Novel & Cerita Taco Inanimate Insanity

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako na wala syang reaksyon o maiinis dahil pinatunayan nya lang na wala syang pakealam sa akin. "Now bite the tacos" Muling natuon ang atensyon ko kay Denver na syang nagsalita. "Ang weird na nito" Tumikwas ang kilay ko pero ginawa ko pa rin ang sinabi nya. The tacos was big and messy so hindi ko makain ng maayos. Nagulat na lang ako ng punasan nya ng tissue ang gilid ng labi ko. I told you self the tacos will make you a messy eater.

I almost diedㅡor not. “Is this really possible? You’re a keen, Insolent and Intrepid. Posible ba magkaroon ng aberrant without the experiment?” Boses ni Tito Axel, I came back to my senses at tinanggal ang nakakabit sa ulo ko. “Aberrant? And what the hell is that?”

NASA loob na ako ng sasakyan niya. Bukod tanging stereo lamang ang nag-iingay saamin dalawa. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang tahimik na nagmamaneho siya. Tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. He took a glanced at me. "Saan tayo kakain?" I asked. "Malapit na. It's a spanish cuisine."

Cocky (Thala's Point of View) Mangiyak-ngiyak ako dahil sa panggagamot ni Dr. Sasha. Gusto kong sumigaw sa sakit ngunit hindi ko magawa. The predator Alaric is staring at me intently. Nakasandal siya sa pader nitong sala. Nakaekis ang mga braso at poker face na naman. Para bang hinihintay niya na umiyak ako upang mapagkatuwaan niya na naman.

“Huwag na. Mas mabuti na ‘yong mababaw lang ang alam natin tungkol sa isa’t-isa. No attachment, ‘di ba?” No string attached. Siya ang pasimuno. Sa kanya nanggaling. When he coined those stupid rules, never did he imagine that there would come a time for him to scrap all those. “Kain na. Lumalamig ang pagkain.” He seemed invisible. In just a snap of the fingers, nabaling sa laman ng mangkok ang buong atensyon ni Tashi. She was utterly oblivious to his presence. As if the world had shrunk down to just her and the food. Tashi was enjoying every mouthful of the dish. Para na siyang tangang nakatitig lang dito—helpless, caught in the spell of something so simple yet maddening.

"Let us all seat as we wait for him." Halos mapatalon ako sa kinauupuan ko nung marinig ko na naman ang tunog na nanggagaling sa mansion. Parang pinaghalong tunog ng trumpeta at ambulansya dahilan para kumalabog ang puso sanhi ng ingay at kaba. "He's coming." So that sound gives us signal that he's coming. That guy... the embodiment of peril. "H-he has maids right? Why do you guys even need to cook for him?"

Natural pinkish lips, natural pink cheeks. Madiin akong napapikit ng maramdaman ang pag-iinit ng katawan at ang pagsikip ng aking baba. "Relax bud, fuck!" Tumayo ako't kaagad na lumabas ng office upang makapag-relax. CELESTINE'S POV Naalimpungatan ako't mabilis na bumangon mula sa pagkakahiga. Wait, how did I get here? Bumaling ako sa paligid, the room was in dim light. Hindi siya masakit sa mata, "are you hungry?"

Habang tulala ang diwa ko sa daan ay 'di ko maiwasang maalala muli ang pangalan ng bago kong pasyente. Cypher Infierno Napasimangot ako nang makaramdam ako ng kilabot sa pangalang iyon. Just by the name itself, he seems scary? No. More like dangerous I should say. Tame the beast huh?