Something Embarrassing Gift

In my previous life, at the mate selection ceremony held by our pack, the Silvermoon pack, I saved a wolf that had suffered a crushing defeat in a territorial war. He turned out to be the Alpha heir of the Sunfire pack, Julian Sterling. To repay me for saving his life, after Julian returned to his pack, he immediately announced that I would be his future Luna. Within a year, I gave birth to a pure-blood Alpha, which was extremely rare in the Sunfire pack. Julian was overjoyed, and he named me his Luna after his father passed on the leadership to him. I not only had a mate who was outwardly loyal to me, but I also held an unparalleled position. As for my sister, Rosalie Ashford, she chose Jacob Blackwell, the courageous Alpha heir of the Stoneridge pack, to be her mate. However, she suffered because of her betrayal, and in the end, she was sent back to the Silvermoon pack. The pack believed that Rosalie had tarnished the glory of the pack, so they banished her. I took pity on her loneliness, so I brought her to the Sunfire pack's territory. However, she grew jealous of me. She killed me with silver-infused poison, and she even threw our pup off a tower, killing him. When I open my eyes again, I have returned to the day of the mate selection ceremony. I watch as Roselia runs without hesitation toward the dying wolf in the woods, Julian. Hence, I know that she is reborn as well. However, she has no idea that while it may be easy to save an Alpha, it's exceedingly difficult to bear his pure-blood descendant. Being the Luna of the Sunfire pack is anything but easy!

On the day my boyfriend and I moved into our new home, his ex-girlfriend gave us a mysterious gift. The moment I opened the front door, a swarm of hornets came flying out. I screamed in fright as I felt seven or eight stings from them. His ex, Erica Loft, jumped out from behind the door with a giggle. She shouted, "Surprise! "I went up the mountains to visit a master craftsman. I wanted to get you this specially brewed hornet wine, and I even brought back a hornet's nest for you to decorate your new house with! "Isn't this a great gift?" Erica made a face at us. She was gleeful at the messy predicament I was in. My boyfriend, Joe Fulham, clenched his teeth. He rushed forward to grab Erica by the wrist as he shouted angrily at her. "Are you crazy? Don't you know that hornets are venomous?! Is this really a surprise, or are you trying to hurt us?" I listened to another one of their huge arguments from behind the door, feeling like an outsider in my own relationship. As I felt the stinging pain in my arm, I knew this wedding was about to fall through.

Aurora is Alpha Evander's second chance mate. On the eve of their wedding anniversary, Evander proposes a rejection and divorce to Aurora because his first mate, Nalani, has awakened from a coma. Evander informs her that the rejection ceremony will take place at the next full moon. After being rejected by Evander, Aurora learns that the Lycan Prince is her second chance mate. Following her banishment, she is taken away by the Lycan Prince. Meanwhile, Evander begins to miss Aurora and regrets his decision, starting his quest to win her back.

Three days after giving birth, my husband leaves me alone at home to care for the baby, saying that he needs to leave on an urgent business trip. Three days later, I've just arrived at the hospital when I see a family photo his childhood sweetheart has shared on her social media. It's captioned, "This was taken during a trip. We're a happy family of three." I'm surprised to see my husband grinning in the photo and comment on it with a question mark. He immediately calls me to reprimand me. "Do you know how hard it is for her as a single mother? She doesn't have a man to care for her. All I did was take a photo with her. Do you have to be so petty?" That evening, his childhood sweetheart shares a photo of some monetary gifts. "He insisted on giving me this after taking the family photo." I know my husband gave that to her to pacify her. This time, however, I'm ready to leave him.

"ถ้าพี่ต้องการแค่เพื่อนเที่ยวคงไม่นอนกับธาม ไม่พาไปเจอครอบครัว ไม่ต้องสนใจว่าพ่อแม่พี่จะคิดกับธามยังไง ไม่พามาที่ฮ่องกงด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ว่าธามมีตัวตนอยู่ในชีวิตพี่" ธามไทไม่จำเป็นต้องมีตัวตนเลยก็ได้ เพราะสถานะของเขามันก็แค่เด็กในปกครองของเธอ แต่เฮสเทียก็ให้สิทธิ์เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเธอ รู้จักกับคนสำคัญในชีวิตซึ่งไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยก็ตาม "ธามอาจจะคิดว่าพี่เห็นแก่ตัว แล้วใครบ้างที่มันไม่เห็นแก่ตัว ใครจะอยากเจ็บ ใครมันจะอยากทำร้ายหัวใจตัวเอง ถึงคนอื่นให้คำนิยามว่าพี่เป็นเจ้าแม่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพี่จะควบคุมทุกอย่างได้นะ" เฮสเทียเปิดเผยความรู้สึกทั้งหมดให้เขารับรู้ เพราะเธอไม่อยากให้เขาเข้าใจอะไรผิด ๆ ว่าสิ่งที่เธอทำมันเป็นการให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ แก่เขา "ธามคิดว่าธามพยายามอยู่ฝ่ายเดียวเหรอ พี่เองก็กำลังพยายามอยู่เหมือนกันนะ"

