Sunrise In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

“H’wag ka nang umiyak. Bukas pupuntahan natin si Nanay.” Mataas na ang araw nang magdilat sya, ngayon lang sya nagising nang tirik na ang araw sa labas. Nangiti sya ng makita nya ang babaeng katabi na tulog na tulog, nakaunan sa kanyang braso at nakayakap sa kanya. He feels blissful. Hinalikan nya ito sa pisngi. “Despierta, mi corazón. Porque es mediodía, (Wake up my love. It’s already noon,)” bulong nya.

Hindi maiwasang maisip ni Erika si Logan, na madaling-maiangat siya gamit ang isang kamay lamang. Matagal nang hindi nagpaparamdam si Logan, at wala siyang ideya kung nasaan ito. Ngunit kaninang umaga, nakita niya ang isang post sa social media nito—isang salita lang: "Sunrise," na may kasamang larawan ng berdeng mga bundok at walang matataas na gusali sa paligid. Saan kaya siya nagpunta?

ANGELO LUNES ng umaga, maaga akong nagising upang sa ganoon ay mayroong magluto ng almusal ni Padre Tiago. Mabilis lumipas ang araw, mula noong araw na nangyari sa sikretong kwarto ni Padre Tiago. "Good morning, padre." Nakangiti kong wika nang makapasok na ako sa kwarto niya. Naabutan ko siya na kasalukuyang nagpupush-up sa sahig, tanging shorts ang suot.

I love you. Gervanni Lucrese/LIFE III's View "Hmmmmm~ Good morning, sunshine~" naka-ngiti kong pagsalubong sa magandang umaga at sinipat ang labas. It was such a beautiful day. Really. "Luna?" Tawag ko sa kaniya at bumalik sa loob. Suminangot ako. Nagising ako nang wala na naman siya sa tabi ko. Aish. Saan na naman kaya nagsususuot ang babaeng 'yon?

I would burn the whole world down just to keep you. Kinabukasan, ang sikat ng araw ay pumasok sa pagitan ng mga kurtina, nagbibigay ng hudyat ng bagong umaga. Maagang nagising si Ayumi, ngunit sa kanyang pagmulat, mag isa na lang siya sa malawak na kama.

Parang nasa Baguio ka kapag umaga, mabango ang mga bagong bukang mga bulaklak. Nang marating namin ang isang tulay na may ilog, napahinto ako. “Wait, look at that,” sabi ko kay Zain at saka tinuturo ang unti-unting paglitaw ng araw sa abot-tanaw. Napatingin siya sa direksyong tinuturo ko at napangiti. “Wow... that’s beautiful.” Kinuha ko ang phone ko at nag-selfie kaming dalawa. “First time kong makakita ng sunrise dito,” sabi ko.

Bakit naman pumayag ang hari! "Anong ginagawa mo rito, tagapaglingkod?" napaigtad naman ako nang bigla na lang akong may narinig na boses babae sa gilid ko. Mabilis kaagad akong humarap doon at awtomatiko akong napayuko nang makita ko ang mukha ng mahal na reyna. Napalitan ng kaba ang dapat na inis na mararamdaman ko.

Umayyyyyy! ⊙_⊙ ⊙_⊙ ⊙_⊙ " WOW BABE ANG GANDA!!!" Grabe ang sunrise niya ang light dito, tapos ang mga bulaklak dito ang dami nakahelira, tas may mga hanging plants pa. Sa gitna may fountain, naman. Owshiiii parang fairy tale naman dito uwuuuuuu! Grabe talaga para kang nasa rainbow, ang gondo tologo promise Kyahhh!!!

"Mrs. Altamirano... ready to sail?" Kumapit si Mia sa kamay ng asawa. "Always." Manila Bay. The Sunset Cruise. 6:15 PM. Ang The Phoenix ay naglayag papunta sa gitna ng Manila Bay. Ang hangin ay sariwa at malamig. Ang langit ay nagpipinta ng kulay kahel, lila, at ginto habang ang araw ay dahan-dahang lumulubog sa horizonte. Sa upper deck ng yate, may nakahandang mesa para sa apat.

Chapter 41 Nang magising kami sa susunod na umaga, ang sikat ng araw ay pumasok sa tent, nagbibigay ng banayad na liwanag. “Papa, anong oras na?” tanong ni Aerol, na parang nahihirapan pang magmulat ng mata. “Umaga na, anak. Tara, maghanda na tayo para sa breakfast,” sagot ko, masiglang bumangon at nagsimula nang ayusin ang mga gamit.