Slogan Artwork Novels & Stories

manghang tanong ni Ysa. "Yung lobo, sinisimbolo ng pagiging wild spirit ko, tapos yung butterfly ang pagiging natural na adventurous side ko. Bakit, gusto mo rin bang magpa-tattoo?" "Bukambibig niya 'yan kapag nakikita niya mga tattoo ni Ayla. Ang tagal-tagal na niyang gustong magpa-tattoo. May budget nga, duwag naman," sagot ni Art para sa kaibigan.

Parang sinusubukan nilang patunayan na totoo ang nakikita nila. Umupo si Troy sa gitna. Ako sa tabi niya. May logo ng Arizcon sa likod namin—isang logo na ginamit noon para pagtakpan ang mga kasalanan, pero ngayon ay magiging saksi sa pagbagsak ng mga kasinungalingan. Tumahimik ang lahat nang itaas ni Troy ang kamay. “Magandang umaga,” panimula niya.

Mungkahi ni Leo, “Baka maaari rin tayong magdagdag ng maliit na art gallery sa isang sulok ng gusali. Maaari itong magbigay ng cultural identity sa kumpanya at magustuhan din ng mga bisita sa official events.” Bahagyang natawa si Rudi. “Magandang ideya ‘yan, Ginoong Leo. Ang art gallery ay tunay na makakapagbigay ng kakaibang dating. Susubukan kong isama iyon sa disenyo. Pag-uusapan pa natin ito nang mas detalyado kapag natapos ko na ang initial draft.”

Ang mga dingding ay pinalamutian ng mga naka-frame na sketch ng fashion at mga swatch ng tela, na nagpapakita ng artistikong kakanyahan ng kumpanya. Nagtatampok ang reception area ng makinis at puting marble desk kung saan tinatanggap ako ng isang magiliw na receptionist na may maayang ngiti. Sa likod niya, kitang-kitang ipinapakita ang isang malaking logo ng kumpanya, na kumakatawan sa pagkakakilanlan at reputasyon ng tatak nito sa industriya ng fashion. "Hello... Paano kita matutulungan?"

sagot niya. Tradisyon na sa art school na pinanggalingan niyang magpadala ng calligraphy letters sa mga kakilala to let them know that an artist is currently working on a project. Para iyong preview ng obra at marketing strategy na rin nilang mga new artists to keep up with the works of each other. Nagpadala siya ng calligraphy letters sa mga kakilala at sa mga hindi niya gaanong kakilala, lalo na sa mga artist ng obra na binili ni Nick.

paliwanag ko. Wow, hindi ko akalain na magiging ganito kaayos ang pag-uusap namin. Parang ang tagal na naming kilala ang isa’t isa, at parang hindi ko siya boss. “Sketch? Doodle?” Curious niyang tanong habang nakakunot ang noo. “Ah, well… I like drawing…it’s just something I do to pass the time. Hm, actually, I also made the company logo and anything related to art in Marketing.”

“Larkin, kung gusto mong may mukha mo, magtayo ka ng sarili mong negosyo.” Natawa tuloy ang gumagawa ng logo ko. Pero, maya-maya, natapos na rin ang design nito. Colorful ang gawa niya, may drawing ng mga prutas at siyempre, ang cute na pangalan. Natuwa ako nang makita ito. In-order ko agad ang ilang pirasong sticker na ikakabit sa mga garapon pag-uwi namin.

Sa sandaling iyon, tinukoy niya ito bilang "Sound of the Universe" Ang teksto ng Chaos Sacred Art ay ipinakita mismo sa kanyang harapan, na lumilitaw sa loob ng kanyang larangan ng paningin. Ang mga ito ay mga caption na hindi katulad ng anumang nakita niya noon, na tila hindi nagbabago at walang oras.

Malakas na sabi ko at humagikgik. “Wife, think bitter!” Reklamo niya. Nag isip ako ng mga trending ngayon, “hmmm.” Tumingin ako sa paligid ako. ‘Fruitful life’ basa ko sa isang signage at may nakita ako na maraming gulay na nakatanim doon at may mga bunga na din. “How about… maritea, tapos may tagline na mare spill the tea.” Tumawa ako ng malakas sa sinabi ko.

Humilera kami sa respective spaces namin at nagsasayaw-sayaw. I saw the biggest tarpaulin in the crowd where my face and name were written. Talbog lahat ng maliliit na banners na natatakpan ng pagkalaki-laki kong mukha. Hindi ko alam kung mahihiya ba ako o matutuwa sa ginawa nila para sa akin. May mascot din ang bawat colleges and our mascot is a warrior in battle armor.