Supplications 소설 & 이야기

🎶Niyakap Mo ako sa aking karumihan Inibig Mo ako ng 'di kayang tumbasan Oh, Diyos ng katarungan at katuwiran Na kahit minsa'y 'di nabahiran Ang kabanala't kalwalhatian Salamat sa sukdulang biyaya Mo🎶 Mas lalo bumuhos ang luha ko dahil sa meaning ng worship song na tumatagos sa kaibuturan ng puso ko. 🎶Oh, Diyos ng pag-ibig na mas malawak pa Kaysa aking mga pagkakasala Higit pa sa buhay ko Salamat sa sukdulang biyaya Mo🎶 Humagulgol ako sa panalangin at hiningi nang tawad sa lahat ng kasalanang nagawa ko kay Martina pati na sa ibang tao. This is the first time I sobbed in prayer, something I never thought I could do.

Tumungo siya sa unahan, lumuhod, pumikit at taimtim na nagdasal. "Lord, you taught me how to be strong amidst of the pain and suffering. Thank you for guiding and loving me despite my sins. Make my family and friends happy and contented in their lives. For my Tatiana, please always makes her safe all the time. Make sure that she eats well and if ever we meet again, give me full drops of divine so I could share it to her all over again. In Jesus Name, Amen."

"Hillary, subukan mong tawagin akong suplado ulit. Malalagot ka saking bubwit ka!" Sa halip na matakot, lalo pang naging masaya ang tinig ni Hillary. "SUPLADO! SUPLADO! SUPLADO! Ayun, tatlong beses ko nang sinabi. Anong problema mo? Kung may reklamo ka, umuwi ka rito at sabihin mo nang harapan!"

“Lord, salamat po sa grasya na pinagkaloob niyo po sa aming magkakaibigan po. Nawa’y mabusog po kami sa mga pagkaing nakahanda sa aming harapan at nawa’y mabigyan kami ng sustansya sa katawan at isipan at sana po Lord ay gabayan niyo ang mga magulang namin na nagta-trabaho para lamang may makakain kami. Lahat ng ito’y hinihingi namin sa ngalan ni- ay sorry Lord! May nakalimutan po ako! Nawa po’y ibalik alisin niyo ang masamang espiritu na sumapi po sa kaibigan naming si Doring. Sa ngalan sa ama, sa anak at sa Diyos espiritu santo. Amen!” Kanya-kanya na silang subo ngunit ako’y nakatitig lamang sa pagkain sa harapan ko. Wala akong ganang kumain, wala akong ganang magbiro o magsalita, nawalan

Tila mauubusan na ng pag asa si Alice ng ni isang tao sa napakadilim na paligid niya ay wala man Lang makarinig ng pag hingi niya ng tulong. Namalibis sa bibig niya ang hikbi sa sobrang takot na nararamdaman niya. "Tulong. Tulong. Tulong." Muling bigkas ni Alice. Umaasa na sa pag kakataon ito maririnig siya ng dyos para padalhan siya ng taong tutulong sa kanya. Please, Lord, help me.

Bago maghapunan, dinala ni Jennifer si Yulia at Yara sa harap ng altar para lumuhod doon. Habang hawak ang tatlong incense sticks, nagsalita si Jennifer habang puno ng pananampalataya ang boses, “Oh, Goddess of Mercy. Maraming salamat sa biyayang ibinigay mo sa aming tatlo sa kabila ng mapakla naming buhay. Salamat dahil hinayaan niyo kaming manatili sa isang mamahaling villa na nasa pangarap lang namin. Isisiguro namin sa inyo na paghihirapan namin ang lahat at hindi kami magiging tamad. Pakiusap, gabayan niyo kami sa bawat araw! Kung maaari, pagpalain niyo rin kami na magkaroon ng maluwag na buhay sa hinaharap!”

Noong nakatayo na kami, sumenyas sa akin si daddy na ako ang mag-lead ng prayer. I took a deep breath and nodded, realizing that this was something I could do. As we gathered in the living room, I closed my eyes and began to speak, my voice trembling. "Lord our God, You are great and almighty. We come to You with humble hearts, pleading for Your mercy. Please keep Poppy safe from all harm and bring her back to us safely. We're lost without her. She's the light of my life, and I can't imagine a world without her. Give her strength, wherever she is. And give us the strength to keep hoping, to keep believing that she'll come back to us.”

Kahit pa siguro isangla ko sa bangko ang Abrosia's Antique ay kukulangin pa rin ako sa budget. I found myself kneeling inside the catholic church. Doon binuhos ko lahat ang bigat sa aking nararamdaman. Tumingala ako sa kanya habang mataimtim akong nagdasal. 'Diyos ko. Alam ko kung bakit mo ako binigyan ng ganito kabigat na suliranin ngayon, kasi alam mong kaya ko. Kaya ko po, pero sana bigyan mo pa ako ng lakas ng loob na kayanin at unawain ang lahat ng ito. Simula kay Mama Shirley at ngayon sa Anak ko naman. Diyos ko, please, tama na po. Ayoko po silang nakikita na parehong naghihirapan. Please, heal them, Lord... I begged you.' I silently ask while crying all the pain inside my chest.

Habang kinakain ng dilim ang liwanag ay lumalakas yung tambol ng dibdib ko. "PATER NOSTER, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie, et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."