By Chance You And I Mga Nobela at Kwento

This only means na ayaw niya talaga akong lumayo sa kanya. "You know Ze, noon pa kita gustong makilala pero umalis ka. So I don't want to lose this second chance again. I hope mapagbigyan mo ako." Mariin at seryosong wika pa niya kaya nakaramdam bigla ako ng guilt.

From: 09***** Hi meet me at the park fountain tomorrow evening kung saan Kita iniwan. I-is this luhan Yan agad ang pumasok sa isip ko dahil wala namang ibang nang iwan sakin dun sa harap ng fountain na yun siya lang naman, bumuntong hininga naman ako maybe I should give her a chance para malinawan ako sa lahat but if ever marinig ko ang side niya. Mabibigyan ko ba siya ng chance to love me again?

Tumawag din naman siya noong umaga para tanungin ako kung bakit ako tumawag pero hindi ko na sinabi sa kaniya kung ano talagang nangyari dahil naka-move on na naman ako. Talagang hindi kapani-paniwala na mayroon akong kamukhang tao… kamukhang-kamukha, to be exact. Pero noong nag-search naman ako sa internet, posible naman daw pala ‘yon—pero bihira. At least, posible, ‘di ba? Siguro, sadyang coincidence lang na naging magkamukha kami kahit na hindi naman kami related by blood o kahit na ano. Ang weird lang talaga kaya’t maging ako ay nagulat.

Baka kaya ayaw niyang pag-usapan dahil may tintago siyang lihim. Baka kaya masaya siya nung umalis sila dahil nawala ang tinik? dahil-- dahil.. oh, goodness. Umiling na lamang ako. At baka... baka may kinalaman din yun sa nangyayari sa amin ngayon ni Amanda. ' Bullshit!" I cursed aloud. Napapikit ako. “Buddy,” bulong ko sa hangin. “Sana maalala kita. Sana malaman ko kung sino ka.” And then what? what's with his connection to my life that he suddenly cross my mind?

Chancy Natigilan ako. Parang biglang huminto ang mundo sa isang iglap. Hindi ko inasahan na may ganitong klaseng pangyayari na kasalukuyang gumugulo sa isipan ko. Aksidente lang ba ang lahat? Isang ordinaryong coincidence? Hindi. Ayokong paniwalaan na ganon lang kasimple 'yon.

Ang tanging nasa isip ko ay ang chance na ibibigay niya para sa amin kapag nakalabas kami dito. A chance.

It's like catching lightning the chances of finding someone like you It's one in a million, the chances of feeling the way we do And with every step together, we just keep on getting better So can I have this dance (can I have this dance) Can I have this dance" Ang kaniyang noo ay bigla niyang dinikit sa aking noo. Ngayon ay ilang inch nalang ang pagitan ng aming mga mukha sa isa't isa. Ramdam ko ang hangin na binubuga niya. Amoy mint ito at siguro ang amoy ng sa akin ay tuyo haha joke. "Take my hand, I'll take the lead

ani ni Bryanne sa kaibigan na natawa lang. “Don’t worry, Bry, it’s safe." turan ni Cedrick na abala sa pagmamaneho. Bumuga ng hangin si Bryanne. Wala naman siyang magagawa kundi magtiwala kay Kamia. Bago pa lang siya sa A&C kaya kaunti pa lamang kilala niya at isa si Cedrick roon na ipinakilala naman sa kanya ni Kamia noong nakaraang buwan nang magkasabay sila sa cafeteria.

"Talaga? Bagay tayong dalawa?" "Tumigil ka nga. Sabi mo kantahin 'yong chorus bakit ngayon..." Tumalikod ako sa kanya. "Bakit ngayon nagpapakilig ka?" Bulong ko sa sarili ko. "May sinasabi ka?" tanong nito kaya mabilis naman akong humarap sa kanya. "Wala! Pumunta ako dito para---" Naputol ang sasabihin ko nang may nagaalita sa pinto. Babae? Sino naman 'to? "Chance! Chance baby!" Sigaw nito at mabilis na dinamhan ng yakap si Chance na nakatayo na ngayon. Napatayo na rin ako sa inasta ng babaeng 'to.

He paused for a moment, remained staring at me. I avoided his gaze and cleared the lump in my throat. Hindi ba dapat nasasaktan ako ngayon dahil nasa harap ko na naman ang dalawang nanloko sa akin? Why am I distracted by a mere man that I haven’t even known for too long yet? “We met in a convenience store.” Pinigilan kong matawa sa sinabi ni Viscenzo. Sa dami ng lugar, sa convenience store pa? Does he even know what kind of place that is?