Tanaka Kun Is Always Listless Mga Nobela at Kwento

Mas maingay at mas makulit pa ako sa kanya. Knoxx is the reserve type while I'm the out going. Baliktad nga, kasi sa aming dalawa, parang ako yung walang sakit. Kapag nasa mood ako, ako yung maingay, magulo at makulit. Minsan lang naman ako nagiging tahimik kapag ganito lang na mabigat ang pakiramdam ko. "How's life, Knight Wharton? I heard you and Caren are--"

The old man's energy was so warm and very positive. KINABUKASAN agad kong hinanda ang sarili. Mabuti at standby muna ako at wala pang bagong destinasyon, kaya malaya akong makagala't makasama si matandang Yuma. Suot ang binigay nitong traditional 'keiko- gi' na puti at itim na hakama ay sumama ako sa sinabi nitong Kenjutsu Club.

Nag-apply lang ako ng light makeup at hinayaan ang buhok ko na nakalugay. Paglabas ko, tapos na rin siyang magbihis. He was wearing a grey tailored suit that made him look even more intimidatingly… alright, handsome. Katulad ko ay sandali rin siyang natigilan nang makita ako, sunod ay pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa bago tumikhim. "Good. Let’s go. Ayaw ni Ms. Tanaka ang nala-late," maikli niyang sabi.

he inquired, his lips pursed. The guy stood up firmly and shouted, “No, boss!” His mouth was pursed. “Again! " He ordered crazily, and he's still enraged over what happened in the deal, and playing Kendo is the only way he can release his aggravation. Ano rokudenashi kaitō. (Kaito that bastard.) What enrages him even more is when all of his investors, Uragira, reta (betrayed) him. He assumed they had already made a deal and that he would win this round, but something went wrong with his plans. Whoever that individual is, he or she will make his or her departure a living hell.

I can cook prito-prito but I don't wala ako sa mood. Yes. My aura is gloomy parang si Sawako Kuronuma lang naman. I don't to talk to other people except my family and close friends. Palagi akong napagkamalang masungit at bastos, pero hindi iyon problema. This is me! Hindi ko lang talaga alam kung paano magbukas ng paksa. Very unsociable. pero wala naman akong social anxiety, I just love being alone. Matipid akong magsalita, yes.

pagpapatuloy ni Zack habang matamang nakikinig ang mga naroon. "Excuse me Mr, Sancho, but what is the truth? Do you know the woman? Does she work here in our company?" hindi nakatiis na tanong ni Mr. Kenji Tanaka. Isa itong half-japanese half-filipino na shareholders ng kompanya.

Kung masaya ito, lalo naman ang nararamdaman niya, dahil ang isang prey ay kusang lumapit sa kanyang predator. Wait for your end, Judio Makoto. ... Pumikit si Tana habang naghihintay sa silid. Kung tutuusin kaya niyang umalis sa lugar na ito ng hindi namamalayan ng iba, pero narito ang taong kailangan niya kaya susubukan niyang idaan sa malinis na paraan ang paghuli rito. Huwag lang ito magkakamaling kumilos ng hindi niya magugustuhan.

“Slowly… there you go, good.” Matapos uminom, hindi nagsalita si Tanya. Nanatili lang siyang nakatulala sa kawalan, blangko ang mga mata at walang kaalam-alam sa mga nangyari sa labas habang siya ay walang malay. Walang reaksyon, walang iyak, tila ba dinala ng kung anong malalim na isipin ang buong pagkatao niya.

Sa gulat ko, muntik ko nang mabitawan ang tumbler ko. "Anong ginagawa mo rito sa labas?" Mabilis akong lumingon. Si Tan. Naka-t-shirt lang siya ng kulay itim na may logo ng militar at naka-cargo pants. Mukhang galing siya sa gym o sa gabi-gabing inspection niya. Pero mas napansin ko ang mukha niya, salubong ang kilay at halatang galit. Paano ko ba susuyuin ang Tanjiru na 'to?

"Lawrence! Hoy! Ano nga. Ipaliwanag mo kaya-" "Mr. Takana is a multi billionaire in Japan. Halos lahat ng technology companies ay gusto siyang maging kabusiness partner. Nagulat nga ako na gusto nilang makipag meeting kay sir Jolo eh, hindi naman kasi mahilig si sir sa mga ganyan. He just want to work for his company, wala siyang pakielam kung malaki o maliit man iyong mga taong gustong mag-invest sa kompanya."