So I'm Spider So What Mga Nobela at Kwento

Gilbert said. “Spider code,” maikling sinabi ni Rocco. Natigilan si Gilbert. Sa mukha pa lang nito mukhang alam na nito kung sino ang tinutukoy niya. Syempre, iisang head family lang naman ang mayroong spider code, or the spider tattoo. The Ross family has a butterfly code. Ilan sa mga head families ay may kanya-kanya ding code, tanda ng pagkakakilanlan mo kung saa’ng angkan ka nagmula.

Baka gapangin muli ako nung spider. Totoo. Natakot talaga ako kagabi. And the room's kinda creepy. Gusto ko katabi ko ang hubby ko. Masarap lagi ang tulog ko kapag katabi ko siya. Hubby ko: Hindi pwede. Huwag ka nang makulit, Enna. I have an interview right now. Me: Eh...bakit ba kasi ayaw mong tumabi sa'kin? Hindi ka kaya kasya sa sofa. Sasakit lang yung body mo at magkaka stiff neck ka pa. Gusto mo ba yun?😣

Dalawang minuto lang ay nakarating na ito sa ibaba. "He moved like a spider man." Napahawak si Yuri sa kaniyang bibig. Hindi siya makapaniwalang ang isang sakiting katulad ni Andromeda ay tila isang spider man na bumaba mula sa ikadalawampung palapag ng ospital.

Pinostehan ako ng anim na armadong bantay na nakakalat ngayon sa loob at labas ng bahay. Pero ano ang binabalak nila? Alam kong isa sa mga araw na ito, sisingilin ako ng lola ni Tatiana. I feel like I’m just a fly crawling alone to the giant spider web. And there’s nowhere to run. Wala rin akong back up na maasahan. Ah, the curse of having no friends. Nauunawaan ko na kung bakit dapat ay marunong akong makisama.

"Wear this!" Sabi ni sir sabay abot sa akin ng kulay Blue na long sleeve. "Baka kung ano pang magawa ko sayo!" Napanganga na lang ako sa sinabi niya. I crossed my arms in my chest. "Tss.. dumi ng utak mo!"

Mabilis niya itong ibinaba at tinitigang mabuti. “Spiderwebs. I don’t why but since I was a kid I am obsessed with spiderwebs and pigs emoji–” “I-It’s you.” Mahina at nanginginig ang boses niya. Nagtataka ko siyang tinapunan ng tingin. Nangingilid ang mga luha sa mga mata niya. Ang bawat butil nito ang nilalaman ay tuwa at pagkasabik. “Ano’ng ibig kong sabihin–”

Si Zak na nakatayo sa may bungad ng pintuan ng kusina habang humahabol siya ng tanghalian. "Spiderman," umalis siya sa inuupuang silya at nilapitan ang anak. "Can't sleep?" Ginulo niya ang buhok nito. "Papa, I need to tell you something." Napansin niya ang mahigpit na pagkakakuyom ng maliliit nitong mga kamao at ang mga luhang pinipigilan nitong pumatak. "What is that, baby?" He bent down to level their eyesight.

Malambing kong tanong kaya narinig ko ang hagikgik niya sa kabilang linya. "Wala po Mama ko, lawo ako spider man." Masayang kwento niya na pinakinggan ko lang. "Mama ko, uwi mo ako jabi." Pagtatapos niya sa usapan namin kaya tumango naman ako kahit hindi niya nakikita.

Niyaya ko si Zyro na huminga sa braso ko. Sumunod naman siya at isiniksik ang sarili sa akin habang nakatalikod dahil yakap niya si Spider-Man. “Cuddle rin si Spider-Man.” Kinumotan niya rin ito at nilingon ako. “Are you okay, Mommy? Bakit pagod ka natulog ka lang naman 'di ba?”

Si Spider-Man ang pinakagusto kong movie character na ginampanan ng crush kong si Tobey Maguire. “Wala ka bang tiwala sa gwapo mong kapatid, Ate?” tanong niya na hindi ko naman sinagot. Alam naman kasing takot ako sa dilim eh lalagyan pa ako ng blindfold? Nang matapos na siya ay saka ko hinila ‘yong ribbon at naramdaman kong nakalas ko na ‘yong tali sa malaking kahon. Kinapa-kapa ko ‘yong regalo hanggang sa tuluyan ko na ngang nabuksan ‘yon.