Sunrise In Tagalog Novels & Stories

Chapter 20 Sunset Third Person POV Pagsapit ng alas-sais ng gabi... Unti-unti nang lumubog ang araw. Nagmistulang gintong salamin ang dagat habang ang kalangitan ay napuno ng kulay kahel, rosas, at lila. Isa-isa nang nagsipwesto ang mga turista sa White Beach upang panoorin ang pinakasikat na tanawin ng Boracay.

Morning came and Kaylee woke up feeling bliss. Sobrang gaan ng pakiramdam n'ya at sobrang payapa ng gising n'ya sa umagang iyon. "Good morning, Earth." she utters while smiling to the heat of the sun that's hitting her face.

“Maganda ang view rito kapag sumikat ang araw.” “Ang tagal pa no’n! Anong gagawin natin habang nag-aantay?” Patuloy na pagmamaktol ko. Alas-kwatro pa lang ng madaling araw, ibig sabihin no’n ay lagpas isang oras pa kami bago mag-sunrise.

assistant"> Bryden’s POV Kinabukasan, hindi ulan ang gumising sa akin kundi ang tunog ng martilyo mula sa labas. Saglit akong nalito kung nasaan ako. Sa probinsya, ang umaga ay manok, tricycle, at boses ni Nanay na may kausap sa labas. Dito sa Maynila, ang umaga ay gate na kinakalampag, motor na dumadaan, at mga kapitbahay na parang laging may alam kahit wala ka pang sinasabi.

Ashley The next time I opened my eyes, sina Art at Ms. Lalaine ang nakita ko. Agad akong bumangon. “Nasaan tayo? Ang event? Sino ang nandoon?” “Don’t think about it. Maayos na natapos ang event. Everybody enjoyed the party. Nandito tayo sa infirmary ng hotel,” sabi ni Ms. Lalaine. “You shouldn’t push yourself too hard, lalo at ganyan na may dinadala ka na pala.” Magkahalo ang pag-aalala at saya sa boses niya.

This was her dream. Ilang sandali pa ay umalingawngaw ang sunod-sunod na mga pagsabog. Nilingon niya ang pinagmulan ng mga pagsabog at nakita ang mansiyon at ang maliliit na bahay na tinutupok na ng apoy. "Fire!"

Chapter 4: Sunshine The next day, rays of sunlight woke me up. I had to get up quickly because I had to go to university today. After I finished my morning routine in the bathroom, I went to the balcony and did my morning stretching. But as I stretched my shoulder, I noticed someone inside my yard. Pinaliit ko ang aking mga mata dahil hindi ko maaninag ang taong iyon sa sobrang tindi ng sikat ng araw.

Sinagot ko ito, nang hindi man lang tumingin sa kanya, at tumuloy sa paglalakad ko, hanggang sa natanaw ko na ang magandang tanawin tuwing umaga. THE Sunrise. Lagi akong masaya sa tuwing nakikita ko ang bukang liwayway sa umaga. Animo'y hinihintay kong masilayan ako ng araw at hinihintay ko siyang maramdaman ng mga balat ko. Naging malaki ang ambag nito sa bawat umaga ko. Simula noong nagbuntis ako, ito lang din ang laging hinahanap ng mga mata ko bukod sa kanya.

sagot ko nmn at ngumiti nmn ako sakanya "Mabuti nmn, bakit ka nandyan?" tanong niya ulit "Nakatingin lang sa sunrise matagal na kasi akong hindi nakapanood nun e" sagot ko nmn sakanya at tumingin ulit kay araw "ahh si sol, mahilig ka pala sakanya" she said at napatingin nmn ako sakanya "You know what is the mean of sol?" tanong ko nmn sakanya

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.