Masuk“ฉันเจ็บ อึก! ไม่ไหวแล้ว” “ไม่ไหวก็ต้องไหว ไหนบอกจะตามใจฉัน ทำไมแค่นี้ยอมแพ้แล้วล่ะ” “อึก! ก็ฉันไม่คิดว่านายจะรุนแรงขนาดนี้” “เป็นผู้หญิงของฉันอย่าร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้ อมเข้าไปซะ” ในขณะที่พูดแดเนียลก็ยัดความใหญ่โตเข้าปากคาริสา จับศีรษะเธอให้กดเข้ามาครอบครองท่อนเอ็นรักแต่ความใหญ่โตทำให้มันเข้าไปในปากของเธอได้เพียงครึ่งเดียว “อ๊อก!อ๊อก!” คาริสายอมสนองความต้องการของเขาแต่โดยดี “ดี ๆ นะ ฉันเคยสอนเธอแล้ว”
Lihat lebih banyakหนึ่งปีต่อมา...“อะ อั๊วะ อ้วก!”“พี่โอเคขึ้นไหม” คาริสาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับลูบหลังคนเป็นสามีเบา ๆ เนื่องจากเขาคลื่นไส้อาเจียนแบบนี้มาตลอดทั้งวัน “ไปหาหมอดีกว่านะ”“ไม่ไปนะเคส พี่ไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” แดเนียลทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะดึงคาริสาให้นั่งบนตักของเขา“ไม่เป็นอะไรที่ไหนกัน อ้วกซะหมดไส้หมดพุงขนาดนี้”“พี่ไม่เป็นอะไรจริง ๆ” เขาโอบกอดเธอแล้วดึงมือเรียวมาสัมผัสเข้าที่หน้าผาก “แค่ปวดหัวนิดหน่อย”คาริสาอมยิ้มละไมเมื่อถูกสามีออดอ้อน เธอพรมจูบไปทั่วหน้าผากของเขาให้คลายอาการปวด“หนูมีอะไรจะให้พี่ดูด้วยนะ” มือเรียวเอื้อมไปหยิบเอกสารฝากครรภ์ก่อนจะยื่นมันให้กับเขา“มะ...หมายความความว่าไง หนูท้องเหรอ?”คาริสาพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เธอก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานนี้เอง ทำตัวไม่ถูกเหมือนกันตอนที่รู้ว่ากำลังจะเป็นแม่คน“สองเดือนแล้วค่ะ”“คนดี พี่รักหนูที่สุดเลย” แดเนียลตะโกนพูดด้วยความดีใจ ก่อนจะหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวาของเมียรักไปหลายฟอดเป็นการขอบคุณ มือหนาลูบที่ท้องน้อยเบา ๆ “พี่จะมีลูกแล้ว พ
วันต่อมา…(ความลับของคาริสา คือยัยขี้แยที่ชอบน้อยใจผัว) คำพูดไม่น่าฟังกรอกเข้ามาในสายทันทีที่คาริสากดรับ“พูดอะไรของแก!”(ก็พูดเรื่องจริงไง ฉันรู้นะ ว่าทำไมแกถึงไม่ยอมมีลูกให้แดเนียลสักที)“แล้ว...”(เคส แกแต่งงานกับแดเนียลมาครึ่งปีแล้วนะ ไม่คิดมีตัวเล็กให้แดเนียลหน่อยเหรอ)“ฉันยังไม่พร้อมจะแบ่งความรักให้ใคร”(แม้แต่ลูกของแกเองนะเหรอ)“เฮ้อ! ฉันมันเห็นแก่ตัวใช่ไหมเรย์”(เชื่อฉันเถอะ! แดเนียลรักแกจะตาย เขาไม่มีวันรักแกน้อยลงหรอก มีแต่จะคลั่งรักแกมากกว่าเดิม ถ้าแกยอมมอบของขวัญที่ล่ำค่าที่สุดให้กับเขา)“ของขวัญที่ล่ำค่าเหรอ?”(ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี แกต้องสัมผัสมันด้วยตัวเองเคส แล้วแกจะรู้ว่าการที่มีลูกนั่นแหละ คือความรักและความสุขที่แท้จริง)หลังจากที่พูดคุยกับเพื่อนรักนานนับชั่วโมง คาริสาก็กดวางสาย ก่อนจะเห็นแดเนียลเดินผ่านหน้าของเธอไปนั่งบนโซฟาคาริสาวางถ้วยชาที่ถือติดมือมาด้วยลงบนโต๊ะกระจก แล้วหย่อนสะโพกนั่งลงบนตักของแดเนียล สองแขนเรียวโอบรัดลำคอหนาพลางซบใบหน้าลงบนบ่าแกร่ง“ยังโกรธหนูอย
