Life Goes On In Tagalog Novels & Stories

Ang hayop na ‘to! “I don’t live here! Hindi ko bahay ‘to. Ni hindi ko nga alam kung nasaan ako. Kung nasaang lupalop ako ng Pilipinas at kung nasaan ang islang ito! Hindi ako tagarito. My life is in Manila. I live in Manila. My family is in Manila!” Her voice echoes. Sa lakas ng kaniyang sigaw ay hindi na nakapagsalita si Archie. Unti-unti itong nag-iwas ng tingin. At kalaunan ay huminga ng malalim.

nanginginig ang katawan king tinignan ko silang dalawa"you're both disgusting" That Day hindi ko na alam kung saan patungo ang buhay ko Lalo na ng malaman ko na bumagsak ang kompanya namin sa Pilipinas _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

May ibinulong sya bago ako tuluyang nakalapit. Mabilis na nanghina si Faye, palapit na sa amin ang mga hunters, she told me, “Dane wag mo sisihin ang sarili mo. Tandaan mo, I will be with you always until your last breath” matapos ay ngumiti ito at pinatakas ako, may parang barrier na bumalot sa akin bago ako nawala sa paningin ng mga hunters. Takbo lamang ako ng takbo, pilit na nilalakasan ang loob.

biglang naupo si Sir Bryan dahil sa tanong ni Mama kaya agad ko siyang inabutan ng tubig. “Ma, wala pa po sa isip namin ‘yan, kahit po nagli-live in na kami ay wala pa kaming balak magpakasal,” diniinan ko ang salitang live in para ipamukha kay Joseph na naglive in na kami ni Sir, kaya ‘di niya kailangang patulan pa ito. Alam ko naman na peperahan niya lang din si Sir.

dagdag pa nito. "Ikaw ba naman ang master" natatawang ani ko. "Proud ako sa'yo" He then says. Sincere n'ya itong sinabi. "Hindi ko alam kung ano na ang buhay ko ngayon, siguro ay kasama ko na sina Inay at Tatay pero dumating ka, dumating kayo ni Kuya Darwin. I'm so happy na nakilala ko kayo. You both are my savior. Thanks a lot" ani ko.

Nang nakaalis na ito ay umupo naman kami sa iisang tabi, "Kumusta ka na?" "Not good. You see, pars, sobrang hirap na iiwan ko ang buhay ko sa Davao. Lalong-lalo na, sobrang hirap iiwan ang mga taong mahal ko. All my life, sa Davao na ako tumira, but I don't have a choice."

Nagsimula kaming mamuhay subalit doon namin ipinagpatuloy ang aming pamumuhay sa General Santos kung saan pareho namin pinalago ang aking Restaurant na ngayon ay may apat na branches na sa ibat-ibang lugar ng Pilipinas. Naging maganda at payapa ang pamumuhay namin ni Troy. Hanggang sa mabinayaan kami dalawang anak na babae. Tunay nga naman talaga na kung para kayo sa isat-ia ay gagawa talaga ng paraan ang tadhana upang kayo ang magkatuluyan sa huli. Nang dahil sa isang one night stand lang ay naging panghabang buhay na na pagmamahalan.

Tanong Niya naman sakin. " Kaya ko " wika ko at dinala na Ang mga gamit na gagamitin ko. Ayuko ng madamay pa sila sa sinimulan kung gulo mahirap na pag nalagasan pa kami ng Isang buhay. Okay lang na Ang buhay ko Ang nasa peligro wag lang Sila.