Taking A Chance On Me 소설 & 이야기

Kahit na 50-50 pa ang kasiguraduhang makakakuha kami ng impormasyon sa babaeng ’yun, I still hold the remaining 50%. We used all the possible strategy para lang mahanap ang Chantress but until now wala pa rin kaming magandang balitang nakukuha. I grab the opportunity even it’s very risky, dahil gusto ko ng matuldukan ang paghahanap sa taong iyon. Wala namang mawawala sa amin kung susubukan namin siyang tanungin. That girl is very witty. I’m sure na matutulungan niya kami sa misyon namin.

Akmang sasagot na ako sa lalaki para sabihin okay lang ako ngunit nabitin sa aking lalamunan ang sasabihin ko nang bigla na lamang natumba sa harapan ko ang lalaki at may tama ng bala sa likurang dibdib na tumagos hanggang sa harapan nito. Pakiramdam ko ay para akong pinainom ng isang katerbang tableta na pampawala ng kalasingan dahil tila biglang naglaho ang kalasingan ko sa aking nasaksihan. Nanginig ang aking buong katawan sa sobrang takot. Awtomatik na napatingin ako sa pinagmulan ng bala na tumama sa katawan ng lalaking nasa harapan ko. Biglang nanlaki ang aking mga mata nang makita ko ang ilang kalalakihan na tumatakbo palapit sa akin habang may hawak na mga baril. Hindi ko na hinintay

he agreed, and we walked out together, the cool night air hitting my skin. **A Chance Encounter** We strolled in comfortable silence, and I felt my heart slowly beginning to settle. “You know,” I said, breaking the silence, “I’ve never really let anyone in. It’s just… hard.” “I understand. But sometimes, the best things come from taking a risk,” Renz said, glancing at me. “Just look at Jarren and Keisha. They’re figuring it out, even with all the challenges.” “True,” I mused. “They’ve had their share of ups and downs, but I admire how they’re working through it.”

tanong ko at umiling naman siya. Tangina! Ayoko na ngang manood ng palabas. Bwiset! Napapanaginipan ko eh, buti nalang hindi totoo. Hindi ko hahayaan na maging totoo pa ‘yon kaya ngayon pa lang… I’ll fucking take the risk… Maybe he was worth risking for… “I like you so much,” And there I said it…

“Look at me, I risk everything, including my wealth, reputation, and name. Just to show Tonet how much I love her.” “And what did you get in return?” Tanong niya sa babae. Hindi nakaimik si Anika. “See? Ayokong mangyari sakin ýan Anika.” “M-mahal ako ni Tonet.” “Pero hindi ka pa rin nya pinili. In the end, ikaw ngayon ang nasasaktan, hindi ba?” Giit niya rito. “Niks, sa buhay, sa pag-ibig at sa kahit na anong bagay, dapat calculated risk bawat galaw mo. Huwag mong isusugal ang lahat hanggang hindi ninety percent ang chance mo na manalo.”

Binigay naman siya ni Miggy sa mommy niya na naghihintay din sa labas. "Mom, care to explain?" Hindi ito sumagot, bagkus, ngumuso ito sa dahan-dahang pagbukas ng pinto. Umalingawngaw ang magandang musika—it was "By Chance (You and I)" by JRA in piano version. "Hi, girl you just caught my eye. Thought I should give it a try and get your name and your number, go grab some lunch and eat some cucumber..." Oh my god, hinding-hindi ako tinatantanan ni Miguel sa kantang ito, nakangiting napailing siya sa sarili.

Buti hindi na ito narinig ng mga magulang namin. Lately, I enjoy reading books about the law. Sometimes questions like 'what if I continue this thing?' also come to my mind. Lumaki akong kontrolado at planado ng iba ang buhay ko. Kung babaguhin ko ba ang takbo nito ngayon, magiging masaya kaya ako? As terrifying as it sounds to take a chance on yourself in the short-term, it might be more damaging for you to skip the risk in the long-term.

Trial pa lang pala yung nasa kulungan ako. "Please, give me a chance to prove myself to you. That I am innocent."

Tipid akong napangiti. "Ayokong mag-take ng risk para bigyan siya ng chance at tuluyang makapasok sa buhay ko. Pero nagbago ang desisyon ko. I took the risk. Gusto ko na ng bagong buhay. New life with someone who can love me. Nagpadala ako sa pangako niya. Ayoko nang maging mag-isa. Sawang sawa na akong maiwan sa madilim na parte ng mundo. Walang nagmamahal at nag-aalala. Gusto kong mag-try ng mga bagay na hindi ko pa nagagawa. I really like Ròisìn that time, and I followed what my heart wants without thinking."

Sabi ko. "Yes I know that, but I feel kinda weird nung pumasok kana sa registrar office kasi paglabas mo dun pumasok ulit si Axle, and all I know is pagtapos kana di kana pwedeng pumasok. I think it felt like some of us might not be still on our camps that we have chosen and Im afraid that it will be you." Nag-alalang saad ni Maegz.