Young At Heart Meaning 소설 & 이야기

Tila ba walang katapusang kasiyahan ang nararamdaman ng mga bata, at pati kaming mga magulang ay nadadala ng kanilang tawa at saya. "Ang saya nilang tingnan, ano?" sabi ni Heart habang nakaupo sa tabi ko, hawak ang isang baso ng juice. "Totoo," sagot ko habang pinapanood ang kambal na nagtatawanan sa kanilang laro. "Nakakatuwa na makita silang walang iniintinding problema, basta masaya lang." "Ganito ang gusto ko para sa kanila," dagdag niya. "Simple, masaya, at puno ng pagmamahalan."

tanong niya sa akin isang beses nang mag-heart to heart talk kami. "Oo naman. Kapatid kita, eh." Tumango ako nang walang pag-aalinlangan. "Basta iingatan mo lang din ang puso mo, ah. Kapag hindi na maganda para sa 'yo ang mga nangyayari, umalis ka lang kaagad." "Nandito naman ako. Handa kitang saluhin anuman ang mangyari sa 'yo," dagdag ko pa. Nasa wastong gulang na rin naman kasi si Aya. She's 22 years old. Isang taon na lang at gagraduate na siya. May tiwala rin naman ako sa kan'ya na tama lang ang gagawin niya.

Ang lakas ng heartbeat niya grabe. " My heartbeat is always like that when I'm with you, you are my heart and you are my strength. Heart promises me that we will forget the past, just appreciate and only think for the current situations, the now and today. And the future, tomorrow will just let it to be happen, are we clear heart?" Di ko alam at di naiintindihan kung ano ang mga pinagsasabi niya? Pero tumango-tango na lamang ako.

Kung isang tuta nga ay napakahirap na abandonahin sa isang lugar na walang nagmamahal, tao pa bang walang muwang? Hindi siya pinalaki ng kanyang mga magulang na may maitim na budhi at makasariling puso. Kaya nga raw Heart ang kanyang pangalan para magkaroon siya ng mabuti at mapagmahal na puso habang siya ay lumalaki.

Proud na proud siya sa mga kapatid ko lalo na kay Keisha tipong ako ang palaging nakukumpara na ‘dapat gumaya ka sa kapatid mo’ na dapat daw ganito at ganiyan sa mga nakababatang kapatid ko pero ayos lang naman hindi naman siya masakit nasanay na nga ako, eh,’’ tinawa niya lang iyon, pakiramdam ko naman ay may kung anong libong karayom na tumusok sa puso ko. ‘‘Minsan nga naiisip ko na sa aming magkakapatid, siya iyong sure na sure na ang kinabukasan kasi maraming mga tao ang handa at gustong tumulong sa kan’ya,’’ napangiti naman ito ng mapait na agaran niya namang tinawa. ‘‘Habang ito pa rin ako kinukumpara pinipilit baguhin ang sarili para lamang madama ang pagmamahal nila sa akin. Nakahin

“Maalaga ka na nga at mahal na mahal mo pa siya.” Ngiti na lang ang sagot ko. Kung alam niya kung gaano ka malas si Aya sa akin. At oo, mahal na mahal ko nga siya, pero wala rin namang silbi itong pagmamahal ko dahil hindi naman niya ako maipagmamalaki. “O sya, paki-bigay mo na lang ‘to sa kanya.” Inabot niya sa akin ang isang box ng chocolate na may kasamang heart envelope na hindi ko magawang tanggapin kaagad. Tinitigan ko lang.

Ikaw ang pinakamakulit na batang nakilala ko and for that reason, I don't want to befriend you. “Sa ayaw at sa gusto mo, kakaibiganin pa rin kita." "Paano kung ayaw ko nga?" "Wala kang magagawa. Iko-konsidera pa rin kitang kaibigan." “You are ten, and I am eighteen. Hindi ako nakikipagkaibigan sa mga bata.” “Ang sabi ng teacher ko ay hindi basehan ang edad para makipagkaibigan. Kahit sixty years old ka pa, kakaibiganin pa rin kita.”

They loved raising the expectaions of those jerks then brutally putting them down. Ang turing nila sa sarili nila ay mga secret avengers ng mga kabaro nilang sinaktan at pinaasa ng mga walang-maggawang lalaking iyon. Hence the name Heartless Girls. Because they are the girls who will never fall for a jerk and have her heart ripped out by said jerk. Mas gusto nilang sila ang magpadugo sa puso ng mga iyon.

Nagtagpo ang mga mata nila, malamig, walang awa, at puno ng panlilimahid na pagdududa. Bahagyang gumalaw ang manipis niyang labi, at ang mga salitang lumabas ay malinaw na nagpapakita ng pagkainis niya. “Little girl,” malamig niyang sabi, “magaling ka umarte. You like playing with people’s hearts. Pero tandaan mo, kailangan mo ring piliin kung sino ang nilalaro mo.”

"This 'M'... he is playing a very old game, with very new rules. He's trying to break you by making you believe you are alone. But you are not." Aiden looked at the box, his logical mind still struggling with the cryptic clue. "He said 'the heart is found where the foundation was laid' and 'in his heart.' The foundation was the old office. But the heart... what does that mean?" Professor Leon's smile was a profound, sad thing. "The heart is not always in a building, my dear boy. It is in a place of great love or great loss. Hindi siya literal." He looked at the box again, a new expression of sympathy on his face. "Leon was a good artist. He was brilliant. But he was also deeply wounded. He f