Singapore Coins Novels & Stories

Ellys also told me that they can survive for a week with just one or two silver coins. May iba't ibang uri kasi ng coin, bronze, silver, gold, and the rarest coin in the world, the 'plata'. Bronze has the lowest currency. Although, it's mostly maneuvered by those people who are in the poor of the poorest sector. While silver has the widest gap with bronze, silver, as I've mentioned earlier, with just one or two coins, you can survive for a week.

"Really? Kakain lang pala tayo, sa Singapore pa talaga?" Gumuhit ang ngiti sa mga labi ng binata. "Sorry if I dragged you out here. I just want you to taste their delicious cuisine. At saka ayoko lang naman na iniisip mo palagi ang mga tao habang magkasama tayo. Here in Singapore, walang nakakakilala satin, so wala kang dapat ipag-alala."

Kinuha ko ang wallet at binilang ang pera ko rito. "Heto, thirty thousand. Allowance mo iyan sa Singapore, okay?" Nilapag ko ito sa kama at kinuha niya. "Salamat, Ate Riz, malaking tulong na ito sa Singrapore ko. Babayaran kita kapag marami na akong pera, okay? I love you!" Agad na yakap niya sa likod ko.

Paglabas nila ng building ay bumungad sa kanila ang maraming tao at mga sasakyan na paroon at parito. "Which part of Singapore are we sweetheart?" tanong n'ya rito. "We are at the central my love! C'mon let's go and stroll around. I know a good restaurant here, they are famous with their black pepper crab, chilli crab etc. Ah basta they are famous for their seafoods! Yum! Yum!" excited na sagot nito sa kan'ya at parang batang umakto na nasasarapan.

Pagbukas namin, hindi kami nakakita ng alahas o ginto. Sa loob ay may isang itim na passport holder, isang lumang keychain na may logo ng isang bangko sa Singapore, at mga papeles na nakasulat sa Ingles at Mandarin. Pero ang kumuha ng atensyon ko ay ang isang litrato...

Kunot noong tanong niya dito. 15 copper coins. Parang sinabi na rin niya na ang lilibuhing tela na iyon ay nagkakahalaga lang ng sentimo sa modernong mundo. "Po? P-pero-" muli ay naging malungkot ang mukha ng dalagita.

Napatigin ang daddy niya sa kanya at ngumiti. “Ano yun, kumpadre? Basta para sayo.” “Ah, nandito kasi ako ngayon sa Singapore at bumibili ng mga jewelries. Medyo madami ito kaya ang gusto ko ay kukunin ang serbisyo ng cargo nyo. Hindi ko pwedeng ipagkatiwala sa ibang shipping company ito na hindi ko kilala." “No problem, kumpadre. Ako ang bahala diyan. Makikipag-coordinate ako sa tie-up ko diyan sa Singapore para maasikaso ng mabuti ang mga alahas na nabili mo.”

Kahanga-hanga nga naman ang itsura ng siyudad ng Singapore. Ngayon niya lang personal na napagmasdan ng matagal-tagal ang panoramic view ng iconic skyline ng siyudad sa Marina Bay Sands Skypark Observation Deck. Larawan ito ng isang progresibong siyudad. Sandali nilang iniwan kay Cohen ang dalang kotse ng magkapatid at naglakad-lakad sila sa popular attractions kagaya ng Gardens by the Bay. Lumuwang ang pagkakangiti ni Jemima dahil sa nakitang kagandahan ng lugar.

Sa bawat baso ng cocktail na aking iniaabot, may kasamang malalaking ngiti, pasasalamat, at ang tunog ng mga perang papel na inihuhulog sa aking tip jar. Ang lalagyan kong gawa sa makapal na bubog, na noong una ay walang laman, ngayon ay umaapaw na. May mga dolyar, euro, yen, at mga sterling pounds na halos mayosak na sa sikip dahil pilit na isinisiksik ng mga humahangang dayuhan. "You are a marvel, Mylene!" sigaw ng isang regular na biyahero mula sa London bago ihulog ang isang kumpol ng foreign coins.

Sabay may tumunog at may nagsalita. SCARAB HOST: Team Ember Victory! Double payout. Sa may screen naman nakita ni Mira na tumaas yung coin na hinulog niya naging isang million iyon. "Ang isang gold coin ay katumbas ng ₱500,000. Grabe ang laki. Ganito sila maglustay ng pera dito, makapag libang lang?" Hindi makapaniwalang sambit ni Mira sa kanyang sarili.