Surprises Quotes Novels & Stories

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

As the Russian poet Boris Pasternak had said, “Surprise is the greatest gift which life can grant us.” Sa nakalipas na mga buwan, kabi-kabilang mga surpresa ang natanggap ni Lyv. Ang iba sa mga ito ay naghatid ng kaligayahan sa kanya samantalang ang iba naman ay mga karanasang hindi na niya nais pang balikan. Sa kabila ng lahat, pinipilit niyang makibagay sa mga pagbabagong naging kaakibat ng mga surpresang ito. At kasama na nga rito ang maging asawa ng isang bilyonaryo.

"Oo, kaso, alam mo na...parang nag-iba ang isip ko." "Naku! Sabihin mo na dad! Ano ba kasi ang surprise?" "Uhm, pag-iisipan ko, it's a business matter." Sumimangot ang paslit saka ngumuso. Nakapaghiganti rin ako sa ginawa niya.

Dahil hindi mabuksan ang pinto sa likod, lumiko na ka agad siya sa harap at dahil sa inis ay padabog niyang binuksan ang malaking pinto. Gaboon na lamang ang kaniyang pagkagulat nang biglang umilaw ang buong paligid ng bahay at bumungad sa kaniya ang mga taong importante sa kaniyang buhay. "Surprise! Happy Birthday!" malakas at sabay nilang sigaw. Natawa pa ang lalaki dahil huli nang naipaputok ang confetti poppers dahil hindi nila alam kung paano ito pasabugin.

May tinatago pa ito sa likod niya. "Ano na naman 'yan?" suspetya kong tanong. Pag ganitong may surpresa surpresa s'yang sinasabi, it's either tumakbo ka na o susuntukin mo s'ya. Natrauma na ako. Ilang beses na ako hinagisan nito ng gagamba. "Surprise!" sigaw nito sabay spray ng whipped cream sa mukha ko. Kumalat 'yon sa buong mukha ko! Pero kalma lang, Lucille. Wala ka sa mood para patulan ang adik na 'yan.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."