Stupidity Quotes Novels & Stories

What a stupid girl. "Hindi ka tumitingin sa dinaraan mo and you're blaming me? Should i say sorry again, huh?" Sarcastic nyang sabi habang nakataas ang isang kilay at marahang uminom sa dala nyang wine. "You are at my side when you bumped me so how could i see you if i'm looking straight and you're walking into my direction without seeing me? How stupid you are? Are you blind?" I said raising my left brows.

Tiningnan niya pa ako na parang tangang-tanga siya sa akin. "I can't help, stupid." "Tara na nga!" Nagmartsa na ako palabas ng building. "Seryoso, ang lakas ng loob mo. Ganoon mo siya kagusto?" kuryoso niyang tanong. "I don't know. Well—I'm stupid." "That was stupid, really... and lame." Tawa pa rin siya nang tawa hanggang sa makarating kami sa apartment. "Magluluto lang ako. 'Wag ka na malungkot."

“Everytime na makakasama mo ko, you’re always a prone of accident. Hindi ko alam kung sinasadya mo or your just a stupid!” Ha? Eh hindi naman niya iyon kasalanan! Kasalanan niya bang mawalan ng electricity nung araw na yon kaya na-trap siya sa elevator? Tapos ngayon, kasalanan niya ba na may mani pala ang kare-kare? Bakit pa siya nito tinulungan kung isusumbat lang din naman. Sinabihan pa siyang ‘Stupid’?! Umangat ang inis sa dibdib ng dalaga.

I'm so genius talaga. "Stupid," rinig kong sabi ni hilaw at napailing-iling.

Parang may pumitik sa noo ko dahil sa sinabi nito lalo na nung tawagin niya si Tanuj na stupid, mabangis ko siyang tinignan. "Anong gusto mong gawin ko? Lumuhod sa harapan ko at kita mo namang dalawa silang nakasalampak ah nagsalita ba ako? Hindi porket hindi umiyak yung anak ko hindi din siya nasaktan and don't call my son stupid dahil sigurado akong mas matalino pa siya sa anak mo" Aba kung akala niya di ko siya papatulan nagkakamali siya okay lang sana kung ako lang ininsulto niya, ibang usapan na paganak ko na.

Nakakatakot kaya naman palihim akong napalunok at mabilis na nag-iwas ng tingin. "Stupid," simpleng salitang wika ng binata na agad namang nakapagpakunot ng noo ko. Ang kapal ah! Hindi porket gwapo at mabango siya ay tatawagin na niya akong stupid! May honors kaya akong gumraduate noon sa States! "Sorry ah, pahara-hara kasi iyang matigas mong abs...." usal ko at pumamewang na umirap.

"You are so stupid, Brent. How naive can you be to fall for everything?" "What?" Naguguluhan siya sa sinasabi ng asawa niya ngayon, at ang nakakaloko na tawa nito sa kan’ya ay lalo naman na nagbibigay ng takot at pagkalito sa kan’ya. "Ano ang sinasabi mo? Hindi kita naiintindihan. I am not stupid, Harper, but you are."

naguguluhan na tanong ko pa sa sarili. "In front of you, stupid girl," sagot ng kung sino. Agad akong napabaling sa harap. Hindi siya pader mga mare. Tao. Hindi basta tao, dahil mukha siyang Diyos ng kapogian. Pero agad akong nainis ng ma-realize ang sinabi niya kanina. Oo hindi ako nakapagtapos, pero hindi ako stupid. "Hoy! For your information, hindi ako stupid!" giit ko. "Nagtatrabaho ako sa bar, pero marunong naman akong magbasa at magsulat! Magaling din akong humalik--hmp."

“You should at least look at where you were going, you even dirt my clothes, I have a meeting to attend, and you’re asking me to apologize for your stupidity? What an absurd reason,” Nanlaki ang mata ko dahil sa narinig ko na sagot nya, “So, this is my fault? Sino ba naman kasi ang sira ulo na hindi gigilid, Nakita mo naman na may dadaan? Ano ka ba, hari ng daan?” “Well, technically, I’m on the right side of the lane, your stupidity caused you that,” he looks at his coffee, well, his spilled coffee, “What a damn way to start my day,”

agad na singit ni Jin para awatin ang naglalagablab ang mga mata sa galit na si Gab. "Stupid? Sarili mo ba ang tinutukoy mo ha? Know your place bago ka magsalita nang ganyan sa akin. Stupid your face! Hindi ka naman nga maganda, anong pinagmamalaki mo? Yang boobs mong puro foam? O 'yang gandang ipinagmamalaki mo na ikaw lang naman ang nakakaalam?" Nakahinga ako nang maluwag dahil mukhang hindi naman talaga magpapatalo ang Silang namin.