Something Embarrassing Gift の小説・ストーリー

Tingin niya alahas ang laman nun. Mayaman naman si Jerra, can afford nitong bumili ng expensive gifts kung sakali. Minsan na rin siyang naregaluhan nito noong nakaraang birthday niya. At sa katunayan ay suot pa rin niya ang wristwatch na bigay nito dahil nanghihinayang naman siya kung itatambak lang niya sa isang sulok. "Omygosh! Thank you!" halos kuminang ang mga mata ni Chelsea nang mabuksan nito ang gift ni Jerra.

naiiyak kong sambit habang tinatanggap ang bulaklak. “It’s okay, Babe. I know marami kang iniisip, and I understand. Here, I have a gift for you." Kinuha niya ang isang maliit na kahon mula sa bulsa niya. “Oh, sorry, Babe. I don’t have any gift for you," naiiyak ko pa ring sabi. Bigla akong nakaramdam ng guilt dahil wala akong maibigay sa kanya.

Kidding aside, hindi talaga uso iyon saamin. But if you wants to give a gift into someone it's fine naman. Since hindi naman kami magkakasama sa pasko. "Here guys," napatingin kami kay Yerin ng pumasok sa classroom namin ang mga nakaitim na lalaki na may dalang mga paper bags. "This is our new product, and I'll give it for free. Just a good reviews as exchange. It haven't launch on public so, I was hoping for a good reviews from you guys." Napailing nalang ako sa ginawa ni Yerin.

Ang batang ito, si Charlie, ay sinasabi na nakakadiring tao siya. Kaya, suminghal siya nang malamig habang sinabi, “Wala nang punto para mag-usap tayo ngayon. Bakit hindi mo ipakita sa lahat ang laman ng gift box mo? Hindi talaga ako naniniwala na mas mahal sa dalawampung milyong US dollar ang nasa loob ng napakaliit na regalo. Siguradong kailangan mong kainin ang set ng tableware na ito!”

sambit ko dahil kung ano man ito ay siguradong pinaglaanan niya ng oras na… Oh… God. “D-Darling is this… is this true?” nanginginig kong tanong at halos maipatak ang kahon nang masilayan ang laman noon. No, it wasn’t an expensive watch or whatever luxurious material. It was a gift that nothing can defeat. It was priceless. Nanginginig na napangiti ako at kaagad naramdaman ang maiinit na luha na naiipon sa aking mga mata. I can’t believe it.

Binitawan ni Ernist ang kamay ko saka may dinukot sa bulsa. Tumambad sa amin ang isang maliit na kaheta. Napakislot ako. Wala akong dalang regalo para kay Cindy. Nakakahiya. Yumuko ito upang masilayan si Cindy. "Here, Cindy it is our birthday gift for you," nakangiting sabi ni Ernist sa bata. Ernist is so considerate, alam nito kung paanong hindi ako mapapahiya.

Gift Note: To my great Rival Brielle Santillian, I wish to see your expression while opening the most memorable gift I sent to you. Unfortunately, I’ve got a busy schedule, and oh, I exerted much effort to come up with this idea that will surprise you entirely. I know you are too excited to open it. Hahaha! Belated Happy Birthday!-Simon

GPSpogi#2: 😡😡😡😡😡😡😡😡😡😡 KulogAmerkanohilaw01: 😏😏😠😠 KidlatAmerkanohilaw02: 🙃🙃🙃🙃 Lexusdawkatsurigamaypitoy: 😠😠😠😠😠😡😡😡😡 Fordgwapodakopitoy: 😡😡😡😡😡😡😡😡 I back read the message I sent to them. I thought I deleted it but to my surprise I sent the message that's supposed to be only mine. Gosh! Prettyprincess: I can't think of a gift but I think – grandkids will be the best. What do you think? I'm dead! Prettyprincess: JOKE! Prettyprincess:

Iling iling niya. "So mean. Atleast lie!" Ismid ko. Bigla siyang namula. "You are bit red, ibig sabihin iniisip mo rin ako paminsan minsan. Haha!" Tawang turan ko. "Shut up.... Oh wait what is this?" "Haha brief, akala ko panty lang ang gifts niya. Bakit pate brief?" Nagtatakang usal niya. "Damn, may sulat." Puna ko.

" I looked at the box wrapped in a gift wrap on my table. Hindi lang ang mga anak namin ang may regalo sa kaniya, pati ako nireregaluhan. Minsan may nagpapadala ng kung ano anong mga abubot. Minsan may malaking flowe bouquet, basket of chocolates, umabot pa sa punto na pati teddy may dala siya. Ano kami? Teenager? Nagpapadala din siya ng designer bag, jewelries, at shoes. I told him not to buy anything for me but everytime he visit the kids, I also have a gift from him.