Something Embarrassing Gift の小説・ストーリー

Agad niyang hinatak paalis ang anak na basang-basa ang ulo hanggang sa gitnang bahagi ng damit ng Strawberry Shake mula sa Donut Shop. I hid my devilish triumphant smirk from that as they ushered me away from the Donut Shop while the people there were looking dumbfounded and bewildered. But I knew another scandalous gossip would definitely taint the image of Delaney. ‘This was just the first gift from me, because I have more gifts to the both of you which would definitely drag you to hell, B*tches.’

Ang iba pa ay napapito ng makita ang suot-suot nitong puting underwear. Umiling-iling naman ang kasama nitong lalaki. The boy didn't even bothered helping her and even left her funny appearance. Napangisi si Frost ng makita itong tumatakbong umiiyak habang hawak-hawak ang mukha nito. Definitely in shame, anger, and embarrassment. 'It's just a small meeting gift... cousin.' ____________________

He is freaking rich so why chose that cheap? It's my gift to him. Tangna, galit ako pero hindi ibig sabihin niyun ay nakalimutan ko na ang lahat ng katangahan ko noon! I gave that shirt to him when we were celebrating our third anniversary back when we're still in college! At dahil nga sa sobrang katangahan ko ay naghanap pa ako ng pu-puwedeng mabiling regalo na kaya lang ng bulsa ko. And then that, I bought that buy 1 take 1 shirt and printed a small 'zodiac couple' on it. Bullshit!

Hindi naman sexy ang dating ng mga underwer na binili nito pero nakakahiyang isipin pa din na parang nakikita nito ang pinakatago-tago niya. "Give me those. Don't show it, it's embarrassing!" Mabilis na inagaw niya sa kamay nito ang ilang piraso ng underwear." Lihim naman na natatawa si Duwayne sa naging reaksiyon ng dalaga. Cute!

It's a G-string babydoll sleepwear set, but it's see through na kahit isuot ko pa ay hindi maitatago ang dapat itago. Who the heck will give me a gift like this?

Gusto ko na sanang umalis pero napagitnaan nila ako saka my upuan rin sa harap ko. "Please gave it to her. I'm under the invisible treatment again." Kumunot ang noo nito pero tinanggap ang bote saka inalok sa akin. Tinaasan ko siya ng kilay. "What's this?" "Apology gift." I acted that I didn't hear what Terrence said and just looked at Zyle. "Apology gift," he repeated. I furrowed my brow. "I can't remember you did something wrong to me." He looked at me as if he's asking if I am seriously ignoring my friend.

She gave me a set of jewelries from a famous brand. Everyone gave me a gift, hindi naman nila kailangan gawin iyon dahil may pera naman ako. “Thank you so much, you didn’t have to gave me gifts though. Mabibili ‘ko din sila pag nakapag-ipon ako, you should have saved your money” I said being too sentimental. I really made good friends. After that mini party, everyone got back to work and bumalik na din sina Jane sa kanilang mga trabaho. Maybe hindi pa talaga ganoong magkaayos is Kyle at Jane dahil hindi pa din sila nag-uusap.

"Is the Mendoza family that broke na kailangan pa nilang magregalo ng imitation?! I swear to God, I’m going to start a GoFundMe for that guy." Clarissa chuckled bitterly. "Honestly, I wouldn't be surprised. Probably isa sa mga kaibigan niya ang pumili ng gifts. Alam mo naman 'yun—he never really cared." “Wait, so you’re telling me he just handed over a box of trash tapos feeling pa niya may utang ka sa kaniya?” Michelle scoffed, tumagilid at kinuha ang tubig sa tabi ng kama. “What a disgrace. Trash. Literal trash. At kung tutuusin, insulto sa'yo ‘yan. Sa hitsura ng kwintas na 'yan, parang binili lang sa bangketa sa tabi ng MRT."

Saad ni jessa at sabay hila kay nikki. Tuluyan na nga kaming nag hiwalay hiwalay para maka bili na kami ng gift for kai at kasama ko si brent. "Para saan yung gift na bibilhin nyo?" Tanong sakin ni brent habang nag lalakad kami pa puntang stuffed toy. "Kay kai. Welcoming party kasi bukas, out of nowhere bigla nalang nag set." Saad ko kay brent. "Bat nandito tayo sa stuffed toy? Ayaw niya kaya yung mga stuffed toy natatakot siya." Brent said. Agad naman ako nagka idea sa sinabi niya. Since takot siya edi stuffed toy nalang. Napa ngiti naman ako sa na isip ko. "Bakit ka naka ngiti?" Tanong ni brent. "Masama ba? Ka lalaking tao takot pala siya sa mga stuffed toy HAHAHAHA" saad ko kay brent saba

malambing na ngiti nya sa akin. “Ay, may gift pa? 27 na po ako sa birthday ko. Hindi na kailangan ng gift,” tawa ko naman sa kanya. “Hindi mo na kailangan? So hindi mo na pala kailangan ‘tong pasalubong ko sa ‘yo kasi may edad ka na? Sayang naman pala ‘to. Binili ko 'to sa souvenir shop sa China kasi akala ko magugustuhan mo,” inilabas nya sa malaking paper bag na dala ng kanyang sekretarya ang tatlong crocheted chinese dolls na kasinlalaki ng kapapanganak lang na sanggol na may tarheta pang nakasabit.