“แต่งตัวสวยเชียว” แดเนียลเอ่ยชมพร้อมไล้สายตามองเรือนร่างขาวผ่อง เดรสสายเดี่ยวสีดำที่เธอสวมสะกดสายตาคนมอง“ทำไมถึงรู้ว่าเป็นหนู” คาริสาเอ่ยถามอย่างข้องใจ เพราะไม่ว่าเธอจะอยู่ภายใต้หน้ากากของใคร สามีที่รักก็จับได้เสมอ“เมียคนเดียวทำไมจะจำไม่ได้ พี่จำหนูได้ทุกตารางนิ้วของร่างกายเลยนะ เริ่มจากตรงไหนก่อนดี” คาริสาขมวดคิ้วสงสัย เธอแหงนหน้ามองเขา ก่อนจะถูกจูบหน้าผากกลับมา “กลิ่นตัวกลิ่นหัวพี่ก็จำได้ แค่กอดก็จำได้แล้ว”แดเนียลหอมแก้มเมียรักอย่างเอาใจ ทำเอาแก้มนวลที่เคยขาวผ่องแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อด้วยอาการเขินอาย“ไม่เชื่อหรอก พี่ขี้โม้”เมื่อถูกสปอยมากเกินไป คาริสาจึงกลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง ซึ่งแดเนียลก็ไม่ขัดพร้อมเอาอกเอาใจเมียรักเสมอ“หนูมีใฝ่เม็ดเล็กตรงหัวแม่มือข้างขวาด้วยนะ รู้หรือเปล่า”ไม่เพียงแค่พูดแต่มือหนายังจับพลิกมือเรียวมาชี้จุดให้เธอดู ก่อนจะยกนิ้วหัวแม่มือขึ้นจูบคาริสาทำหน้าประหลาดใจ เพราะแม้แต่ตัวเธอเองยังไม่เคยสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามร่างกายขนาดนี้เลย“หนูอยากรู้ตรงไหนอีก” มือหนาปัดผมที่ยาวสลวยออก
ณ ห้องทำงานส่วนตัวของประธานบริษัทซินเนอร์แกรนเนสกรุป‘แดเนียล’ ผันตัวจากมาเฟียฮ่องกงมาเป็นนักธุรกิจหนุ่มพันล้าน โปรเจกต์ใหญ่ที่ทุ้มทุนสร้างด้วยเม็ดเงินมหาศาล กำลังเป็นที่จับตามองของนักธุรกิจคู่แข่งหลายรายทว่าเรื่องนั้นกลับไม่ได้ทำให้ประธานหนุ่มเป็นกังวลแต่อย่างใด เรื่องเดียวที่ทำให้เขาเป็นทุกข์ในตอนนี้ คือ...“เมื่อไหร่เคสจะท้องสักทีวะ”เกือบครึ่งปีแล้วที่แดเนียลแต่งงานอยู่กินกับคาริสาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ทำไมเมียสุดที่รักถึงไม่มีวี่แววจะมีเบบี้ตัวน้อยให้เขาสักทีไม่ใช่ว่าเขาไม่ขยันทำการบ้านสักหน่อย ทำก็ออกจะบ่อย ทำทุกวันเลยก็ว่าได้คาริสาแทบจะต้องคลานลงจากเตียงไปทำงานทุกเช้า บางทีต้องลางานเป็นอาทิตย์ เพราะลุกออกจากเตียงไม่ไหวก็หลายครั้งหลังจากที่นั่งครุ่นคิดอยู่นานสองนาน แดเนียลก็อดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเขาไม่มีน้ำยาหรือเปล่า เมียรักถึงไม่ท้องสักที นึกแล้วก็ขำ ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ เขาจะทำยังไงดีชีวิตหลังแต่งงาน บ่อยครั้งที่เขาและเธอต้องทะเลาะกันเรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ แดเนียลพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้คาริสาลาออกจากงานขององค์กรที่