Sofia Cartoon Novels & Stories

MARCO Kaagad binitawan ni Christian si Sofia at malakas na sinampal habang malutong na nagmumura. Bumagsak si Sofia sa sahig habang pigil-pigil naman ang nagdurugong tagiliran. Sinipa pa siya nito sa tiyan matapos tingnan ang kamay na pinunas nito sa mga labing kinagat niya. Namilipit si Sofia sa sakit.

Isang mahirap na babae na nagpapanggap na karapat-dapat sa atensyon ng isang bilyonaryo. "So here is my offer," Sofia continued, taking a thick envelope from her bag. "Resign. Leave this place. Go far away and start a new life. This is enough money to make sure you never have to worry about anything again. No one needs to know. No one gets hurt."

n Nitong nakaraang buwan, si Sofhia naman ang pinag-aral niya. Ito ang katuwang niya at papalit sa kaniya kapag nanganak na siya. Sayang kasi kung pansamantalang isara ang coffee shop. Si Mang Carlito ay umaalalay rin sa kaniya lalo na sa outside deliveries. Kapitbahay lang niya ito. Nasa likurang gawi lang nakatira, kasama ang pamilya nito.

Naglalakad ito nang bigla itong makasalubong ni Sofia. "Sofia!" bati nito. Matalim ang tingin na iginawad ni Sofia rito na agad niyang pinaltan ng sarkastikong ngiti. "Wow, galing ah? Nandito pala yung bantay salakay?" sarkastikong ani nito. Napawi ang ngiti ni Carrie roon, ngunit mabilis naman itong nakabawi. "I don't know what you're talking about," aniya at umirap si Sofia roon.

Habang si Sofia ay patungo na sa silid ni karra dala dala ang Lunchbox ni karra laman nun ang ginawa niyang pagkain para sa kay karra. Goodmorning baby!'' Gising na ,its time to eat your meal! " Ang masayang gising nito kay karra. Waaaahhhhh....! Ang mahabang hikab ni karra. Ahmmm... Mama' Goodmorning po,Tinanghali na po ba ako nang gising?'' ''Naku .. Hindi naman' Bumangon kana jan at magtungo kana sa banyo,nakahanda na rin ang pampaligo mo baby ko..'' Ang nakangiting wika ni sofia.

Halos karamihan sa niluto ko ay may halong gulay, ngunit nakadisenyo sa iilang mga cartoon characters na napapanuod nila sa television o 'di kaya ay sa cinema. "Wow! Si bumble bee!" "And it's sofia the first!" Kitang-kita sa mga mata ng dalawang bata na nasisiyahan sila sa disensyo ng pagkain. Mabuti na lang at tinulungan ako ng mga maids, higit na nakatulong pa sa'kin si Rose. Halatang fan din ng mga cartoons. "Damihan niyo ang pagkain, masarap ang mga iyan," I said while rubbing Zhen's hair.

Sofia exhaled. She almost laughed out laughed because of her own thoughts. Dapat pa ba tanungin kung anong ginawa ng nga ito kahit na alam niya na sa sarili kung ano? "Did you say something, Reus?" Umakto na lang si Sofia na wala siyang narinig para man lang mailigtas ang sariling dignidad. "If there's nothing more, I'll hang up now. Let's talk later... And sorry for disturbing you early in the morning." Hindi niya siya nag antay sa sagot nito at binaba agad ang tawag.

Walang masyadong tao dito dahil it's working hours, Sofia do it on purpose para mabilis kaming makaalis. "Hindi sana tayo nandito kung hindi ka kumain ng marami, ang takaw mo kase!! " Inis na sabi nito saakin habang tulak na tulak niya ang cart. Nasa tabi lang naman niya ako habang may cart din, marami ng laman ang sa kaniya habang saakin ay halos junk foods lang. Miss ko na kaseng kumain ng ganito since pinatigil na niya ako sa pagiging model para sa kaniya at sa baby nalang namin ako maka focus.

Sofia suddenly uttered and before she got up, she once slapped my leg. "Mag-almusal kanalang d’yan at maligo kana rin. Just be hurry, it will be embarrassing if this handsome man will wait for too long." Dagdag pa ni Sofia and she winked then she gave me a big smile like she pissing me. Kinuha na ni Sofia ang kaniyang bag at umalis na sila ni Leona at tuluyan na akong iniwan, habang ako na kaupo pa rin sa kama at natulala na ka lalaking nasa tabi ng pinto.

paghingi niya ng paumanhin na kumamot pa sa ulo niya. “Okay lang, busy rin ako kanina eh,” sabi naman ni Sofia. Nagsimula namang magdaldal si Sofia na sinabayan naman ni Yosh hanggang sa may tatlong pigura ang tumigil sa harapan namin. “Oh! Kuya Sandro, Kuya Samuel,” usal ni Sofia sa pangalan ng magkambal na nakangiti na naman habang ang isa namang pigura ang walang emosyon na si Renz. Naalala ko tuloy ang sinabi niya sa akin kanina.