Smartness Quotes Novels & Stories

Tanong nito sa nanlalaking mga mata. "Alam mo, maganda ka lang pero ang baba ng IQ mo? syempre hindi, muntikan lang, kung hindi lang s'ya tinawag ng lukaret niyang pinsan, tapos na sana ang maliligayang araw ko ngayon, at hindi mo na sana ako kausap ngayon." Sabi ko.

"Hindi ako matalino, pero palagi akong may duda sa dalawang bagay na iyon. Nakaramdam ako ng pakiramdam ng pang-unawa at kalinawan nang makita kita ngayon. May kakaibang lakas ka na sakto sa dalawang bagay na iyon." Habang sinasabi ito, tinanong ng matanda si Charlie, "Dahil bigla kang nagpakita dito ngayon, hindi ako siguro ang target mo, kundi ang lugar na pupuntahan ko, tama?" Tumango rin nang kalmado si Charlie at sinabi, "Tama. Dahil matalino ka, mag-usap tayo nang prangka. Ibigay mo lang sa akin ang sagot na gusto kong malaman nang walang tinatago. Kung hindi, may sampung libong paraan ako para gawing mas malala pa sa kamatayan ang buhay mo."

Gumuhit ang ngisi sa kaniyang labi at napasinghap, “You are smart.” Kumibit ang mga balikat ni Casey, “Well, I will not be the greatest lawyer in this generation if I’m not smart.” Ngayon ay malinaw sa kaniya na hindi lamang coincidence ang pagkikita nilang apat dito ngayong gabi. Pinlano itong lahat ni Lincoln upang makita nito ang kahihitnan ng pagkikita ni Casey at Dylan.

wika nito. "E di mag-sana all ka!" sagot ko sa kaniya sabay tanggal ng kumot na nakatakip sa ulo. "E ano naman kung seventy five lang ang IQ ko?" "Poor head of yours. Never akong mag-sana all.” asar na sagot nito sa akin.

Isang tawa ang sinagot ni April dito na mas lalong nagpalalim ng mga guhit nito sa noo. “Alam mo bang ang tao daw na matanong, matalino?” “Not all the time.” Seryoso na naman ang mukha nito. “Anong ‘not all the time’? Ang pagiging matanong ay isang sign ng pagiging matalino. Kasi gusto mong malaman ang mga posibleng sagot sa lahat ng posibleng tanong.” Buong pagmamalaki niyang sabi dito.