Sorrowful Mystery List นิยาย & เรื่องราว

SKY Kinabukasan, nagising ako na nakaunan pa rin sa braso ni Zach. Pareho kaming walang saplot at tanging kumot lang ang tumatakip sa aming katawan. Mahimbing pa siyang natutulog at hindi man lang nagising sa tunog ng alarm clock. Nang magsink-in sa utak ko ang lahat ng nangyari kagabi, bigla akong nakaramdam ng guilt sa puso. Ano ang mukhang maihaharap ko kina Mama at Tito Nick?

SORELLA SERIES: Celestine's Sorrowful Heart by Carmela Beaufort Kabanata 1 Tulak-tulak pababa ni Celestine ang kaniyang maleta na naglalaman ng lahat ng damit at gamit na dadalhin niya sa pupuntahang bahay na pagtatrabahuhan sa Maynila.

Ikinuyom niya ang kamao at marahas na sinuntok ang hood ng sasakyan niyang kanyang tinutungtungan. Hindi niya inaasahan noon na makakaramdam siya ng ganoong sakit kung sakali mang pumanaw ang taong nagsilang sa kanya sa mundo. He shouldn't have felt that way because her mother sold him for money. But he can't stop himself from grieving, knowing that she died. Kaninang umaga nang mabasa niya sa pahayagan ang pagkakasagasa sa isang babae at walang nagki-claim na pamilya sa bangkay.

Napasigaw ako sa gulat at nanlaki ang mata ko sa kagimbal-gimbal na tanawin sa harapan ko. Bumagsak ang walang buhay na katawan ni Anastacia, at umagos ang preskong dugo mula sa ulo nito. Natahimik ang lahat sa nangyari, kay bilis ng mga pangyayari at halos nanlamig ang buo kong katawan nang makita kong mulat na mulat pa ang mga mata nito, at nakangisi pa na parang demonyo. "Ariah...anak" mahinang pagtawag sa akin ni Sebastian Sarmiento. Kitang-kita ko ang mga butil ng luha na malayang umaagos sa mga mata nito.

The pain in my chest was unbearable, and I felt like my world was crumbling around me. My mind spinning with confusion and pain. My thoughts were tangled, and it was hard to focus. It felt like I was trapped in a nightmare, unable to find a way out. Paano nangyari ang lahat ng ito sa isang iglap lang? Gusto kong magmakaawa sa Diyos, na sana panaginip lang ang lahat ng ito, ngunit hindi. He chuckled without humor. "That's what I thought. I thought I knew you, hindi pala." His words were laced with sarcasm, cutting me to my core. "Because the Amara I thought I knew would never do those kinds of things."

Ngumiti ako, at nasilayan ko ang kislap sa mata ni Ate Bea mula sa repleksyon ng salamin. “Ang dami naming hinandang supresa sa ‘yo ni Kara at Angeli.” Umawang ang labi ko noong marinig ang pangalan ni Angeli. Malapit kong kaibigan si Angeli dahil bestfriend siya ng aking mapapangasawa. Si Ate Kara at si Angeli ay magkaklase noong college. Si Angeli ang nagpakilala sa akin kay Hyden, at siya rin ang halos gumawa ng paraan para mapalapit ako kay Hyden.

Mayroon lamang isang espesyal na silid na kung tawagin ay "Santuario ng mga Patay." Nasa dulo ng pasilyo ang isang pintong gawa sa marmol at umuusok dahil sa lamig. Itinapat ni Hogan ang bato niya at lumabas ang puting liwanag. Dumaloy ang liwanag sa mga bitak na nasa pinto na siyang nagpabukas rito. Pagpasok, bumungad kay Hogan ang isang patungang may maliit na plangganang gawa sa yelo. May laman itong kulay puting usok. Inilubog ni Hogan ang kamay niya rito at gumapang ang puting usok sa buong katawan niya. Naghilom ang mga bitak sa balat niya at nawala ang nararamdaman niyang sakit.

Narating namin ang lagusan at binigkas ko ang mahiwagang salita upang ito’y bumukas. “Du öppnar en magisk tunnel och vi är på väg över de dödliga!” "Bumukas ka mahiwagang lagusan at kami’y iyong paraanin patawid sa mundo ng mga mortal!” Bumukas ang lagusan at kami’y dumaan dito. Nang ganap na akong nakaapak sa mundo ng mga mortal ay muling nagsara ang lagusan.