Reflection On Sunday's Gospel Novels & Stories

everything felt different. Marahil ay naramdaman niyang nakatingin ako dahil bigla rin siyang napatingin sa akin. “What is it?” tanong niya. Natigilan naman ako at sandaling nag-isip ng sasabihin. “Uh... wala ka bang pasok ngayon?” tanong ko nalang. “It’s Sunday, Amber,” sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa akin. Napayuko ako. “But... you usually go to work even on Sundays,” giit ko sa mahinang boses.

Itutuloy… Q: Author, hindi ka talaga naga-update tuwing Saturday and Sunday? A: Yes. Because I dedicate my time and self to Him who strengthens me. Tuwing Saturday, may practice kami. I'm a back-up singer in our church. And tuwing Sunday naman. Whole day ako doon. May morning and afternoon service kasi kami. So yeah, that's explain. :) Date 2/3

I can't celebrate my birthday without visiting Mom and Dad. "Kung ayos lang po sa inyo?" "Of course!" ani Tita Beatriz na ibinalik sa akin ang matamis na ngiti. "Salamat po." Sunday came and I asked Gavin to come with me to attend the morning mass, to start our day with God's blessing.

"Aria, kung sakaling sasagutin mo na ako, mas magandang dito na lang para saksi si Lord." Bumaba kami sa kotse niya at pumasok sa simbahan. Kaunti lang ang tao dahil weekday ngayon. Lumuhod ako at saka nagsimulang magdasal. Nang tingnan ko si Kidd ay nasa ganoong posisyon din siya. Nag-sign of the cross na ako hudyat na tapos na ang pagdarasal ko. Hinintay kong matapos si Kidd. Nang makitang nag-sign of the cross na rin ito ay saka ako nagsalita. "Kidd, ano'ng araw ulit ngayon?" tanong ko sa kaniya.

Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad sinundan ng mga kasamahan ko. Si Sir Jem ang mag preach ngayon dahil nung nakaraang linggo ay si Ney ang nag preach, by scheduled kase ang preacher dito kaya hindi ka makakatakas. It's not like nakakahiya iyon, it is an honor to share the gospel and the word of god to everyone, kaya nga nag-eenjoy talaga kami sa bible study. "I only have one question para sa lahat at yun na ang magiging topic natin, para sa inyo sino ang panginoon?" Sir Jem ask at doon palang ay napaisip na ako kung sino nga ba ang panginoon para sa akin.

CHAPTER 10 Bakas ang matamis na ngiti sa labi ko sa panibagong araw na sinalubong ko. Ngayong araw ring ito napagpasyahan kong sabihin ang naging desisyon ko. Today is sunday, maybe some people right now ay mga nasa simbahan. Para pag-lingkuran ang diyos, para magdasal o humingi ng kapatawaran.

Kinapitan ko ang kamay ni Arnaldo ngumiti ako sa kaniya habang kapit ni Father ang mikropono at itinutok ito sa akin Naging emosyonal naman ako bigla "Love! Ikaw ang nagbigay ng dahilan upang maging palaban ako sa buhay! Saksi ang Diyos sa lahat ng paghihirap na ating pinagdaanan. Hindi man naging madali ang lahat para sa ating dalawa pero dinala pa rin niya tayo sa harapan ng kanyang altar . Salamat sa walang sawa mong pag intindi lalo na pag tinotoyo ako. Nagpapasalmat ako dahil binigay ka samin ng Panginoon, isang amang mapagmahal at handang i give up ang lahat para lang makasama kami. Ikaw ang naging lakas ko sa mga panahong nanghihina na ako. Ikaw ang nagsilbing liwanag sa madidilim kon

It was too easy to imagine it on his wrist. It fits him. I lingered a moment longer, fingertips brushing the cold glass, almost like if I stayed still enough, I could bridge the distance between this world and mine. Then, the priest’s words came back, soft but firm. You may think you’re lesser, but to Him, you are already enough. And sometimes, He sends people not to make you feel small, but to show you how deeply He provides. I swallowed, stepping back. My reflection in the glass stared back at me—plain, simple, not part of this luxurious display. And that was okay.

Agad naman akong lumapit sa harap ng salamin at tinignan doon ang aking reflection at talagang totoo ang lahat ng nakikita ko ngayon. Binuksan ko ang cabinet na nasa harap ko at nakita ko doon ang gown ko na suot suot ko kagabe agad ko rin namang sinara iyon at napabalik ako sa kama para maupo. Bigla nalang bumalik ang mga nanyari kahapon sa simbahan at nalulungkot ako sa nanyaring kahihiyan na nagawa ko. " sino kayang tumulong sakin? Dapat ko syang pasalamat dahil pinatuloy nya ako dito sa bahay nya."

Ngumiti ito habang hawak ang mikropono. "O hindi ba, walang nagtaas ng kamay? Parang pag-ibig din 'yan, everybody deserves to love, and be loved. Deserve natin ang may kasama sa buhay, we claim to have someone in our life, kung mababasa natin sa bibliya...hindi ba't ang diyos mismo ang gumawa kay eva mula kay adan dahil ramdam ng panginoon na nalulungkot ito..nang mag-isa? Right? Gaya rin po iyan sa pananalig sa diyos, everyone of us here...needs to ask and talk to the Lord, we can't live without him..so we must asked his glory to be with us..always." Ngiti pa nito na nagpamulat sa aming kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpak