan tayo, masayang –masaya na ako dun, promise titiisin ko ang lahat, hindi ako hihingi ng kahit anong hindi mo kayang ibigay,” ang binata. “Paano kung pati friendship hindi pwede Fritz?” malungkot niyang tanong.

"Yeah, pero 'yong ngayon ay hindi. I didn't even bother to tell him dahil ayaw kong mag-away way pa sila." "Wow! Sila nga hindi ka inaalala. Go and fuckin' tell to Kidd!" "I still respect their friendship, at isa pa, sinabihan na ako ni Kidd na kapag napuno na siya.." I then looked at Martha's tipsy eyes. "Kakalimutan na niya raw na may sampung taon silang pinagsamahan at iyon ang ikinakatakot ko." "Iyon nga ang maganda nang matauhan naman sila!"

Poor boy. Thus, I asked God to bless him, guide his way and protect him always. I also wished for the realization of my plan. I can't wait to see him again. He's the only friend, I mean, best friend, I have. I could not take if I lose him again just because of our distance. I have lost many friends such as Romeo and many more. And, it's saddening. I'd rather lose my precious collection than to lose my best friend. He is the only one who treats me how I treat him. Somehow, I've learned from him. He taught me how anticipation is different from hope (hoping). He also had helped me find ways to get money. When Mj and I undergo crisis in Polot, he helped us pawn our cellphone and Mj's Topaz ring.

Napasad face silang lahat bago ngumiti at sabay sabay akong niyakap. "Awww." Silang tatlo na halos hindi na ako makahinga sa pagkakayakap. Friends are someone who thinks you're a good egg even though you're half-cracked. And that's Kristal, Aika, and Kai. Cuz Nadine quiet lost this friendship. And friends are siblings God never gave us. Napangiti ako nang maghiwa-hiwalay na kami. "Yuckkkkk! Amoy bagoong na ako." Maarteng sigaw ni Aika. Inaamoy amoy nito ang damit na suot kaya natawa na lang ako.

“Late na rin. Ayoko nang makaabala.” Napataas agad ang ulo ni Wendy. “Aalis na?” “Kumain ka na nang marami, ‘di ba?” malamig na sagot ni Damion. “Let’s go. Don’t disturb them anymore.” Napasimangot si Wendy. “Ano’ng istorbo? Tito Fran and I are basically best friends already.” Humagikgik pa ito habang nakasandal sa mesa. “Tito, inom ulit tayo next time. Ang dami kong natutunan sa stories mo.”