Sorry Note For Gf Mga Nobela at Kwento

Subalit dahil sa mga pinagdaanan niya ng araw na ‘yon, nakatulog siya nang ‘di niya namamalayan. Napabalikwas ng bangon sa kama ang dalaga. Kailangan na niyang umuwi. He needs to make an update to her family about her appointment with GGT. GGT. Napabuga ng hininga ang dalaga, mabilis na isinuot ang stiletto heels. Ayaw na niyang isipin pa ang nangyari kanina. GGT is a lost cause. She will tell Marco and her Dad that any collaboration with GGT will not prosper. Maybe they will just take her word for it. Maybe.

Kahit man lang sa sandaling ito, kahit sa araw pa ng kanilang anibersaryo, bago niya lilisanin ang malaking bahay na ito. “Matagal na kaming ganito. I am so sorry for hurting you. I am so sorry for not keeping my promise to you. I am so so sorry, Frances Guevarra.” Pagkatapos nitong sabihin iyon ay yumakap ito sa kaniya.

Kinusot ko ang mga mata ko at tumingin sa kanya. He looked away and sighed as he leaned on his seat. Tiningnan ko ang screen sa unahan at nakitang alas otso pa lang ng gabi. "Are you okay now?" Ash asked me and stared at me. Naalala ko na naman tuloy. First time kong maka-experience ng gano'n. Tumango ako at ngumiti ng mapait. "Medyo." Ash licked his lips and pushed his hair back. "I'm really sorry. I don't know my mom would act like that," he apologized.

At naniniwala syang marunong umibig si Gavin pilit lang nitong tinatago. "Sorry about what happened" Paumanhin ni Gavin kina Jerry at Mia nang magpaalam na sila sa mga ito. Nasabi na rin ni Gavin na hindi na sila makaka attend ng kasal ng mga ito bukas. "Sorry rin sa nangyari pare" sabi ni Jerry at tinapik sa balikat si Gavin. "I'll call you Ellise" sabi ni Mia at niyakap sya. At nagpaalam na sa mga ito.

Bago pa ako nahulog. I remember she told me she doesn't wanna see me get hurt again, binigo ko siya. Sorry Gina, tanga itong kaibigan mo pagdating sa pag-ibig. I took a shower and prepared my self. Habang nag-aayos ay walang tigil sa pagbeep ang phone ko. It's the notification from my F* account. Matagal-tagal akong hindi nag-online kaya siguro marami-rami na ang notification ko. I ignored it and got ready for school.

Stefan says asking permission, "Stefan, the truth may be hard to bear, and I'm happy that you are now sharing this to me. You'll get better soon and please do attend our photoshoot tomorrow," Gavin spoke softly, his gaze unwavering in its resolve. "Write the letter, lay your heart bare, and seek the forgiveness that you so rightly deserve. And remember, we are here for you, no matter the outcome."

"Sinabi kong tama na e!" Unti-unti ko naman naramdaman ang pagkalma nilang dalawa at naging maingat sila sa bawat galaw nila na parang ayaw akong masaktan ulit hanggang sa tumigil sila. "I-I'm sorry, Gigi." May bakas na pag-aalala at guilt sa boses ni Gavin bago ako hawakan para tignan ang natamaan niya sa akin. Hindi pa man napo-proseso sa akin ang lahat ay nagulat ako nang bigla akong hilahin ni Rafael mula kay Gavin.

wika noong Xander sa akin matapos kong sampalin. So, siya pala ang bf noong Alfa na sinasabi nila na kamukha ko. Ngayon, pangatlo na siya sa nagsasabing kamukha ko nga si Alfa. Naawa ako sa itsura ni Xander nang banggitin niya ang pagiging magkamukha namin ng gf niya. Kitang ko sa mga mata niya na Miss na Miss na nga niya ito. "Okay lang. Sorry to hear that. Sorry din kasi nabigla lang ako nang yakapin mo ako bigla. Hindi naman tayo magkakilala." sabi ko pa noon tapos bigla niyang inilahad ang kamay niya sa akin.

singhal ko. "Haha! G na G insan?" tumawa pa s'ya kaya napatingin na lang ako sa sarili ko. Nakatayo na pala ako habang nakakuyom 'yung kamao ko. Agad akong bumalik sa pag-kakaupo. "Eh, paano kung pumunta s'ya dito tapos humingi s'ya ng sorry?" "Sorry n'ya muka ny—" "XYRINE JEAN GUEVARA! I'M SORRY!"

I only wanted to eat mango, pero bakit pinagkakaitan ako? "Oh shit! Are you crying over that mango?" Viviane stated. I just threw her a death glare. "Fine. I'm sorry," saad niya sa malambing na tono. I turned my back at her. Folded my arms over my chest, like a kid throwing tantrums. They don't know what I feel. Why I became sensitive all of a sudden? Nevermind! "Here, I brought an extra for emergency." I looked up at her. She was holding a paper bag laid out in front of me. "You know I'm a soldier, always prepared."