Take The Initiative Novels & Stories

“Paano ako magsisimula? Hindi ko kaya nang mag-isa.” Ngumiti si Vash at inabot ang isang business card mula sa kanyang bulsa. “Hindi mo kailangang magsimula nang mag-isa. Narito ang numero ko. Tawagan mo ako kung kailan mo kailangan ng tulong. Hindi ko maipapangako na masasagot ko lahat ng problema mo, pero sisiguraduhin kong hindi mo kailangang harapin ang mga ito mag-isa.”

“You were on your phone in the past few days. And I asked my friends kung anong dapat gawin. Sabi nila, take the initiative and add some spice or whatever you call it. Hindi naman pwedeng ako na lang daw palagi ang nasa receiving or something…“ Hindi niya man lang sinubukang magpalusot. Tuloy-tuloy din ang paliwanag niya na tila ba takot na takot siyang magsinungaling. “You don’t even understand what your friends were saying. Add spice or whatever? Receiving or something?” Napahilot na lang ako sa noo ko. Pakiramdam ko, pinapagalitan ko siya dahil may ginawa siyang mali. “Lyn, I’m sorry to ruin your motivation to make me feel good by taking the initiative. But

Natahimik siya sa sinabi nito, sinabi na nito ang mga dapat niyang gawin ngunit hindi niya alam kung paano at saan mag-uumpisa. “Should I take the initiative?” nag-aalangang tanong niya. Naiisip niya pa lang ay tumatayo na ang balahibo niya. Natawa naman si Jasper sa reaksyon niya. “Yes, you can do it!” Pagpapalakas nito ng loob niya. “You should start flaunting your sweetness sa workplace niya, so the bitches will know their place.”

"Mga iho, baka naman puwede nating pag-usapan ‘to nang mahinahon. Lahat naman tayo—" Pero sumabat kaagad si Kael, hindi na nagpatalo. "You call it showing off, but I call it responsibility. I was raised to take initiative. If I have the means, why should I hold back? Kung talagang leader ka, dapat masaya ka na may gustong tumulong. Or maybe," yumuko siya ng bahagya, halos idikit ang mukha kay Razen, "you just can’t stand the idea that I’m capable of things you’re not." Nabigla ang lahat nang biglang tumama ang kamao ni Razen sa mesa. Umalingawngaw ang kalabog, at muntik nang mahulog ang mga papel ng kagawad.

Dahil kahit kailan ay hindi pa ito pumalya upang kunin ang mga anak. “You should take the initiative to ask him, upang magkaroon ka ng peace of mind, Yesha. Ikaw na ang mag-linaw sa kung anuman ang relasyon na namamagitan sa inyo ngayon. Hindi yang ganyang nababahala ka at nagdadalawang-isip sa kung ano ang estado ng relasyon niyo,” saad niya sa sarili sa salamin.

I signed him to wait and headed to group mates. "What should we do? Do you want ba na i-separate natin ang work para mas mabilis. And para ma-review natin, we can just have a group call later evening to talk about it or tomorrow morning? What do you prefer?" I suggested since wala namang gusto mag-salita. Ali nodded, "Oo, do you want to be our leader?" He asked. Agad naman akong umiling. "Hindi, I am just taking the initiative since walang gustong mag-talk sa inyo." Nahiyang sagot ko.

And maximizing what I can take back. “We don’t defend immediately,” she continues. “We redirect.” “How?” “By questioning the foundation.” I lean forward slightly. “Meaning?” She closes the folder. “Meaning we don’t wait for them to use the authorization against you.” A beat. “We challenge it first.” My pulse shifts. That’s… aggressive. Unpredictable. Exactly what I need. By the time I leave the meeting, the air outside feels different. Sharper. Clearer. Like something inside me has aligned.

Hahamunin ko ang sarili ko sa mga bagong challenges at siguro sisimulan ko yon sa mas matatapang na desisyon sa buhay. At ang unang step ay maging totoo sa sarili ko. Kasama na ang maliliit na pagkakamali basta may matutunan ako. Gusyo kong maging singlakas ni Anna sa puntong hindi lang sarili ang kayang alagaan, walang hirap na nagagawang ipagtatangol ang iba. Kung hindi ko yon magagawa, dapat nga lang na huwag na akong umasa na makapaghiganti pa.

Nasa kanya iyon inisyatiba na siya ay nagho-host sa araw na iyon. Hindi nagtagal, lahat ng uri ng pagkain ay inihain sa paligid ng silid. “Well, bago tayo magsimula, hayaan mo akong magsalita ng ilang salita. Isa itong pagtitipon para sa mga kapwa Texan, at tutulungan natin ang isa't isa sa hinaharap. Ito ang aming unang pagkikita, kaya iminumungkahi ko na magpakilala kaming lahat at sabihin sa lahat ng kaunti tungkol sa kung ano ang ginagawa namin. Sa ganitong paraan, kung kailangan natin ng tulong, malalaman natin kung sino ang maaari nating hilingin.” Ang kanyang panukala ay inaprubahan ng lahat ng naroroon.

"Kasi naman, hindi ka nagsisimula ng topic. They used to treat you like a master and they're your dogs." He looked at me for a sec. "And so what?" Napatikhim ako at tumingin sa unahan. "If you want to be comfortable, you need to make an initiative. You should be the one who'll break the ice." Naglagay ako ng kanin sa plato ko. At ibinigay ko ang bandehado kay Sir Eve. "Ganyan kasi 'yon, hindi ka naman lumapit sa kanila, hindi rin sila lalapit sa iyo. They're just waiting for you to say a word or make an action. Ganoon kang klaseng employer."