Sullied Novels & Stories

Nakakadarang , nakakatangay ng katinuan at nakakabuhay ng init ng dugo ang halik nitong mapang-angkin. Kapwa unti-unting bumibigat ang kanilang paghinga habang patuloy na nagsasalo sa tukso at kasabay din nito ang pagpungay ng mata ni Veronica ng maramdaman niya ang paglapat ng kaniyang likod sa malambot na kama kasabay ng pagpaibabaw ni Sin.

ALLISON P.O.V Hindi ko alam kung paano ko narating ang women's restroom nang mga sandaling iyon. Tiningnan ko pa ang sarili ko sa salamin, ano nga bang laban ko sa babaeng iyon? I'm just a nobody, a whore, a fuckbuddy. Walang espesyal sa kagaya ko, bukod sa sex na kaya kong ibigay sa kanya, ay wala na.

Isang lalaking sugatan na nagpapahirap sa kanyang sarili ang kanilang nakita. “Mga ginang at ginoo,” panimula ni Elias. Ang kanyang boses ay matatag ngunit may bakas ng pighati. “Ang painting na ito ay tinatawag na 'The Burden of Honor'. Ito ay ang reflection ng aking kaluluwa. Ang scandal na kinakaharap namin ngayon ay hindi corporate fraud lang. Ito ay ang result ng aking malalim na pagtatangka na protektahan ang legacy ng aking yumaong asawa, si Laura. Ang guilt sa kanyang pagkawala ay nagdulot sa akin na gumawa ng malaking pagkakamali sa foundation funds."

Isinuot ko ang kuwintas at pinakatitigan ko ang pendant na may nakaukit na letter S. Scarlet ang ibig sabihin ng letrang iyon. Pangalan na magsisilbing s*****a ko laban sa sarili kong ama. Muli akong naupo sa kama at nakapangalumbaba na inisip ko kung ano kaya'ng binili ni Alas para saakin. Maya-maya pa'y nakasimangot na tinawagan kong muli si Stacey.

Ilang beses na nga ba niya itong hiniwalayan noon pero ayaw nitong kumawala sa kaniya. Hindi na sila masaya sa isa't isa. Noon pa siya umayaw pero kung ano-ano'ng pamba-blackmail ang ginagawa sa kaniya. Right! This is the consequences of his sins. At tanggap na niya na dala-dala na niya ito habang buhay.

Dahil ikaw ang magiging susi ko para mapasakin ang trono. Sulliv... My baby.. My Nero Deib Sullivan...

That's bullshit! Nilunod ko lang ang sarili ko sa pamamagitan ng alak, gusto kung magpakalasing para kahit papaano ay makalimutan ko ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Mas masakit pa yata ang ginawa ni Belle sa akin ngayo kaysa ang pag iwan sa akin ni Maxine noon.

Sinimulan niya agad ang pagbigkas ng isang engkantasyon. “Audi me, brethrens meam ore exíbit gládius acútus vocatio Solve fasciculos ad pollicendum et sana languorem suum, Ne ipsi a fine in ruinam Per meum sanguinem, et sanguine tuo sanguine nostro Mothe ita fieri.”

Tila nakikidalamhati ang ulan sa kanyang sinapit. “Sandro! Mahal na mahal kita!” Nakikipagkompetensiya siya sa lakas ng ulan. Inulit niya ang kanyang sigaw kahit may nagdaraang mga sasakyan. Nanatili roon si Silhouette. Umiyak siya ng umiyak kahit ulan lang ang nakakarinig sa kanya. Namanhid ang kanyang katawan dahil sa lamig. Nagpatay na nang ilaw si Sandro.

Sasabihing wala na siya? Damn it! Fuck this life!