Novel & Cerita Sorrowful Mystery List

CHAPTER 2 First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW ROSEGAIL'S POV Napamulat ako, inilibot ang paningin sa paligid. Nakahiga parin ako sa pwesto kung saan nawalan ako ng malay. Natuyo na ang dugo sa ulo at kamay ko dahil sa bubog kanina. May nakita pa rin akong bubog sa kamay ko, maliit lang s'ya pero mahapdi.

“Gentle Demon, hug me, please..” Tila naman naging maamong tupa si Denver dahil natagpuan na lang niya ang sarili na nagbibigay sa bawat hinihiling ni Amor sa kanya. Natakot siyang ibang lalaki pa ang pagbalingan nito. Ang init ng katawan ni Amor ay lalong nagpadagdag sa init ng kanyang sistema. “Amor.. I’m sorry, but I can’t take it anymore.” Matapos sabihin iyon, puno ng pagsuyo niyang sinakop ang buong labi nito. Mas lalong naging mapusok ang mga halik ni Amor sa kanya nang ipasok niya ang dila niya sa loob ng labi nito. Humiga siya at ito na ngayon ang nasa ibabaw niya. “Amor..Amor..” Panay ang ungol niya ng pangalan nito dahil nababaliw na siya sa mga ginagawa nitong pagdila sa buong ka

Halos singkit na lang ang nabubuksan nito dahil sa dugo at pamamaga, ngunit sapat pa rin iyon upang makita niya si Avery. At sa sandaling iyon, para siyang bumalik sa alaala ng panaginip na matagal nang bumabagabag sa kanya. Parehong-pareho ang tingin ni Avery noon at ngayon, malamig, tahimik, at walang emosyon. “Ako…” hirap niyang sambit. “Mali ako… kayong dalawa ni Avery… hindi ko dapat kayo sinaktan…”

Nyxia is silently crying while listeneng to Dylan. "Noong araw na namatay ang tatay mo, labis ang pag-alala ko sa inyo dahil hindi kayo umuwi sa bahay. Prior that day, muntik na akong mamatay dahil naholdap ako at na saksak."

I don't have any idea. “Shh. Bakit ka umiiyak? Tell me, little girl.” Niyakap ko nalang siya dahil hindi ko alam ang gagawin. “N-Natatakot po a-ako, Ate pretty.” She sobbed. “H-Hindi ko po alam kung p-paano umuwi s-sa house n-namin.” Napakunot-noo ako. How did she got here? I stared at her face. Her beautiful hazel eyes were familiar. I remembered someone but I can't figure out who it was. Basta may kamukha siya.

Things might not be okay for us, but Zachariel doesn't deserve this. I hope so. Ngumiti ako sa kanya. "Sana nga po." She also smiled at me and warmed my heart. Manang Sally knew all the dilemmas I've been through. From my younger years, until now that I'm on my age where I still do fucked up choices. I wonder if life really is like this. After all, we're just lost souls wandering around the world. Kung ang iba ay alam na nila ang purpose nila sa buhay, ako ay kahit kailan man ay hindi ko man lang nahanap.

Lalo siya nakaramdam ng galit ng malaman niyang case closed na ang nangyari sa kanyang kapatid at ayon sa mga pulis nagpakamatay ito kaya sobra siyang galit dahil nagpakamatay pala ang bangkay na natagpuang bugbog sarado at may tama ng baril sa ulo . Ang una niyang hinala si Don Martin kaya minanman niya ito hanggang sa nanganak ang nag iisang anak niyang si Katherina . Nagtataka siya ng makitang may lamay sa mansion ng Francisco kaya nagpanggap siyang crew para malaman ang buong kaganapan .

“A little.” He smiled nervously before reaching into his pocket. Her heartbeat slowed unexpectedly. Not fear. Not panic. Just confusion. Lucas pulled out a small velvet box. And immediately—Elara froze. “It’s not what you think,” he said quickly, laughing softly at her expression. “Relax.” She let out a breath she didn’t realize she was holding. “You scared me.” “Sorry.” He smiled again before opening the box. Inside was a delicate silver bracelet. Simple. Elegant. Beautiful in a quiet way.

“Bawat segundo ay natutunaw Tumutulo parang luha Humuhugis na parang mga puting paruparo Kailan kaya mahahalata Ang pighati sa ilalim ng iyong mga tawa? Kahit mawala ka pa Hinding-hindi mawawala Ang damdamin ko'y sa 'yong sa 'yo…” “Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo Sa 'yong sa 'yo…” napasabay ako sa pagkanta. Alam ko naman din ang susunod na liriko. Napangiti siya sa akin