Sunday Mass Readings Novels & Stories

tumawa kami sa hirit ni Kuya June at binatukan naman siya ni Ate Odette. "Nakakahiya ka Hunyo!" Tumawa ang lahat dahil sa bangayan ng dalawa. "Lord of All, we give you thanks for your abundance, and for all the great things you have given us, especially the birth of Your Son on this day. We ask your blessing upon this food, and upon our friends and family. We also pray that in your great mercy, you would look kindly upon all those in need this day. Amen" "Amen" sabay naming sabi. Nagsimula na kaming kumain.

Pero ang ending? Ito... Hawak-hawak na ngayon ni Rozzean, at sabay nang manunumpa ng panghabambuhay na pagmamahalan sa harapan ng Diyos. —- When the Mass started, all of us remain standing in reverent silence, nakatingin pa rin ako kay Tangi, hindi na lumuluha pero may ngiti pa rin sa mga labi. Halos lahat naman kami dito ay umiiyak talaga. Kahit itong si Ferline, eh, pati ang mga pininsan nila, tapos ang tatlong kuya ni Tangi.

I can't celebrate my birthday without visiting Mom and Dad. "Kung ayos lang po sa inyo?" "Of course!" ani Tita Beatriz na ibinalik sa akin ang matamis na ngiti. "Salamat po." Sunday came and I asked Gavin to come with me to attend the morning mass, to start our day with God's blessing.

Tumingin muna ako kay Claire bago sinagot ang anak ko. “Of course.” Habang nagmamaneho hawak ko ang kamay niya. Pa minsan-minsan ay hinahalikan ko ito. Ito ang family bounding na byaheng walang hangang pagmamahalan. I smiled. “I love you…” She smiled back. “I love you too.” Since it's Sunday today, my wife want to attend a mass before we go round and round so, we are here in the church.

Paborito kasi ito ng bata. Linggo ngayon, at kapag ganitong araw walang pasok sa trabaho at sa school si Angela.. Ginugugol n'ya ang buong araw sa bahay, kasama ang anak. Lagi silang lumalabas upang mamasyal pag ganitong araw, at dinadala sa bayan ang anak at lola. Pero may gagawin s'yang review para sa nalalapit na final's, kaya pinili muna niyang sa bahay muna manatili. Saglit lang s'yang namili kanina ng ihahanda nila, para sa kanilang pananghalian. Maya- maya naman, mga bandang ten o'clock, aatend sila ng sama sama sa sunday mass. Maaga sila magsimba tuwing lumalabas ng linggo. Kaya lang inagahan n'ya nagtungo sa bayan kanina upang bumili. Since hindi naman sila naka schedule mamasyal

Both: Itulot mo sa amin, O Panginoon, na kami'y maging isang puso't kaluluwa, mula sa araw na ito, sa lungkot at ligaya, sa hirap at ginhawa, sa sakit at kalusugan, hanggang kamatayan. Priest: Nawa'y saksihan ang kapangyarihan ng simbahan, ay pinagtitibay at binabasbasan ang pag-iisang dibdib na ito. Sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. "Ngayon maaari mo ng halikan ang iyong kabiyak,"sabo ng Paris. Yes, akin na akin kana at akin ka lamang hanggang sa huli kong hininga.

Its Sunday in the morning and the Eleazar family was busy they are planning to go in a church together. Tuwing linggo ay ugali na nila ang magsamba, magpatawad, at magpasalamat para sa mga biyayang kanilang natanggap, pati na rin ang paghingi ng gabay mula sa Diyos para sa mga hamon na kanilang kinakaharap.

Tumayo na din kami ni Keiron at ngumiti pa siya saakin at hinawakan ang kamay ko bago nagsimula ang dasal. “In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen. Heavenly Father, Love has been your richest and greatest gift to this world. Love between a man and a woman which matures into marriage. Today, we celebrate that love. Lord for the joy of this occasion, we thank You. For Your presence here and now and at all times, we thank You. Protect, guide, and bless Kent and Atasha and everyone present here. Surround us with Your love now and always.

Gamit ang kutsilyo ay hiniwa ni Teresa ang kanyang kamay. Tumulo ang kanyang dugo sa may batsa ng tubig. Itinaas ni Teresa ang kanyang mga kamay at nagsimulang umusal. “Domine tenebrarum, exaudi uocem meam. Ego voco vos de altero mundo. Accede ad me. Gloriosam crucem tu divide. Haec utinam sic veniat.” (Panginoon ng kadiliman, dinggin mo ang aking panawag.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u