Story About Friendship นิยาย & เรื่องราว

That's how they keep their friendship stay alive for long years since they are in secondary education. "Kung noon pa sana nagising si Pareng Tommy at niyakap ang tunay na siya baka hindi niya narasan ang hirap na dinanas niya mula pagkabata," sabi ni Rommy habang nakatanaw sa kaibigan.

Para akong bata na nag-aabang sa bedtime story. Tumingin siya sa kawalan at pinagpatuloy ang kuwento. "Nang mawala kasi ang bestfriend ko, ako na ang umako sa pag-aalaga kay Potchi. Kahit ayaw ng parents ko, kasi allergic ako sa mga aso, o pusa, basta may balahibo. Hikain kasi ako," saglit niyang pinutol ang sinasabi at ngumiti siya ng mapait, mukhang may inaalala siya. "Nangako kasi ako kay Melisa.. na aalagaan kong mabuti si Potchi... At saka," muling naputol ang sinasabi niya dahil nagsisimulang mag-unahan uli sa pagpatak ang mga luha niya, "nangako ako sa sarili ko na hindi ko papabayaan si Potchi, gaya ng nagaww ko kay Melisa. Pero... nawala rin sa akin si Potchi, wala na ang best buddy

Mas mayaman daw ata itong kaibigan nilang ito, kaya nga lagi sa ibang bansa dahil sa mga business nitong international yun ang kwento ni Jam sa amin kanina. Wala naman akong hilig sa kanilang magkakaibigan pero dahil sa tagal na nila Jam at William kaya alam na nito lahat ng kaibigan niya. Sa kanya lang naman kami nakaka alam ng balita. Napabuntong hininga ako ng magawi ang aking paningin sa dalawa kong kaibigan. Bumaba kaming dalawa na para bang natuka ng ahas. Walang imik imik kaming lumabas na dalawa ni Jam at ng makababa kami, bumaba rin itong si Cheska. Nasa likuran pala namin siya.

I hate you for leaving me just like this… for leaving the only friendship that I know of. And from that moment on, Aiesha convinced herself that she had never had a best friend named Shion Ruis Chua. That the boy she had always been with was nothing but a mere illusion… that the first boy who had ever truly mattered to her never existed. Her first… and biggest heartbreak. Four years later… “Hi! Pres! Good morning!” a schoolmate greeted her. It was another normal day for her to be greeted by her fellow students and even if she doesn’t know almost all of them, she still has the heart to greet each and one of them back.

Subrang close din kasi nila nang ina nang matalik niyang kaibigan. Kahit na silang dalawa lamang ang nasa iisang bubong ay hindi naman nangangamba ang dalaga na baka merong gawing masama ang lalaking kaharap. Tiwala siya sa best friend niya at hindi naman ito ganoong klaseng lalaki, katunayan pa nga ay parang kapatid na ang turingan nila sa isat isa. Palagi siya nitong ipinag tatanggol kapag na bubully siya nang mga kaklase niya noong elementary pa lamang sila. Tanging si Rj lang ang naging kaibigan niya mula pa pagka bata.

mataray na banggit ni Irene at kumuha ng pagkain sa plato ni Weslynn. -End of flashback- Pinagmamasdan ko sila ngayong tatlo na kapwa nakatingin sa phone ni Welsynn habang pare-parehong tumatawa. Akalain mo nga naman, ang dating mga strangers na nagkakila-kilala sa isang disaster ay matatalik na magkakaibigan na pala ngayon. At dahil dito, masasabi ko ngang marami na kaming pinagdaanang apat. Unexpected friendships are literaly the best.

"For two years, you stayed with me. You've been with me through better and worst. You've been my comfort, J. May mga panahon na may hindi tayo pagkakaintindihan pero magkaibigan tayo eh, kaya at the end of the day, may nagsosorry sa'tin." "We value our friendship very much. No'ng panahong nawala ang family ko at iniwan ako ni Zach, you suddenly came into my life. Who would've thought that we'll be bestfriends? Kahit na lumipad ako sa Canada, you're constantly checking on me. You're constantly visiting me just to make sure that I'm okay." And with that, nagsimula akong hawakan ang lapida na nasa harap ko. Hindi pa rin matanggap ng sistema ko na si Jacob ang nakabaon dito.

"Yeah. Bored lang kami pareho nung time na 'yun. And parang wala pa yatang 1 month naghiwalay din kami kasi nga hindi kami meant to be, pero ever since then mas naging close naman kami. We may not be destined to be lovers, but we were definitely destined to be best friends." Nag fist bump kaming dalawa matapos ang kwento niya. "San ka sa kwento na 'yun?" Napatingin naman kami kay Jed dahil sa tanong niya kay Ezel. "Inaaway pa si Fhey. Enemy kami niyan dati e, diba?" Ngumiti lang ako bilang sagot. Naalala ko kasi kung paano kami mag-away ni Ezel noon. "As in away na friendly? Or away na Winter vs. Fhey level?"

Sabi ko sakanila. "Most of my friends is galit sakin, kasi boto talaga sila doon sa best friend ko na 'yon. After that we tried to build our friendship pero wala e, nandon pa rin awkwardness." Sabi ko sakanila. "I still consider him as my friend, pero hindi na kami close like before." Sabi ko sakanila. "Yung mga teachers sa school, alam na silang dalawa. Suportado pa nga at lagi silang tinutukso, every week may letters, flowers, foods si Steph." Kwento ni Max.

sabat ko. “That’s why I ask my friend’ help. May pag-aari siyang mga sasakyang panghimpapawid at may sariling paliparan. Sa kaniya ako humingi ng tulong upang matakasan natin ang mga tauhan ni Fred. Bukod doon ay malawak rin ang koneksyon niya upang maitago ang totoo ninyong pagkakakilanlan,” paliwanag ni Jemuel na ikinaluwag ng aming paghinga. “Sigurado ka ba talaga diyan sa kaibigan mo, Jemuel? Baka makaabala lang kami sa kanila,” nag-aalinlangan kong tanong.