Story About Friendship の小説・ストーリー

"Matagal ko ng kilala si Samuel." "Gaano katagal?" "Simula bata pa lang kami, magkaibigan na kaming dalawa. . ." "How do you describe your friendship? Mabait ba siya?" Muli akong tumango. "Masaya ang friendship namin, mabait din siya sa akin at . . . matulungin," pagkuwento ko, hindi ko maiwasang makaramdam ng lungkot habang inisiip ang pinagsamahan naming dalawa.

natatawang sumbong ni Domingo. "Kahit kailan talaga lagi niyong sine stress ang daddy ni Shemaia." si Gail. Nagtawanan na naman itong mga lalaki na ito, ang sarap iuntog ng matauhan lagi pero kahit ganyan ang mga iyan naging thankful ako nakilala ko sila at ngayon nakabuo kami ng group of friends na magkaiba man ng personalidad at katangian at paniniwala pero yung nabuo namin bilang samahan ay malaking bagay na at sana kahit malayo kami sa isa't isa ay hindi mawawala ang samahan naming ito. Hindi man ito mauulit kagaya nito pero yung maibalik mo kung ano ang naging experience na kasama mo ang hindi mo man kadugo pero may connection kayo dahil sa ganito.

sabi niya, binibiyak ang kanyang mga kamay sa kanyang mga tuhod. "Isang beses, nagpunta ako sa isang campsite na tulad nito. Doon, natutunan kong ang mga tao ay may kanya-kanyang pinagdadaanan. Nagkamali akong isipin na lahat ng tao ay masaya at walang problema. Nakita ko ang isang bata na nag-iiyak dahil nawala ang kanyang paboritong laruan. Nagpasya akong tulungan siya, at sa maliit na pagkilos na iyon, nakilala ko ang isang tao na naging kaibigan ko." "Wow, ang saya naman nun! Anong nangyari pagkatapos?" tanong ni Cearina, na tila nabighani sa kwento.

Ani ko sa kanya. Bigla niya namang binaba yung kubyertos at hinarap ako. "Alam mo ba kanina, habang nag s-skate kami, may bumabangga ng bumabangga kay Belle. 'Yun pala gusto raw makipag-kaibigan sa amin at niyayaya pa kami mag lunch with them." Kwento niyang may bahid pa ng inis. First time nanaman to ulit. Hanggang short talks lang kasi kami lagi nito, tapos magku-kwento sa akin bigla? 'Kala nito friend na kami agad?

Tumingin ako sa mga bisita at nakita kong nagsi-punasan na sila sa mga mata nila. Sunod na lumabas doon ay mga litrato naming apat, Ashley, Eli, Adam, and Me. It was taken since our intern days, our first picture was initiated by Eli. Mga litrato naming apat hanggang sa huli naming litrato apat. "She recently faced a very hard problem, that causes their friendship to be in turmoil. The friendship that she loves and she treasures the most just disappears in just one day. She was mourning, sad, angry but still didn't let anyone saw her pain."

They say friendship is forever, but what if you need to sacrifice your friendship to be forever. Author's Pov: "Ano na F.H, putangina!" asik ni Samer at pumamewang. Sinamaan niya ito ng paningin bago inirapan.

“Iyong sinabi mong huwag ng ipilit kasi pareho lang tayong masasaktan?” “A-Ano kasi eh, k-kwan,” utal niyang sagot. “Never mind,” awat ng binata. “basta tayo magkaibigan tayo, masayang –masaya na ako dun, promise titiisin ko ang lahat, hindi ako hihingi ng kahit anong hindi mo kayang ibigay,” ang binata. “Paano kung pati friendship hindi pwede Fritz?” malungkot niyang tanong.

"Happy birthday! I love you!" mensahe mula kay Franco. Sinadya ko na tanggalin sa aking social media accounts ang araw ng aking kapanganakan dahil ayaw ko na may babati sa akin. Maalala ko lang naman na ako ay lalagpas na sa kalendaryo. Na-depress na ako sa kakaisip. May sarili na akong bahay at lupa, sasakyan at ilang properties. Ngunit sa edad na trenta uno ay ito at single pa rin ako. May naging boyfriend din naman ako pero ewan ko ba at walang nagtatagal. Kaunting red flag lang ay nakikipaghiwalay na agad ako. Maalala ko lang kasi ang matalik ko na kaibigan na si Franco pati ang mga kalokohan nito. Ngayon ay sa ibang bansa na ito nagtatrabaho. Kahit magkakalayo kami subalit hindi nawawal

Sa totoo lang naging mahirap din para sa amin ni Wena ang maging magkaibigan,, lalo na at ayaw ni mommy noon at ganun din ang ina ni Wena,, kaya minsan sa school hindi namin ang maiwasan ang magtalo o kaya naman magpatalbugan. Pero buti nalang andiyan si Ella, ang siya ang naging way para maging magkaibigan kami. Hanggang sa wala na ngang makapag hiwalay sa friendship naming tatlo,, Dumaan din kami sa napaka hirap na pagsubok, bago namin narating ang ganito katatag na friendship.. I'm sure ganun din ang mga nanay namin. FEW HOURS LATER!

"Nagkakilala kami ng iyong ama noong nagtratrabaho ako sa isang kainan di-kalayuan sa paaralan noong High School ako, pandagdag sa mga miscellaneous fee at baon na rin noong First Year ako. Pumunta siya roon kasama ang isang kaibigan ata niya at doon sila kumain. Habang nasa counter ako nun at may inaasikaso, lumapit siya sakin at hiningi ang aking numero na hindi ko alam kung bakit pero dahil costumer namin siya ibinigay ko pa rin. Hanggang sa palagi na siya sa Karinderya, at nagkapalagayan kami ng loob at makalipas ang ilang buwan, nanligaw ang iyong ama hanggang sa sinagot ko siya." mahabanmg kwento ni inay. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti, so ang kwentong iyon ay para sa kanila hindi