Something To Insert Gift の小説・ストーリー

At hinila na ako ni Oliver papasok sa isang shop. Halos mga isang oras din kami sa mall bago ako nakabili ng gift para kay Aiden. Hirap din kasi niyang hanapan ng gift e. Halos lahat na kasi ng bagay nasa kanya na. Kotse, relo, neck tie, bag, damit, at kung anu-ano pa. At lahat yun branded pa lahat a! Muntik ko na nga siyang bilhan ng panty at bra, pati na rin arinola. Yun lang kasi ang alam kong wala sa kanya e.

Kaya gumawa na lang siya ng "true nonsense." Huminga nang malalim si Elijah, pinakalma ang sarili, at hinaplos ang ulo ni Zoe. "I’m sorry, nagkulang ako this time. Nakalimutan ko rin yung wedding anniversary natin nung nakaraang araw. Zoe, may gusto ka bang gift?" "I will definitely give it to you." Bahay, kotse, alahas, o bag—kahit ano, ibibigay niya. He has always been generous pagdating sa ganitong bagay.

Seems the world is too quite now. A wide smile formed into my lips. He's the most wonderful gift I ever had. Give a color into my plain life. I grabbed some stick. I draw a little boy at the sand using it. My hand ceased in mid air as my phone rang. Mas lalo akong napangiti nang makita kung sino ang caller. "Hey bitch!" bungad ko. Narinig ko ang mabini niyang pagtawa sa kabilang linya.

Nakangiti niyang sabi tamungao ako habang napapakamot ng batok. Akamang tatayo na siya nang pinigilan ko siya. Maybe mas maganda kung dito ko na lang ibigay ang gift ko. "I have a gift for you," nakangiti kong sabi. Kumislap naman ang mga mata niya na ikinangiti ko ng sobra. "Here," sabi ko sabay kuha ng ko ng maliit na kahon sa bulsa ko. "What is this?" bulalas niya nang iabot ko sa kaniya ang gift ko.

Inabutan siya ng maliit na card at ballpen ng staff. Sasabihin niya sana na si Vioxx dapat ang magsusulat sa greeting card kaya lang paglingon niya rito ay nakatingin ito sa cellphone at busy sa pagbabasa. Bahagyang nakakunot pa ang noo kaya hindi niya na lang inistorbo. ‘To Shaun; Merry Chirstmas, Beybi Bossing’ Idinikit ng staff sa gift wrap ang card. Kabadong-kabado pa siya nang ibinigay iyon kay Vioxx. Mabuti na lang hindi nito tiningnan ang nakasulat bagkus ay basta lang tinanggap.

Umupo siya sa harap ng ina. "Ma," bati niya. "Here’s my gift for your birthday." May pinatong ito sa mesa na paperbag. May nakalagay na tatak sa paperbag mula sa isang sikat na brand ng mga relo. Kinuha naman niya iyon kahit na alam niyang itatambak niya lang iyon sa apartment. Hindi naman kasi ito ang brand ng relo na ginagamit niya.

It’s tiring but it will be worth in the wedding day. Habang papunta sila para i-meet ang wedding venue coordinator, Cassiuz was browsing on the tablet what will be the best wedding gift for his future wife. He came to across many sites and there are many of them… “Love letter?” Tumaas ang kilay ni Cassiuz. Wynter will surely laugh at me. Umiling si Cassiuz. No. “Religious items? Personalized gifts?” Nagkatinginan si Mark na nasa likod ng manibela at si Lester na nasa passenger seat nang marinig nilang nagsasalita ang amo nila.

I laughed. "Please?" Umiling ako. "No." Ngumuso siya. "Well, kung walang kiss, edi walang gift." "Gift?" Tumaas yung kilay ko. "What gift?" Ngumisi siya nang nakakaloko. "I have a gift for you." Kumalas siya sa pagkayakap sa akin. Dahan-dahan siyang tumayo at inabot yung bag niya. He took something out and he revealed a big sunflower crochet.

“Wala eh. Hindi ako gifted sa ganun.” [Strawberry Lover: Sayang. You could use that here. But you can also just talk and entertain your viewers.] She chuckled. “Eh hindi rin ako magaling makipag-usap.” [Strawberry Lover: Good thing you’re pretty, then. That’ll work here.] He found her shyness amusing. While she rambled nervously, he scrolled through the gift section, looking for something else to send her. [Strawberry Lover gifted you a Champagne.]

nang-uusig niyang tanong. “Of course, I can’t do such a thing as psychopaths could do. Hindi ako gagamit ng walang kuwentang props para manakot. Ang isang regalo ko pala ay alarm clock na may lumalabas na kamay at sinasampal ang taong gusto nitong gisingin. Nakakatakot ba ‘yon?” “For me, nakakatakot din ‘yon. But the gift’s message is on point. Imbes na congrat, condolences ang sinabi at hindi raw magkakaroon ng happy ending ang kasal namin ni Edmund.”