Novel & Cerita Sunday Mass Readings

Sasabihin ko na sana pero biglang tumunog ang kampana. I immediately did the sign of the cross and suddenly closed my eyes. Agad akong sumabay sa panalangin ng Angelus. "You expired, O Jesus, but the source of life gushed forth for souls and an ocean of mercy opened up for the whole world..." Seven years old ako nang ituro ito sa akin ni Sister Tess. According to her, the hour of the Lord Jesus' death, 3pm, is a privileged time as regards the devotion to the Divine Mercy. At that hour, in spirit we stand beneath Christ's cross in order to entreat for mercy for us and the whole world for the sake of the merits of His passion.

tumawa kami sa hirit ni Kuya June at binatukan naman siya ni Ate Odette. "Nakakahiya ka Hunyo!" Tumawa ang lahat dahil sa bangayan ng dalawa. "Lord of All, we give you thanks for your abundance, and for all the great things you have given us, especially the birth of Your Son on this day. We ask your blessing upon this food, and upon our friends and family. We also pray that in your great mercy, you would look kindly upon all those in need this day. Amen" "Amen" sabay naming sabi. Nagsimula na kaming kumain.

Pero ang ending? Ito... Hawak-hawak na ngayon ni Rozzean, at sabay nang manunumpa ng panghabambuhay na pagmamahalan sa harapan ng Diyos. —- When the Mass started, all of us remain standing in reverent silence, nakatingin pa rin ako kay Tangi, hindi na lumuluha pero may ngiti pa rin sa mga labi. Halos lahat naman kami dito ay umiiyak talaga. Kahit itong si Ferline, eh, pati ang mga pininsan nila, tapos ang tatlong kuya ni Tangi.

I can't celebrate my birthday without visiting Mom and Dad. "Kung ayos lang po sa inyo?" "Of course!" ani Tita Beatriz na ibinalik sa akin ang matamis na ngiti. "Salamat po." Sunday came and I asked Gavin to come with me to attend the morning mass, to start our day with God's blessing.

CHAPTER 10 Bakas ang matamis na ngiti sa labi ko sa panibagong araw na sinalubong ko. Ngayong araw ring ito napagpasyahan kong sabihin ang naging desisyon ko. Today is sunday, maybe some people right now ay mga nasa simbahan. Para pag-lingkuran ang diyos, para magdasal o humingi ng kapatawaran.

Paborito kasi ito ng bata. Linggo ngayon, at kapag ganitong araw walang pasok sa trabaho at sa school si Angela.. Ginugugol n'ya ang buong araw sa bahay, kasama ang anak. Lagi silang lumalabas upang mamasyal pag ganitong araw, at dinadala sa bayan ang anak at lola. Pero may gagawin s'yang review para sa nalalapit na final's, kaya pinili muna niyang sa bahay muna manatili. Saglit lang s'yang namili kanina ng ihahanda nila, para sa kanilang pananghalian. Maya- maya naman, mga bandang ten o'clock, aatend sila ng sama sama sa sunday mass. Maaga sila magsimba tuwing lumalabas ng linggo. Kaya lang inagahan n'ya nagtungo sa bayan kanina upang bumili. Since hindi naman sila naka schedule mamasyal

Both: Itulot mo sa amin, O Panginoon, na kami'y maging isang puso't kaluluwa, mula sa araw na ito, sa lungkot at ligaya, sa hirap at ginhawa, sa sakit at kalusugan, hanggang kamatayan. Priest: Nawa'y saksihan ang kapangyarihan ng simbahan, ay pinagtitibay at binabasbasan ang pag-iisang dibdib na ito. Sa ngalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. "Ngayon maaari mo ng halikan ang iyong kabiyak,"sabo ng Paris. Yes, akin na akin kana at akin ka lamang hanggang sa huli kong hininga.

Nanginginig na itinaas ni Andy ang mga palad at pinaglapat ito. "H-hail Mary full of grace, the Lord is with thee, blessed art thou amongst women and blessed is the fruit of thy womb Jesus." panimula niya. Ilang segundo na walang kumibo bago niya narinig na may sumagot. 'Luh? Mali ba yung sinabi ko?' kinakabahang tanong ni Andy sa isipan. "Holy Mary, mother of God, pray for us sinners. Now and at the hour of our death, Amen."

Its Sunday in the morning and the Eleazar family was busy they are planning to go in a church together. Tuwing linggo ay ugali na nila ang magsamba, magpatawad, at magpasalamat para sa mga biyayang kanilang natanggap, pati na rin ang paghingi ng gabay mula sa Diyos para sa mga hamon na kanilang kinakaharap.

Hindi ako bumaba, tulala ako, at nanatiling nakaupo sa hagdanan. "May Christ support us all day long, till the shadows lengthen, and the evening comes, and the busy world is hushed, and the fever of life is over and our work is done. Then in His mercy may He give us a safe lodging, a holy rest, and peace at the last," huling sermon ni Padre Portifico. Nilamukos ang puso ko sa tunog ng iyak ni Papa. Punong-puno ng sakit, puno ng pagsamo.