Stories About Friendship Novels & Stories

"Subukan mo at duduguin 'yang bibig mo sa'kin." Malakas na tumawa si Trini bago humabol. Doon na tumakbo si Gene dahilan upang lalong magpursige si Trini at tumakbo na rin. They ran in circles like kids playing tag. It was always like this for them. Life was always rainbows and butterflies when they were together. As if nothing could go wrong, as if everything was gonna be okay for the both of them. Their friendship was beyond perfection; it was as if they were born in this world to meet and be friends forever. They were soulmates, and they couldn't live without each other.

Tutal it was an open party naman daw, kahit na sino ay puwedeng magpunta roon basta't may kakilala lang. Nancy became her best friend nang lumipat siya ng school in college. They had been friends for almost eight years already. Masasabing mapalad siya for having such a friend like Nancy. Mabait ito at mapagkakatiwalaan, kaya naman hindi siya nangiming ikuwento at ipagtapat dito ang nakaraan niya.

Well, wala kasi sa mga narating nila ang narating ng best friend ko. Si Mart naman ang bumangka. Nagkuwento sya sa mga Achievements nya at kung paano nya napalago ang kumpanya nila in a short period of time. Kung hindi mo kilala si Mart ay tiyak na mayayabangan ka sa kanyang mga kwento. Ako kasi, hindi, e. Sanay na ko sa kanya.

Nagpasya silang magpaikot ng bote tulad sa Truth or Dare na ginawa nila pero sa pagkakataon na yon kapag sa kanila humarap ang napaikot na bote sasabihin nila ang unforgetable moment nila o di kaya ang past experienced na tinatratong nagpabago sa buhay nila at nagbigay sa kanila ng di makalimutang aral sa buhay. Pinaikot ang bote, unang humarap kay Amy. Ikinuiwento nito ang tungkol sa kanyang childhood best friend. Hindi na nagtaka ang kasintahan niya dahil kahit sa nobyo ay bukang bibig din iyon. Sinabi ni Amy na hindi niya makalimutan ang kanyang childhood best friend dahil super close sila ngunit nagkahiwalay ng mga kolehiyo sila dahil sa abroad o ibang bansa nag-aral ang kanyang best fri

Gusto ko yung ganitong pagkakaibigan na umano'y nag-umpisa din sa hindi magandang kwento ngunit sa huli maganda at matibay na relasyon ang kanilang nabuo. Kumbaga ang iba kasi sa mga kaibigan nila ay naging kaaway o nakaalitan muna nila bago naging mga tunay na kaibigan na magpahanggang ngayon ay solid pa rin ang samahan. Wala sa bokabularyo nila ang pagtatanim ng galit sa kapwa bagkos bukas sila sa pakikipag-ayos at pakikipagkaibigan. Kaya naman padami ng padami ang kanilang mga kaibigan at halos wala ng magtangkang kalabanin ang samahan nila.

"Yeah, pero 'yong ngayon ay hindi. I didn't even bother to tell him dahil ayaw kong mag-away way pa sila." "Wow! Sila nga hindi ka inaalala. Go and fuckin' tell to Kidd!" "I still respect their friendship, at isa pa, sinabihan na ako ni Kidd na kapag napuno na siya.." I then looked at Martha's tipsy eyes. "Kakalimutan na niya raw na may sampung taon silang pinagsamahan at iyon ang ikinakatakot ko." "Iyon nga ang maganda nang matauhan naman sila!"

Kasabay nito, lumabas na si Fae ng kotse, hindi na binigyan ng pagkakataon ang driver na magsalita pa o ang umangal sa desisyon niya. As the saying goes, true friendship is revealed in times of trouble. In her previous life, the driver accompanied her to the very end. Although he couldn't help her much, he was a very dutiful driver. He even took care of her for several days when she was hospitalized. Felicity knew he had feelings for her, but their social statuses were worlds apart, and he never expressed them.

“Sa kapatid ko iyon, sa sumunod sa akin. Maaga kasing nag-girlfriend, eh. Nakagawa ng hindi pa dapat, out of curiosity siguro. ‘Ayun, nagbunga. Kaya tamang-tama na rin ang pagdating ng trabahong ito sa akin kasi kung hindi, isa na namang kawawang bata ang mabuburo sa hirap ng buhay kung sakali.” Sa narinig kong kwento ng buhay ni Jelai ay hindi ko maiwasang hindi mapahanga sa kanya. She was just… wonderful. Pakiramdam ko rin ay nakahanap na naman ako ng isa pang kaibigan na maaasahan ko--- iyong makakasundo ko rin. Base kasi sa mga kwento niya ay marami kaming bagay na pinagkakaparehas. We’re both fighting our own battles sa paraan na alam namin. Parehas din kaming willing sumugal, as long a

Kitang-kita ang kasiyahan sa kanilang mga mukha habang pinapalitan nila ang isa’t isa ng mga kuwento tungkol sa buhay may-asawa, mga anak, at mga alaala noong kabataan nila. Ang mga kaibigan ko namang sina Kurt, Jayson, at Gordon ay abala sa pag-inom ng malamig na alak habang masaya kaming nagkukuwentuhan. Ang kwentuhan ay may halong tawanan at mga pang-aasar, tipikal na samahan ng mga matagal nang magkaibigan. “Tol, kailan mo ba kami ulit dadalhin sa bagong resort mo?” tanong ni Jayson, habang hawak ang kanyang bote ng beer.

Ang weird lang talaga niya minsan. Nabuo ang friendship naming apat noong Christmas Eve fifteen years ago. Nagkataong walang-wala kami noon ni Papa. Sobra kaming sinubok ng tadhana, natanggal ba naman sa trabaho si Papa tapos pinaalis pa kami sa nirerentahan naming bahay. Wala naman kaming choice kundi ang umalis na lang dahil wala naman talaga kaming pangbayad. Dala-dala namin ang mga kagamitan namin habang paalis sa tinitirhan naming bahay.