Story About Dreams

เมื่อความรักอยู่ในความลับ และความลับก็ซ่อนอยู่ในความรัก หัวใจของเรื่องนี้จะจบที่ตรงไหน

ฮาโล ทายาทตระกูลดัง เจ้าของสายการบินระดับโลกที่ตกหลุมรักสาวน้อยไร้เดียงสา “แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย “ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย “ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย “มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!” “ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้” “ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย “ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ย ชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง “กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว” หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท “จะไปไหน!” “พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ” “ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย “เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้” หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น “ผักกาด”

“พี่บูม จะไปไหนเหรอคะ?” “มีนัด ถามทำไม” “คือ…หนูมีไปออกค่าย สะ…สองวันคะ” “แล้วฉันจำเป็นต้องให้ไปมั้ย?” “ถ้าไม่ไป…รุ่นพี่ก็จะไม่ให้หนูผ่านกิจกรรม…ค่ะ” “แล้วแต่!” “ขอบคุณค่ะ” “เดี๋ยว! เธอจะไปไหน?” “พอดีพี่ๆที่คณะนัดให้ไปคุยงานค่ะ” “ที่ไหน??” “XX PUBค่ะ” “ว่าไงนะ!” “พี่บูม!!! อื้อออ” ชายหนุ่มรั้งร่างเล็กเข้าไปกดจูบ ก่อนจะขบเม้มลงบนซอกคอเธอจนเกิดรอยแดงราวกับว่าทำความเป็นเจ้าของเธอแบบนั้น “จะได้รู้ตัวไว้ว่าเธอเป็นของฉัน!”

ดินแดน ที่เป็นเหมือนคำจำกัดความ ขอบเขตของความเจ็บปวดสำหรับหญิงสาวที่แสนอ่อนหวานอย่างพาเพลิน เขาคือรักเดียวสำหรับเธอ แต่เพราะความแข็งกร้าวที่เขามี มันสร้างกำแพงสูงขึ้นเพื่อกั้นเธอเอาไว้แบบไร้เหตุผล

เมื่อความสนุกคึกคนองจนทำให้ก้าวพลาดทำลายชีวิตผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงอย่างไม่รู้ตัว เมื่อผลของการกระทำเผยออกมาในรูปแบบของเด็กน้อยตาดำๆที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เมื่อพ่อไม่ได้รักแม่ และแม่ไม่รู้จักพ่อ เรื่องราวความดราม่าในความรักจึงเกิดขึ้น

She was deceived by people who were wolves in sheep's clothing and ended up dead on the operating table with both her eyes and uterus removed. However, God was kind enough to give her a second chance of life. She was gifted with ethereal beauty and a gaze that could kill. Every gesture and expression she made was as poisonous as opium poppy. Step by step, she laid out her scheme, swore to send people who murdered her down to hell and suffer in eternal doom. At the same time, she took great lengths to insinuate herself in the life of her ex-fiancé after breaking off the engagement in her past life for the douchebag. One day, she approached him with a seductive smile and said, "Mr. Gu, you might view me as wild and promiscuous, but in reality, I am a well-mannered lady. I am also loyal and faithful to my loved one. You will have to see past this facade in order to know the real me."

On the day my sight returned, our family doctor, Anna Leone, stood right in front of me and mouthed to my husband, Don Marco Vitale, "Double the lubricant tonight. I promise it'll send you straight to heaven, my Don." Marco pressed a gentle kiss to my eyes. Then he turned away and replied with the same silent lip movements, "You little tease. That mouth of yours—and the one below—I'm crazy about them both." The two of them exchanged a knowing smile, convinced their secret was flawless. What they didn't know was that not only had my vision fully recovered—I was also fluent in lip-reading. My gaze drifted to the bottle of lubricant sitting brazenly in the wall cabinet. I said nothing. Instead, I quietly sent a single text message: [Papa, I've decided to come home.] In three days, I would vanish completely. All I would leave behind for them would be the hollowed-out fortune of billions—and that bottle of "lubricant" I had replaced with high-strength industrial superglue.

I'd been engaged to Ivan since we were kids. When he went off to the military, I stayed behind—ten years of caring for his paralyzed mom, putting my whole life on pause. By the time he came back, I was at the age where most women were settling down. And he showed up with someone else. Ivan laid it out, stone cold: "Nadia's my comrade's widow. If you want to marry me, you'll have to accept her too. Most of my pay goes to her. I promised I'd take care of her. She gets first pick of everything in the house. Don't like it? Then forget about getting married." I looked past him. Nadia stood there, tears dripping down her cheeks, playing the poor little victim. Right then, I ended it. No drama. No regrets. Signed up for the Rural Teaching Support Program the same day. Left love behind. Threw everything I had into teaching.

Midnight. I heard a faint meowing through the window. I was about to have a look when floating words appeared in front of me. [Don't open the window! There isn't a cat outside! It's a serial killer!] [I'm done. How could the side character be so dumb? I can already imagine how tragic her death will be.] [Go and find the villain! He loves you so much! He will surely protect you!] I quickly retracted my hand on the window latch…

From a stall in the office restroom, I overhear someone badmouthing me. Henry Fielder, the intern I've been mentoring for three months, grumbles, "The guy's got zero people skills. He's a total fossil, like a robot stuck in one mode." I'm about to push the door open and jump in when someone laughs and piles on. "The paperwork is incomplete. The receipts aren't compliant. I can't reimburse it without a manager's signature. We could recite his canned empathy lines in our sleep!" Once they're gone, I quietly head back to my office. Later, Henry drops a thick stack of expense reports onto my desk. "Quit waving the rulebook and rejecting everyone's reimbursements." I skim the fake receipts, and for once, I don't call him out. Instead, I give a thin smile and say, "I have a headache. I can't make out the words."