Something To Insert Gift Novels & Stories

tuwang tuwa itong namili ng ng relo. A sales associate approached me with a polite bow. “Good afternoon, sir. Looking for anything specific?” “Yes,” sagot ko, inilalagay ang kamay sa bulsa. “I need a watch. A gift. For someone… important.” The associate smiled knowingly. “A lady’s watch, then. Something elegant?” I nodded. More than elegant. Something that reminds me of her.

Maganda ang pagkabalot nito at talagang makikita mo ang effort. Saan galing ‘to? Kunot noo kong hinawakan ang kahon. Walang nakalagay na kong anong pangalan kong kanino galing ‘to. Tanging pangalan ko lang ang nakalagay at message. To: Jel Message: This is my gift for you. I hope you like it. Gift? Birthday ko ba? Binuksan ko ang kahon. Dalawang pares ng sapatos ang nasa loob.

Hindi iyon mukhang basta-bastang binili lamang; malinaw na may pagsisikap at pag-aasikaso roon. Lumapit siya kay Adrian nang may ngiti sa labi. “Alam kong hindi ka naman tumatanggap ng cash gift o mga regalo,” sabi niya. “Kaya flower basket na lang ang inihanda ko para sa ’yo. Sana magustuhan mo.” “Maganda ito.” Tinanggap ni Adrian ang flower basket at inilagay iyon sa isang tabi. “Salamat.” “Walang anuman.”

O kaya, baka si Eloise lang ang unti-unting nahuhulog, at si Cosmo ay may konting pagkagusto pero hindi pa malalim. Ang pagbibigay ng card ay parang obligasyon ng isang asawa. Pero ang maghandog ng birthday gift, lalo na ang piniling alahas na tumutugma sa personalidad ni Eloise, ay ibang usapan—may kahulugan na ito. “Grabe ka naman, birthday gift lang naman ‘yan,” sabi ni Eloise, kahit sa totoo lang ay nabigla rin siya kagabi sa natanggap na regalo.

Sinosorpresa niya ba ako? Nilagay ko ang regalo sa mesa. Nakita ko namang may envelope na maliit at mukhang may sulat 'yon. 'This special gift is just for you. I want you to keep it in your whole life. Make it as your remembrance and Souvenir.' Ngiti lang ang nagawa ko, huhulaan ko 'to. Siguro isa na namang gamit na paborito ko. Ang anak ko talaga alam na alam niya kung saan ako sasaya.

Nakaupo siya sa gilid ng kama. "Pinatawag mo ako?" Tumabi ito ng upo, bahagyang nakaharap sa kanya. "Wala akong maisip na gift para sa'yo. At saka hindi ko rin alam kung anong bibilhin ko." Inabot niya rito ang isang pink envelope. Bumaba ang tingin nito sa hawak niya. "I remember may dala akong stationary. I know it's not much pero as a birthday gift... I wrote you a love letter."

Natigilan siya at lito akong tinignan. “Uhm... ‘yong gift ko sa ‘yo... nasa purse ko. Kukuhanin ko lang saglit para ibigay sa ‘yo before mag-midnight...” nahihiya kong sabi. “Hindi ko sigurado kung magugustuhan mo ‘to o magagamit mo at baka hindi, pero regalo ko ‘to sa ‘yo both for your birthday... and uh... for our 6th monthsary... as... a married... couple,” pabulong kong sabi sa bandang huli. Saglit pa siyang natigilan bago tuluyang natawa dahil sa sinabi ko. Lalong uminit ang pisngi ko habang inaabot ang purse ko.

Properties. Halos wala nang kulang. Hanggang sa mapadaan nga kami kanina sa personalized gifts store at sumagi sa isip ko ang car keychain at isang fountain pen. Magandang regalo ‘yon para sa kanya dahil palagi niyang ginagamit ang susi ng sasakyan niya, at ang fountain pen naman ay siguradong magagamit niya sa pagpirma ng mga dokumento. Simple lang.

Bahagyang nakaawang ang zipper kaya sumilip ang ilan sa mga laman nito. Ang maliit niyang sunflower bouquet na balak sana niyang iregalo. Isang kahon ng tsokolate na nabalutan pa ng simpleng birthday ribbon, planner, at ang maliit na stuffed toy na halos mahulog na sa bag.

Bahagyang nanginig ang kamay ni Ashley habang mabilis niyang isinilid ang pills sa bulsa at itinago. Medyo nilakasan niya ang boses. "Birthday mo ngayon, kaya dumaan talaga ako para batiin ka." Habang nagsasalita, inilabas niya ang regalo niya at walang pakundangang itinapon sa trash bin ang gift box na nasa mesa. Naka-print doon ang logo ng jewelry brand na ineendorso ni Jam. Hindi na kailangang magtanong kung sino ang nagbigay noon.