Steven Grant Novels & Stories

anunsyo ng prof namin pagkatapos niya magbilin ng mga bagay na dapat namin i-review para sa exam next week. Nag-umpisa na rin akong mag ayos ng mga gamit ko bago ako tumayo at isinukbit ang bag ko sa aking balikat. Bago pa ako umalis ay tinitigan ko pa si Xavier na tahimik sa upuan niya at mukhang wala pang balak umuwi. Hindi pa rin sila nagkakaayos ni Finnral at nag-uumpisa na ring maghinala ang iba naming kaibigan na may pinag-awayan silang dalawa. Kami naman ni Gavin ay tahimik lang dahil hinihintay namin na umamin ang dalawa o sila ang mag-open ng usapan sa iba naming kaibigan.

Sa buong buhay niya ay ngayon lang siya naging masaya at nagmahal ng sobra nang dahil sa isang babae. Hindi naman lingid sa kaalaman ng lahat ay marami na siyang mga nakarelasyon at nakatalik na babae simula noong high school hanggang sa magcollege siya. Sino ba naman ang tatanggi sa isang Grantvil Steffano? Bukod sa may guwapo siyang mukha ay may matipuno rin siyang pangangatawan na pinagpaguran niyang makuha mula sa pag-gi-gym. Matangkad siya sa taas na 6'4. Ang sabi rin ng malalapit niyang kaibigan na sina Simon at Godfrey ay malakas ang karisma niya pagdating sa mga babae dahil sa _badboy_ image look niya.

Kaagad siyang napatingin sa nagsalita at parang gusto na lang niyang isipin na nasa isang bangungot siya nang maaninaw ang mukha nito sa tulong ng solar lamp na naroon. “I'm Steven,” pagpapakilala nito sa sarili. Ito ang lalaking nakasagi sa kaniya sa beach at ang lalaking tinakasan niya nang tumalon siya sa ilog. "Ang isipin mo ay ang pagbuti ng 'yong pakiramdam," malumanay na sabi pa nito. Tinangka niyang bumangon pero pinigilan siya nito.

“Higit pa dito, gusto kong kumuha ng tatlong araw na leave. Dapat walang problema dito, tama?” Ang gilid ng mata ni Steven ay nanginig. Gusto niyang sakalin si Harvey hanggang mamatay. Subalit, hindi siya naglakas loob na bawiin ang kanyang salita sa harap ng lahat. Matapos tumitig kay Harvey ng matagal na oras, sinabi niya ng may naninigas na mukha, “Huwag kang magalala. Ako, si Steven Walker, ay tutuparin ang aking sinabi!”

Lahat ng tampo niya dito ay nawala nalang bigla. Pagdating ni Steven sa kompanya niya, agad niyang tinawag si Jamie. Jamie is one of his longest employee sa kompanya. Walang masabi si Steven sa trabaho niya because it's clean and organize. But things are different from now, he needs to clean the mess and throws the garbage away. Steven Marcus Alvante "Jamie, come with me" I look at him seriously. He's smiling showing me his teeth. A very punctual person but not that loyal.

Sa lalaking lumalabas ng sasakyan ngayon nakatutok ang kanyang atensiyon. Muli akong pumikit.. wala ng makapang pag-asa sa aking dibdib... Steven is wearing a white long sleeve, denim jeans, and a black boots.. He's towering over my Mom, his clean cut blonde hair is very formal, napakapormal din ng kanyang kasuotan, malayong-malayo kumpara sa kasuotan ni Javier.. Subalit, pormal man ang kanyang kasuotan, napakakisig man niyang titigan.. mas pipiliin ko pa rin si Javier, si Javier na nakaputing tee-shirt lang, si Javier na butas-butas ang pantalong suot, si Javier na mahaba ang buhok... marami man ang insultong ibabato ni Mommy siya parin ang pipiliin ko, sa kanya pa rin ako tatakbo! Pero tat

Chapter 94 - Gusto mo bang magkaanak tayo? Graduation na ni Steven sa Grade six at siya ang valedictorian ng graduating class. Kasama ko si Trevor sa graduation ceremony ni Steven. Maging siya ay proud na proud sa anak ko sa natamo nitong mga achievements. Bukod sa pagiging valedictorian, si Steven rin ang Best in Math, English, Science at Editor-in-Chief pa ng kanilang school newspaper. Tuwing tatawagin ang pangalan ni Steven para sa kanyang mga awards ay ako ang umaakyat sa stage. Subalit ng si Trevor ang umakyat sa stage para sa pagiging valedictorian ni Steven.