Catherina Hanshaw Dalton has spent six years believing she lived a fairytale, married to billionaire Xavier Dalton, cherished by him, and building a life rooted in devotion, even amid one heartbreak she cannot control: their inability to have a child. Though Xavier assures her she is enough, Catherine senses his quiet disappointment, a wound deepened by the venomous hostility of his mother, Lydia Dalton. Lydia never misses a chance to insult Catherine’s infertility, idolize Xavier’s sister Mia and her children, or imply Xavier married beneath his status. Catherine endures it all, clinging to the one constant comfort, Xavier always defends her. Or so she believes. This Christmas, however, Catherine’s dread of another humiliating Dalton family gathering turns into confusion. Lydia is gracious….kind, even. The manor is full of relatives, business partners, and esteemed guests, including Hunter Powell, Xavier’s ruthless business rival. The brief moment when Cathy’s eyes meet Hunter unsettles her, but nothing prepares her for Lydia’s “special Christmas gift.” During the toast, Lydia presents Caroline Turner…a beautiful young woman who is allegedly four months pregnant through surrogacy…with Xavier’s child.

"พี่ไคท์ต้องการหาเพื่อนนอนเหรอคะ" "เราคิดว่าไง" "พี่ไคท์หาคนอื่นไม่ดีกว่าเหรอคะ ขิมไม่มีประสบการณ์ คงทำให้พี่ไคท์พอใจไม่ได้" "พี่ไม่ติด พี่สอนเราได้" "..." "ถึงเราไม่คิดจะเปิดใจให้ใคร แต่การมีคนคอยรับฟังปัญหา มีคนกินข้าว ดูหนัง หรือทำอะไรในสิ่งที่เราชอบด้วยกันก็ดีไม่ใช่?" "ค่ะ" เหมือนกับความรู้สึกแรกเริ่มตอนที่นทีเข้ามาทำความรู้จักกับเธอเลย ตอนนั้นเธอแค่ต้องการคนแก้เหงา ด้วยความที่เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าจึงมีคุณสมบัตินั้น "แล้วพี่ไคท์จะได้อะไรจากการทำแบบนี้" "ได้เรา" "อ้อ" "หมายถึงได้อยู่กับเรา" "สองประโยคนั้นความหมายมันต่างกันมากนะ" เพลงขิมหัวเราะเมื่อเขาแก้ไขประโยค "ไม่ต้องแก้ตัวก็ได้ค่ะ"

"ฉันจะแต่งค่ะ" "หือ?" ไวซ์ครางอย่างประหลาดใจ ผิดคาดที่คิดว่าพรีมจะปฏิเสธการแต่งงานกับเขา "แต่ฉันอยากตกลงอะไรกับคุณก่อน" พรีมรู้ว่าเงื่อนไขที่เธอคิดไว้มันอาจจะเห็นแก่ตัว เพราะไวซ์เองก็คงไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอ แต่เธอขอเลือกความรู้สึกของตนเองก่อน "ว่ามาสิ" เธอกัดริมฝีปากอย่างชั่งใจ และตัดสินใจว่าจะพูดมันออกไปให้จบๆ "ฉันอยากให้การแต่งงานเป็นแบบสัญญาแต่สัญญาของเรามีระยะเวลาแค่หนึ่งปี" "..." "คุณตกลงมั้ยคะ" พรีมสบตากับไวซ์อย่างคาดหวัง ขณะที่เขาตีสีหน้าเรียบเฉยจนมองไม่ออกว่าจะปฏิเสธหรือตอบรับข้อเสนอของเธอ ผ่านไปหลายวินาทีเขาถึงจะตอบว่า "ต้องนอนด้วยกัน" "คะ?" "ถ้าผมกับคุณแต่งงานกันแล้วแปลว่าคุณจะกลายเป็นเมียผม นอนด้วยกันก็คงไม่เป็นอะไรถูกมั้ย" "มันก็ใช่ค่ะ แต่..." ไวซ์เลือกพูดความต้องการของตนเองแทรกข้อแม้ที่พรีมกำลังจะหยิบยกมาโต้แย้งกับเขา "แต่ถ้าคุณไม่โอเค ผมก็ไม่แต่ง อย่างน้อยหนึ่งปีที่ผมเสียไปต้องได้อะไรกลับคืนมาบ้าง"

DEVIL'S CURSE ต้องคำสาป 'เขา' ผู้นั้นเคลื่อนไหวอย่างดุดันอยู่เหนือร่างของเธอ ในความฝัน รสจูบ และการเสียดสี สร้างความสุขสมเสียจนไม่อยากให้มันจบลง เธอจมดิ่งสู่ห้วงจินตนาการมาอย่างยาวนาน กระทั่งเสียงทุ้มกระซิบข้างหู "มีความสุขให้พอ เพราะมันเป็นวันสุดท้ายของเจ้า" ดังนั้นความสุขในค่ำคืนนี้เธอจะขอรับไว้ทั้งหมดเอง

โซ่ แส้ กุญแจมือ มุมหนึ่งก็น่ากลัว แต่อีกมุมหนึ่งก็ให้ความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก "เห็นแล้วเป็นยังไง" ชายหนุ่มเดินมายืนซ้อนแผ่นหลังคนตัวเล็ก พลางโน้มใบหน้าลงไปกระซิบข้างใบหูของเธอ "น่าสนุกใช่มั้ย" "ร่างบางรู้สึกมวนท้องกับสิ่งที่ได้เห็น และเสียงแหบพร่าที่ได้ยิน ก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นมาปิดตาของเธอไว้ "หลับตาแล้วปล่อยใจฟัง"