Sincerely Novels & Stories

I typed a quick text after sending the photo. Me: Mr. Jurrasic, sana masarap ang tulog mo. I don't want to be ungrateful kaya kahit na KJ ka. Thank you pa rin. Don't know that you have a sweet bone inside you. What's with the flowers anyway? Btw, morning. Insert smiley emoji.

Hera Pagkagising ko ng umaga ay bumungd sa akin ang sweet na mensahe ni Dylan. Hindi ko mapigilang mapangiti as I was reading his message. ‘Good morning my Amore! Hope you had a nice sleep because I didn’t. Up to now, I am still in cloud nine thinking that you are mine again! I promise to make things right this time and I will always prove to you that giving me a second chance is worth it! I love you so much, Amore!’

huminto siya saglit, parang pinipili ang tamang salita, “I want you to know that I won’t take that trust lightly.” Tumingin ako sa kanya—diretso. “Kael,” sabi ko, “I’m not expecting perfection. I just want sincerity. Honesty,” seryoso kong sabi. He nodded slowly. “That’s exactly what I plan to give you.” Sandaling katahimikan ang namagitan sa amin... hindi awkward, hindi mabigat. Parang pareho naming ini-absorb ang sandaling ito. “So…” sabi ko ulit, mas mahina ngayon. “Official ka na na manliligaw ko.”

May bagay pa ba siyang dapat sabihin? Matagal bago nakapagbitaw ng salita ang matanda. Tila ba ang bigat ng dinadala nito sa dulo ng dila niya kaya nahirapan siyang bigkasin iyon. But after he heaved a deep sigh, he said, “I am sincerely sorry, Alex.”

Akala niya siguro eh nakakapogi yun pero kung makikita niya lang ang sarili niya sa salamin eh baka pati siya mainis sa sarili niya. Pfft. "Salamat nga pala, nag enjoy ako sa araw na 'to." sabi ko bilang pambasag sa katahimikan dito sa loob ng taxi. "At sincere ako." "Hindi ko naman sinabing hindi. Hay nako, napaghahalataan tuloy na pilit ka kahit sinabi mo pang sincere--" "Alam mo napakachoosy mo! Kung ayaw mong maniwala na sincere ang thank you ko eh di huwag! Hindi naman kita pinipilit maniwala!"

Minsan na lang tumanggap ng pagkakamali ang katulad niya, minsan lang siya makausap ng maayos kaya sulitin na natin. “If that so, I will say sorry every day until you accept it.” Seryoso ba siya sa sinasabi niya? Nakatingin lang ako sa mga mata niya at maya-maya ay bahagya siyang ngumiti sa’kin. Para pa akong namamalikmata sa nakita ko dahil dun. “I’m really sorry.” Sinsero niyang wika saka tinalikuran na ako at nagpunta na siya sa pwesto niya. Hindi ko na lang masyadong binigyan yun ng atensyon, gagawin niyang humingi ng sorry sa’kin araw-araw? Is he really serious? Alam kong hindi niya yun magagawa.

sincere na sabi ko kay greg "so meaning to say, niyakap ka din ni mam nicole, oh my, bakit, bakit kanya sir niyakap, sir what if kung, sya si mam chandria, kasi sabi mo ramdam mo na parang si chandria ang kaharap mo kanina, sa office ni mam nicole, na dapat hindi mo maramdaman yun, kasi patay na si mam chandria diba"seryosong sabi ni greg sa akin

Your family's disapproval, particularly due to my financial situation, has made it clear that they will never fully accept me. I deserve better, and so do you. I wish you all the best, and I hope you find someone who is a better fit for you and your family. Goodbye, and take care. I will always love you. Sincerely, Cassandra"

“I want to apologize again for how I acted before. I was rude.” Hindi iyon yung tipikal na simpleng sorry lang. Kay Caden, kahit pa humihingi siya ng paumanhin, may aura pa rin siyang parang siya pa rin ang nasa taas ng sitwasyon. Ang galing niyang mag-sorry na para bang isa pa ring negotiation. Bahagyang ngumiti siya bago inumin ang laman ng baso. “To be sincere, I’m taking the first one.”

napakurap ako sa sinabi niya, hindi ata na process ng utak ko yun. "Let's have a deal." nabasa niya ba utak ko? "A-anong d-deal?" nauutal pa nga. "Live with me." His eyes were darker than the usual but his voice was sweet and sincere. "Ahh, okay." Di pa na process nang utak ko yung sinabi niya pero nag okay na lang ako.