Unexpected New Friends Quotes Novels & Stories

She asked again. I shooked my head. "Surgeon doctor, pero pag hindi palarin. I'll take over my family legacy." She nodded her head then said, "That's great... Im looking forward to be friends with you." Ngumiti ako sa sinabi niya. Kaibigan? Do I really need a friend? I have a lot of friends but some of them are using me, in short toxic.

Pero hindi kami dapat malasing kasi may pasok pa kami bukas. Tig-dadalawang bote ng beer lang naman ang naubos namin at pagkatapos, nagpasya na kaming umuwi. Bago pa ako pumasok ng sasakyan, isa-isa ko munang nilapitan ang mga kaibigan ko at nakikipag-friendship fist sa kanila. "Hindi ka na ba galit sa amin bro?" tanong ni Marco. "Okay na ako, basta h'wag niyo ng uulitin ha. H'wag kayong gumawa ng mga bagay na lingid sa kaalaman ko."

Napasad face silang lahat bago ngumiti at sabay sabay akong niyakap. "Awww." Silang tatlo na halos hindi na ako makahinga sa pagkakayakap. Friends are someone who thinks you're a good egg even though you're half-cracked. And that's Kristal, Aika, and Kai. Cuz Nadine quiet lost this friendship. And friends are siblings God never gave us. Napangiti ako nang maghiwa-hiwalay na kami. "Yuckkkkk! Amoy bagoong na ako." Maarteng sigaw ni Aika. Inaamoy amoy nito ang damit na suot kaya natawa na lang ako.

"Uhmm, I know you're not comfortable with this kind of set up and you don't also want to be arranged with me. Don't worry, I didn't plan on marrying you too." "Really?" "Yes, you are beautiful and my type but I won't force someone for this kind of bullshit thing just because of so called business." para akong nabunutan ng tinik sa dibdib at agad nakahinga ng maluwag. "But, I want to be friends with you. I know you are kind, but you're too timid." "Don't you find me weird?" I asked him. "No, why would you ask that?" "They say I am weird that's why no one wants to be friend with me."

At sa simpleng bagay na iyon ay wala nang mapaglagyan ang kasiyahan na nararamdaman ko. Naging tuloy-tuloy ang pakikipag-communicate ko sa mga nakilala kong bagong kaibigan dahil sa 4SBLUE. Lalo na kay ate Rica na ilang araw ko nang nakakapalitan ng mga chat sa social media at mga text messages. "May bago ka ng friends huh," puna sa akin ni Jenny habang naglalakad kami palabas ng campus. "True! Mas lagi na niyang kausap ang mga iyan kaysa sa atin," pagsang-ayon naman ni Veron sa sinabi ni Jenny.

Baka ano na naman ang isipin no'n. "You're welcome!" Namumulang tiningnan ko ang cellphone kung saan nakatatak ang 'You are now friends' paladesisyon ka meta, hindi kami magkaibigan. Pwede ko namang pindutin ang unfriend, pero bakit ko naman gagawin iyon? Ang immature ng gano'n. Come on, Yvon. Don't make it such a big deal. Oo nga naman, ano namang big deal sa pag accept ko sa friend request niya?

"I don't really get you but it's okay nga. No need to worry. People have their own secret naman it's normal. It doesn't mean na you don't trust me kaya you didn't tell me about your personal life. It's kind of ano privacy mo yan. At tsaka I'm not that kind of person na mahilig makisawsaw sa life ng ibang tao. I'm contented that you're my bestfriend who always there when I wanted to talk and always by my sid." "Stop it na. I think I'm gonna cry because of what you said. Thank you, bestfriend. I'm happy that I met you and of course also them even they are weird. Nah! We have different personalities. "sabi nito habang pinahid ang invisible niyang luha sa pisngi.

Pagkabukas niya ng pinto ay nagulat ako nang may pumutok na confetti at sumigaw silang lahat, “welcome back, Apple! We miss you our sweet Apple!” Hindi ko napigilang mapangiti nang malaki at niyakap sila isaʼt isa. “Oh my gosh! Nakita ko muli kayo!” malakas kong sabi sa kanila at bineso ko isa—isa sina Jane, Janie, Veronica, Louise, Denver and Martin, they are my real friends, hindi nga lang kasing close ko kay Biancs na maging dark secret namin ay alam naming pareho.

“Ilang araw mo na ‘kong iniiwasan at hindi kinakausap. I thought you want to be close to me.” “Sinagot ko na ang tanong na ‘yan. Gusto kong mapalapit sa ‘yo dahil ang buong akala ko, maiintindihan mo ‘yong nangyayari sa ‘kin.” “Pero malapit na ang loob ko sa ‘yo. If I see something wrong, I’ll do something about it. “That’s what friends are for, right? Or am I wrong? Pasensiya na. I’m new to this friendship thing.”

“Binaligtad mo ang phone mo na parang elepante sa glass shop.” “Pero wala naman siyang sinabi.” “Kasi gentleman siya. At dahil ‘friends’ kayo,” sabi niya habang gumagawa ng air quotes gamit ang mga daliri. “Remember?” “Friends kami,” pilit kong sabi habang kinuha ulit ang phone ko. “Friends who respect each other’s privacy.” “Sure,” sabi ni Astrid na halatang hindi naniniwala. “Kaya pala namumula ka na parang bell pepper dahil lang nag-wish siya ng good luck.”