Sobrenatural Novels & Stories

คาริสากำลังจะลุกขึ้นตามไปหวังจะแอบฟัง แต่ตาดันไปสะดุดตาสะดุดกับโคมไฟขึ้นมา ดูเหมือนว่ามีดวงตาที่สามแฝงอยู่ในโคมไฟนั่น ยังร้ายเหมือนเดิมนะแดน นายนี่มันซาตานชัด ๆ เมื่อทำอะไรไม่ได้ เธอจึงเลือกที่จะนอนนิ่ง ๆ และกำลังคิดว่าจะปฏิบัติตัวกับแดเนียลยังไงหลังจากน ี้ “มันคือองค์กรอะไร”

เขาจะทำอะไรได้นอกจากพยักหน้า อยากฟังคำโกหกของหล่อนเหมือนกัน แต่ถ้าผิดไปจากความจริงสักนิด เขาจะถือว่าหล่อนก็แค่ใช้หลักจิตวิทยามาเล่นงานให้เขาเชื่อ เพียงแต่เขาไม่เชื่อก็แค่นั้น “น้องของคุณน่ะโดนทำของใส่ และของมันก็แรงมากด้วย เพราะมันเป็นของต่ำ เป็นพวกผีตายโหงหิวโห ย น้องของคุณก็เลยมีอาการรุนแรงทุกคืนวันโกนกับวันพระ ที่กลางวันไร้เรี่ยวแรงนอนซม แต่กลางคืนตื่นตัวมีแรง นั่นก็เพราะมันแฝงอยู่ รอให้มันครอบงำน้องคุณได้ทั้งตัวและวิญญาณเมื่อไหร่ มันจะแข็งแรงได้ทั้งกลางวันและกลางคืน”

คราวนี้เป็นณัฐวัฒน์ที่เงียบไป เธอไม่รู้ ว่าการแสดงออกถึงความเหี้ยมโหดในเพศเดียวกัน ซาตานตนนั้น เขาแสดงมันน่ากลัวแค่ไหน ที่ณัฐวัฒน์บอกว่า เอาปืนจี้แล้วบอกจะฆ่าให้ตาย เธอก็พอจะเดาเองได้ ว่าน่ากลัวแค่ไหน แล้วณัฐวัฒน์มาแสดงออกแบบนี้กับลดานิล ซาตานตนนั้นจะจัดการก ับณัฐวัฒน์ยังไง "ณัฐพายัยนี่กลับบ้านเถอะค่ะ แล้วเราก็ค่อยนัดพบกันใหม่.." "กรี๊ดดดด! นัดเจออย่างนั้นหรอ พวกแกนัดเจอกันอย่างนั้นหรอ.."

เกิดอะไรขึ้นระหว่างที่ตนไม่อยู่ ธนนท์ปภพที่กลายร่างเป็นซาตานจึงกลับมาเป็นเทพบุตรสำหรับตนอีกครั้ง. แต่นั่นก็ไม่สำคัญหรอก เพราะเธอไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกต่อไปแล้ว

เริ่มต้นใหม่ วนเวียนอยู่แบบนั้น เพราะอนาคตไม่มีความแน่นอนจึงเลือกใช้ปัจจุบันกับคนที่รัก การสืบพันธุ์ของครอบครัวซอมบี้เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อและดูแปลกประหลาดสำหรับคนอื่น แต่กับครอบครัวคาเยนและวิเวียนกลับกลายเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต

ทำไมหมอนี่ถึงโหดจัง อย่าบอกนะว่าเราทะลุมิติมาเป็นเจ้าสาวของตัวร้ายน่ะ ไม่จริงใช่ไหมสวรรค์ “ข้าเจ็บ ท่านพี่ซ่งฟังข้าก่อน คือ…ข้าเพียงนับถือในอุดมการณ์ของเขา ชอบเฉกเช่นพี่ชายคนหนึ่ง”

น้ำเสียงนั้นเยือกเย็น หนุ่มนอร์วีเจียนสูดกลิ่นไอจากเส้นผมยาวดำขลับราวกับจะซึมซับทุกอย่างไว้ ทุกอย่างที่เป็นพลอยพิชญา จดจำเอาไว้ทั้งร่างกายและวิญญาณของเธอ ในที่สุดหญิงสาวก็เดินทางมาถึงที่อยู่ของ เบน คริสเตียนเซน หลังเดินทางด้วยเครื่องบินเจ็ตและต้องเดินทางออกไปส ู่เขตแดนของทะเลนอร์วีเจียนจนถึงหมู่เกาะโลโฟเตนซึ่งอยู่ไกลขึ้นไปทางเหนือของนอร์เวย์ มันดูคล้ายโลกที่แปลกแยก เต็มไปด้วยโขดหินขรุขระเรียงต่อกันเป็นลูกโซ่ทำให้รู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในโลกแห่งเทพนิยาย

ดวงดาวจำนวนมหาศาลเริ่มลอยต่ำเข้ามาใกล้ทุกขณะ เนื้อตัวเป่งบวมคล้ายกับจะแตกปริ กล้ามเนื้อภายในบิดเป็นเกลียว ขณะที่ประสาททุกเส้นเกร็งเครียดขาดกระจุย ความรุ่มร้อนหิวกระหายที่รติวรรธน์ปรนเปรอให้ไม่ขาดสายกระหน่ำอยู่ในอก “พี่วรรธน์ขา...” และการรอคอยก็มาถึงจุดสิ้นสุด เมื่อร่าง กายลอยขึ้นสูง สูงขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะระเบิดอย่างรุนแรง จนหล่อนไม่อาจเก็บเสียงร้องด้วยความหฤหรรษ์เอาไว้ในลำคอได้ ร่างบางสั่นระริก จิกเล็บคมลงบนหัวไหล่ทรงพลังของสามีอย่างรุนแรงด้วยความลืมตัว

ปึก สิ้นเสียงกระดาษปึกใหญ่ ก็ลอยไปกระแทกหน้าภาสันต์อย่างแรง เมื่อปนันชิตาขว้างมันใส่หน้าเขา “เลวที่สุด!” หญิงสาวก่นด่า ก่อนจะหันหลังแล้วเดินไปที่ประตู นี่น่ะหรือพ่อพระของพ่อ เขาคือซาตานชัด ๆ คำว่ารักที่เขาบอกคงไม่มีอยู่จริง เพราะถ้าเขารักเธอจริง คงไม่ทำอย่างนี้กับพ่อของเ� �อ