Sacrificial Novels & Stories

sabi ko habang pilit kong pinapatatag ang sarili ko sa gitna ng pagkahilo. Ang sasakyan ay mas lalong bumilis, tumatahak sa daan patungo sa kuta ng mga Zubiri. Ang gabing ito ay hindi pa tapos. The assassination was just the beginning of a much larger sacrifice. At habang nakatingin ako sa labas ng bintana, alam ko na ang susunod na linyang tatawirin ko ay ang linyang maghihiwalay sa amin ni Stefanie... o ang linyang magbubuklod sa amin habambuhay sa gitna ng apoy. "Adrian, why are you looking at me like you're saying goodbye? Is this sacrifice really for the family... or is it for me?"

Isang weapon na ginagamit para protektahan ang Babaeng Hindi Dapat Binitawan. "Hindi tayo titigil, Marcus, hangga't hindi natin naibibigay ang peace na ipinaglaban ni Rafael," mariing sabi ni Billie. "Ang sacrificial lamb ay matagumpay. Ngayon, ang executioner ang aalis."

sabi ni Margareth. Tumango naman si Vienna. “Well, iyong naikuwento sa inyo totoo ‘yon, pero once in a blue moon talaga na mayroong isang bampirang isinisilang na gano’n. Madalas tinatawag na sacrificial lamb sila. Bukod sa ganoon ang dugo at katawan nila na kayang mag convert ng lason patungo sa antidote. Pero puwede rin na makagawa ng lason na mas matindi ang dugo niya depende kung ano ang isinasaksak sa kanya. Sa tingin ko, advance ang mga doctor ng Ashes and Blood.”

Sa dami ng ibinatong pasakit ng tadhana, hanggang sa puso ko na lang mananatili ang pagmamahal ko kay Marcus. I had been so selfish. Paulit-ulit kong lumayo sa pag-aakalang ang pagsasakripisyo ko para maprotektahan ang mga taong mahal ko ang paraan para maipakita ko kung gaano ko sila kamahal. When in fact, setting the people you love is the real sacrifice. You have to let them go. If they come back on their own them that's love is for you.

“Tiyakin nating lahat ng aspeto ay maayos na naayos.” Ang Pagkakaroon ng Isang Sakripisyo Sa kabila ng lahat ng paghahanda, isang hindi inaasahang sakripisyo ang kinailangan. Ang sakripisyo ay isang mahalagang bahagi ng kanilang misyon, at ang bawat miyembro ay naglaan ng oras upang pag-usapan ang mga posibleng epekto nito. Ang sakripisyo ay maaaring magbukas ng bagong pagkakataon ngunit may kasamang panganib.

Hindi uso sa amin 'yon. Walang agawan ng minamahal sa amin. Suhulan at bilihan ng pag-ibig. Kidnapan kapag hindi makuha sa unang usapan. Patayin kapag mapanira na. Sakripisyo. Ito talaga, sakripisyo sa dulo. “Pasalamat ka at hindi ikaw ang pakay namin ngayon,” sabi ni Spencer sa akin at pinagapang ang kamay niya sa braso ko muna bago ako binitiwan.

"Sabihin mo na sa'kin kung anong gagawin." "There's an ancient ritual, one that predates even the angels and demons. It's forbidden, dangerous—but it might be what you need." wika ni Astaroth sabay lapit sa basag na salamin at hinawakan ang dugo ko na nasa salamin. "A blood offering. Not to angels or demons—but to the forces of chaos. Nagawa mo kong pakawalan sa bagay na ito, gamit lang ng dugo mo. Kaya malaki ang chance na magugustohan nila ang dugo mo. It's the only way to bypass the angels and break the seal on your power."

Tumingin sa akin si Zane, ang kanyang ari ay patuloy pa ring tumutulo ng dugo at likido sa basang semento, pero ang kanyang mukha ay walang bakas ng pagsuko. "Zion," tawag ni Zane sa kanyang kambal. "The final protocol. The Twin Sacrifice." Nanlaki ang mga mata ni Zion. Alam niya ang ibig sabihin ng protocol na iyon—isang lumang system na itinago ng kanilang ama sa Chapter 12. Ang tanging paraan para patayin ang mechanoid ni Myna ay kung ang dalawang orihinal na lalaking Maximilian ay magsasama ng kanilang biological signature... sa pamamagitan ng pagtalon nang sabay sa core ng alon.

tanong niya sa akin. Kung alam niya lang na hindi madali sa akin ang bagay na ito pero kung makakabuti sa aming lahat ay gagawin ko. I will sacrifice my lovefor him just to make him happy. Humakbang ako palapit sa kanya, hinawakan ko ang kanyang mukha na basang basa na ng luha ay pinunasan ito. "I love you, mahal na mahal na mahal kita." pagkatapos kung sambitin ang mga katagang 'yon ay mabilis ko siyang hinalikan sa pisngi at ngumiti sa kanya.

Hindi niya rin ako hinawakan at nanatili siyang nakatingin sa akin. Yumuko ako at nanghihinang humugot ng hininga. "Ang saklap," kinagat ko ang labi ko para pigilan ang pagkawala na naman ng isang hikbi, "at ang lungkot naman na kung sino pa ang nag-sacrifice at nagtiis, kung sino pa 'yung nagmahal at nagpaubaya, ay siya pa 'yong naituturing na masama." Ngumiti ako nang mapait at tiningnan si Third nang diretso bago ako tumalikod. "What is the sacrifice for?"