Super Yo Yo Novels & Stories

"A-ano?! Pa-pakilala? Wala kabang hiya sa katawan?" Tinaasan lamang siya ng kilay ni Suaye at pabaklang nagsalita. "For you information mister, matagal ng wala akong hiya. Kaya dapat sulitin ang bawat oras. YOLO!" Napakunot naman ng noo si Jay at nagtanong. "Anong yolo?" "It means, You Only Lived Once. That's my WOW," "Ano na naman yang WOW?"--Jay.

Pangangatwiran ni Zyro. “Eh bakit ka naging bata ulit? Turuan mo ako dali. Gusto ko maglaro kasama ng mga bata na hindi sila natatakot sa akin! Love mo ako 'di ba? Zy... Zyron. Zy! Zy! Please.” Pakanta-kanta nitong sabi sa huli. “Waahhh! You know what you're crazy. My name is Zyro Lee not Zyron! Ang laki-laki mo na hindi ka na dapat nakikipaglaro!” My son frustratedly said.

Totoo talaga na siya ang CEO ng 8Y-Hotel? “8 for D.E.L F.I.E.R.O and Y for Yakero. I am the owner of this hotel without the help of my family. You won’t still believe me Yeona?” nakangising tanong niya. Hindi parin ako makapaniwala! Kung ganoon, hindi lang siya basta-basta na milyonaryo? Kung hindi, isang bilyonaryo! “You better take your lunch.” “Pero paano ka? Hindi kaba kakain—”

Kung hindi confiscate ko ang ipad niya. Inayos ko naman na siya ng higa at nilagyan ko na din ng bantayan sa gilid niya. Mabilis lang naman siya nakatulog. Inaantok na talaga siya pero pinipilit niya lang tapusin iyong Pororo na cartoons. Mabuti naman at iyon ang mga pinapanood niya at mas suitable iyon sa kaniya. Si Theo ay hindi pa puwede magkaroon ng gadgets dahil baby pa siya. Turning 1 year old palang siya next month.

Paano ulit ang baby ko? |Y_S|

Pero gusto ko ring malaman kung ano ang pangarap nina He Yeory at Sooji. “Ikaw, He Yeory, anong gusto mo paglaki mo?” tanong ko. Napaisip siya saglit bago sumagot. “Maging katulad ni Tito. Maging CEO ng isang kompanya,” sagot niya. Kapwa kami napa-“oh” ni Sire. “How about you, Sooji? Anong gusto mo?” tanong ko ulit habang nilalapitan siya. “Magluto,” simpleng sagot ng bata.

BYEEERS! -YDEWONS

see yah! ***********

Tumango ang mayor doma wala na siyang sinabi pa at nagakad papalayo. Nang maiwan na siyang mag-isa ay inumpisahan na niyang maglakad habang dinarama ang init ng araw at ang malamig na simoy ng hangin. “Nais niyo rin bang matulad kay Manding at sa iba pa niyang kasamang namatay, gusto niyo na rin bang mawala?!”Natigil sa paglalakad si Joeliamo nang marinig ang napakalakas na bulyaw na ‘yon na nanggaling sa ‘di-kalayuan.