So Im A Spider Novels & Stories

Tinalon ko na talaga ang long table na ikinalaki ng mga mata ni Nnyx. "Holysht, fcker! Si Spiderman ka ba?! Hayop—ay fck—ackk." Hindi na ni Nnyx natapos ang sinasabi dahil dinamba ko na talaga siya at sa bwisit ko sinapak ko talaga ang gago kaya ito, nakatingin sa mukha na may galos. Sandali lang naman rin ang tawag pero hindi pa rin ako makapaniwala sa ginawa niya at sa kaalaman na sinagot 'yon ni Arazella. Hindi lang basta sinagot, nagkausap pa sila ni Nnyx.

May mga ilang pulgada ang layo sa isat isa. "the fuck Red, you imbecile traitor" yellow looks pissed. Really pissed. Her eyes were like daggers. Mukhang kanina pa siya inaasar ni Red at ito namang isa mabilis talagang mapikon lalo kapag nai-exposed ang kanyang mga embarrassing moments especially about how she reacted every time she see spider. Takot talaga ang babaeng ito sa kahit na anong klaseng gagamba. Whether its big or tiny, she would frantically scream in fear at magugulat ka nalang pinapaputukan na niya ang mga ito ng baril na parang nasa kalagitnaan ng misyon.

Sabay sarado sa sliding door. Gusto niya yatang pumasok pero hindi ko na siya pinagbuksan at tinitigan ko ito mula rito. Bubuksan ko na sana ito dahil naawa ako, pero nang makita ko ang anino sa labas at ang mukha niya ay nainis akong lalo. At talagang sa balkonahe ko pa siya dumaa? Sino siya si Spiderman?

Agad na nagkatinginan kami ni Alaric. Pareho kaming natawa. Fail. Sobrang fail. Mukhang hindi uubra ang daga. Kaya lumipat ako sa susunod. “Ah... I also saw cockroaches crawling around.” Nandidiri kong sabi. “I’m scared of them too.” “Cockroaches?” “Yeah.” “Ewww!” Napangiti ako. Ayan. Mukhang tumama. Nakita kong napangiwi siya.

Liyong-liyo rin ako dahil wala na akong maintindihan. Sigurado akong may mahahanap silang Villacorta sa buong mundo. Hindi naman ako alien para magkaroon ng apelyidong ako lang ang gumagamit. And I know for sure that I am not dreaming because I can feel pain. Kung prank lang ito, sana tigilan na nila ito dahil hindi na nakakatuwa. Where am I? Who am I? I'm starting to get a panic attack, and I'm having difficulty breathing.

anito at nag-apir silang dalawa. Akala ko tapos na ang lahat pero hindi pa pala. Isa-isa kaming sinayawan ni Spiderman at lahat kami ay naglagay ng pera sa kaniya. Ako lang ang naglagay ng pera sa loob ng kaniyang damit. S'yempre, bente pesos lang din at wala naman akong budget. Mukha naman 'tong mabait at hindi niya nga nagawang mag-take advantage sa 'min.

"Really? Paano mo nalaman?" "Because I'm Attorney Alezzandro Vizmanos; I'm intelligent and great." "And scared of spiders," natatawang pagtatapos ni Blythe rito. "I'm not," he corrected her with a serious voice now. "I was just shocked that night." "Oh, shock..." Pabiro siyang tumango-tango. "Kaya pala halos mangunyapit ka sa akin sa sobrang takot noon?" "That's a trick to hug you. I was jealoys of that someone you're taking with so, I pulled a stunt."

“W-Wala.” Iniwas ko ang tingin ko. Ayokong malaman niyang may scoleciphobia ako. Mapang-asar si Kerus. Imbis na ilayo ang caterpillar sa akin, baka kinuha niya pa ’yon at habulin ako habang hawak-hawak iyon. Nasa alimango na ang mga tingin ko dahil malalaki pero itong si Kerus ay nasa akin pa rin ang tingin. Hindi ko siya binigyan ng pansin.

I can cook prito-prito but I don't wala ako sa mood. Yes. My aura is gloomy parang si Sawako Kuronuma lang naman. I don't to talk to other people except my family and close friends. Palagi akong napagkamalang masungit at bastos, pero hindi iyon problema. This is me! Hindi ko lang talaga alam kung paano magbukas ng paksa. Very unsociable. pero wala naman akong social anxiety, I just love being alone. Matipid akong magsalita, yes.

Kadiri tuloy. "Follow me. Aalis na tayo dito." kaagad ko siyang tinalikuran at lumabas sa pinto. Pagkalabas ko, muli kong isinuot ang hawak kong shades at taas noong tinungo ang daan palabas sa abandonadong gusaling 'to. Spider is everywhere at may mga nakita pa akong iilang daga. Kulang na lang multo, para magmukha talaga 'tong hunted ang building. Mabuti naman at natiis ng pinsan kong manatili dito. Tsk.